سر جلسه کنکور چندین بار این عبارت تو ذهنم تکرار شد:
الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی نور
(خدا ولی کسانی است که ایمان آورده اند ایشان را از تاریکی به نور هدایت میکند)
این دو روزه تو این فکرم که چرا این به ذهنم می رسید و من باید چه نتیجه ای از این داستان بگیرم .
از اون سوالهایی که حداقل چند مدت باید بگذره تا جوابش رو پیدا کنم.
1- قدیمتر ها زمانی که مردها یه خرده مردتر بودن، حرف مرد حرف بود، دلها صافتر بود، پول همه چیز نشده بود، زندگی ها ساده تر بود وقتیپول کم میاوردن سیبیل گرو میذاشت. یه تار سیبیل از صورت جدا میکردن و میرفتن. طرف معامله مطمئن بود که این سیبیل طرف رو برمیگردونه. می دونست که اون یه تار سیبیل نقد میشه. دیر یا زود تار سیبیل پول میشه. یه جور جادوگری بود. کیمیاگری بود ؛ مویی طلا میشد. دنیایی که برای خودمون ساختیم کیمیاگری قدیمیها رو باور نداره . چون از نامردهای روزگار دیده که هزار من چک و سفته هم دردی از کسی دوا نمیکنه. پولت رو می خورن یه آب هم روش این هم یه جور جادوگریه .اما جادوگریه کثیفیه.
2- دستگاههای خود پرداز اساسا مطلوب هستن اما برای آمریکا طراحی شدن نه ایران. برای کشوری که اسکناس 100 دلاری داره نه برای ما. اگه فرض کنیم قدرت خرید 10 هزار دلار معادل 10 میلیون تومن باشه و این پول رو از دستگاه خود پرداز تو آمریکا بگیریم 100 تا برگه شمرده میشه اما تو ایران با پرداخت اسکناس 1000 تومنی باید 10 هزار برگه شمرده بشه . مقایسه بین 100 و 10.000 دو نکته مهم در بر داره اول اینکه برای انجام کار مشابه در ایران 100 برابر زمان بیشتر صرف میشه . دوم اینکه اگه عمر مفید این دستگاهها تو آمریکا 100 سال باشه ایران یه ساله خراب میشن.
وضع ما همینه اونها ابر قدرتن چون از زمان 100 برابر بهتر استفاده میکنن و دستگاههاشون 100 برابر بیشتر عمر میکنه. چون فکر کردن و طراحی کردن و ما تقلید کردیم. ریاضی سیاست نیست اما می تونه باشه.
3- چند بار پرداخت پول به سایتهای اینترنتی اون ور دنیا رو تجربه کردم. دفعه اولش خیلی حس جالبی داشتم. مسترکارت یکی دیگه بود و داشتم خرج میکردم کلی بهم خوش گذشت . چون به آدمهای اون ور دنیا میشه اعتماد کرد خرج کردن لذت بخش میشه اما تو ایران چون اعتماد وجود نداره خرج کردن اینجوری عین کابوس میمونه.
رفیقم امسال کنکور سراسری ارشد رو اینترنتی ثبت نام کرده بود . بعدا فهمید اطلاعاتش ثبت نشده در حالی یه صفحه خوشگل اومده بود که اطلاعات شما ثبت شده و مونده بود بره خفت کی رو بچسبه که با یه سال زندگی من دارید بازی میکنید . بابابزرگهامون ها سیستم چاپار رو راه اندازی کردند . در دوران دیجیتال کماکان این سیستم برامون مناسبتره . کاغذ بدن . مهر بزنن . انگشت بزنیم . کاغذ خیلی چیز بهتریه کلا.
اضافات افاضات: اینها حرفهایی بود که تو دلم مونده بود . این نوشته آچار فرانسه مجبورم کرد بنویسمشون.
چندی پیش آچار فرانسه لینکی گداشته بود برای انتخاب رنگ های هماهنگ برای طراحی صفحات وب. به نظرم اینجا خیلی کاملتر از اونه.
در روزگاری نه چندان دور، سفرای ممالک شوروی سابق (روسیه فعلی)، آمریکا و انگلیس جهت اطلاع از منابع نفطی ایران در معیت هم به خاک حوزستان نزول اجلال فرمودند. بر خود فرض نموده که از ذائقه و طبع مردمان آن دیار مطلع گشته آیندگان را سودی عظیم فرا روی نهند؛ حسب حال به خوردن سمبوسه کمر همت بستند. جناب سمبوسه فروش به رسم مالوف ایرانیان، مهمان نوازی را به غایت رسانیده، به عالیجنابان سفرای ممالک اجنبی علاوه بر سمبوسه اعلا مقادیر متنابهی سس فلفل مرحمت نمود. آن سه که سرد و گرم روزگار چشیده بودند و فراست و کیاستی درخور داشتند به لمحه البصری دریافتند که استعمال آن هرچند داخلی است اما تا فیها خالدون ماتحت را به آتش خواهد کشید که گدازه های آن نمود بیرونی یافته در حوزه های گازی جنوب به انفجار می انجامد. بر آن شدند تا کیاست خود را به رقابت گزارند. در دم گربه گرسنه ای که پوستی بر استخوان می نمود یافتند و شرط کردند آنکه سس فلفل به گربه بخوراند اطمعه و اشربه ای چند مهمان دو تن دیگر باشد. به محض انعقاد کلامشان ( کجایی کرباسچی؟) سفیر شوروی جستی زده گربه را در ربود، پا بر سرش گذاشته همی فشرد تا گربه به فغان افتاد و دهان تا بناگوش باز نمود، سفیر خنده ای کرد، تابی بر سبیل داده سس فلفل به حلق گربه ریخته دهانش ببست. گربه تا از ید آن فاجر خلاص گردید هر آنچه در دهانش بود بازپس داد. سفیر آمریک گربه مظلوم را نوازشی چند کرد و انبوهی سس فلفل بر روی قطعی از سمبوسه خویش نهاد و بر گربه عرضه کرد. گربه از بوی غذا به وجد آمده، طاقت سس فلفل نداشت همی دور آن میگشت تا با حذر از سس کمی از گرسنگی خود بکاهد اما از سس گریزی نبود به ناچار روی از آن برتافت. چند قدم فاصله از ایشان نگرفته بود که سفیر انگلیس در برش گرفت. همی گربه بر خود مالیده نوازشش می کرد هر آنچه که بر گربه لذت بخش بود انجام داد تا گربه با او مانوس شد. سفیر کبیر در فرصتی مغتنم کثیر سسی به ورودی مقعد گربه مالید و رهایش کرد . کمی گذشت و مقعد مبارک گربه سوزناک گردید هر آنچه دوید افاقه ای بر رفع سوزش نکرد برای رفع سوزش ماتحت به ناچار تمامی سس فلفل را لیسید و نوش جان نمود. سفرای شوروی و آمریک بر کیاست سفیر کبیر انگلیس احسنت گفته جهت ابراز احساسات دست یمین خود را مشت کرده و به آرامی انگشت وسط را بالا آوردند. سفیر کبیر انگلیس خنده ای کرد و گفت اطعمه و اشربه ای را که باختید زود بدید یا از تو خشتکتون می کشم بیرون.
قصه ما به سر رسید سیاست انگلیس به نقطه خطر رسید
پایین رفتیم خلیج همیشه فارس بود بالا رفتیم دریای همیشه خزر بود بیچاره گربه روی نقشه که آخرش هم اونش سوخت هم اونش.
دنیا دری وری یعنی دنیایی که احترام به عقاید و نظرات دیگران و آزادی بیان با کرم ریختن و انگشت تو جای حساس مردم کردن یکی میشه.
چاپ مکرر کاریکاتورها کم بود . تی شرت 19 دلاری هم میفروشن.
دیشب یه سری به صالح زدم ببینم بالاخره راجع به فرهنگ قشنگ لینک دادن و لینک و گرفتن چیزی نوشته یا نه . یه نوشته جدید داشت با سه تا کامنت . کامنت هاش رو باز کردم که ببینم چی نوشتن . یکی از کامنتها رو دیزی-راکر نوشته بود . کمی قبل تر هم مهدی حکیمی کلی از این بنده خدا تعریف کرده بود که نمی دونم برای دو در دو بنر ، یا اکستنشن برای فایر فاکس یا یه چیزی تو همین مایه ها درست کرده . به علاوه از اون اسمهاییه که آدم بدش نمیاد بدونه پشت این اسم کی خوابیده. خلاصه مشغول خوندن نوشته اش راجع به گرمی ، دانلود Sometimes you cant make it on your own و صفحه about بودم که نکته ای توجه ام رو جلب کرد. آیا نیک نیم من رو کس دیگه ای هم استفاده کرده یا نه؟ خلاصه دست به دامن گوگل شدم و جستجو کردم "اکساویچه" تازه متوجه شدم که طبق قوانین جمهوری اسلامی حق سرچ کردن همچین عبارت مستهجنی رو ندارم - لابد باید نیک نیم رو اک.اویچه بذارم تا بی ناموسیش گرفته شه - سی جی ای پروکسی و سرچ مجدد . با کمال تعجب دیدم بعد از وبلاگ خودم ، دومین وبلاگی که این واژه قشنگ رو نوشته همین دیزی راکر گرامیه . جل الخالق .
سوال : من که با این بنده خدا صنمی نداشتم و تازه همین الان فهمیدم چه راکر باحالیه و برای بنده واجبه که این آهنگها رو دانلود کنم با این وجود این عزیز ما رو از کجا گیر آورده ؟
جواب : وقتی همین جوری سرتو میندازی پایین تو وبلاگ مردم کامنت میذاری که تاهوما خوب - اکسپلورر بد . معلومه که ندونی خودت رفتی گیر دادی و لازم نبوده کسی گیرت بیاره .
نتیجه منطقی : دنیا روال منطقی داره و پر ار علت و معلوله فقط باید منطقش رو پیدا کنی.
نتیجه وبلاگی : کامنت میذارین یه نشونی از خودتون به جا بذارین.
نتیجه موسیقیایی : با دیزی راکر باشید انگار مطالب قابل توجهی می نویسه.
نتیجه مخاطب محور : اگر نفهمیدین چی شد مهم نیست اونی که باید بفهمه؛ می فهمه.
چند روزیه همه چیز با همه چیز قاطی شده . شورای امنیت ، ایران هسته ای ، دانمارک جریحه دار کننده ، ایام الله دهه فجر ، دهه اول محرم و چند تا چیز دیگه . من هم که مرده اظهار نظر در همه موارد مرتبطه و غیر مرتبطه از زور زر نزدن دارم خفه میشم . فی المجلس اهم عرایض رو میارم تا عقده ای از دنیا نرم
1- خطاب به برادر درخشان : اگه ادیسون برق رو اختراع نمی کرد یکی دیگه می کرد.
2- احتمالا اونهایی که اجازه دادن ملت برن بقیع؛ با خلبانهای جنگنده های آمریکایی می خوان بیان پابوس امام رضا
3- ما از شورای امنیت به یونسکو و فائو شکایت می کنیم.
4- ای دانمارک! ای الدنگ! ای جریحه دار کننده! تف به قبر اجداد وایگینگتون
5- چند سال پیش نوحه امام حسین با آهنگهای افتخاری هماهنگ میشد اما با آهنگ غیر مجاز! تردد غیر مجاز! پارک دوبل! خیلی باحالی ! قربون زخم قمه ات
5-داریوش برای شاه خونده بود : "با کتاب ترانه های من -- نه قصیده ، غزل سپاس توست" نه شاه خیلی قابل دفاعه نه داریوش هنرمند وارسته و قابل ستایش . فقط : تا بوده همین بوده تا هست چنین باشد.
6- ای اتریش! ای رئیس اتحادیه اروپا! اگه تو آزادیه بیان داری کاریکاتور میکشی ما هم آزادی بیان داریم: هولوکاست رو از تو تونبتون درآوردین. چطور اون خوبه ولی این زندانی داره.
7- خداییش خیلی دنیای احمقانه ای ساختن . ریختن افغانستان گفتن بن لادن ( نفر شماره 1) اینجاست. بعد از چند سال شرق مطلب میزنه مرد شماره 4 القاعده دستگیر شد. بی اجازه میریزن تو خاک پاکستان ایمن الظواهری (مرد شماره 2 ) رو بگیرن فرداش یارو پیغام میده جرجی بین مسلمون شو با هم برادر شیم. این وسط مرد شماره 1 تو کوهها با خانوماش لشگر درست میکنه (شماره های کم و کسر شده 15 سال زمان احتیاج دارن ). ریختن تو عراق گفتن اینجا بمبهای بدی هستش بعد از 2 سال گفتن ای بابا عوضی اومدیم این یارو عنچوچکه ابو مصعب زرقاوی رو علم کردن هی میگیرنش هی ول میکنن . هی میگیرن هی ول میکنن . حالا هم میگن ایران داره کارهای بد بد میکنه لابد چند سال بعد اکساویچه میشه آدم خفنه کی یا داره لشگر سازی میکنه یا هی میگیرنش هی ول میکنن.
زنهایی که شوهرشون بوکسور حرفه ایه از خوشبخت ترین زنهای دنیا هستند چون:
هر چند ماه یک بار کمپلت ریخت شوهرشون عوض میشه
هر حکومت برای آنکه پایدار بماند نیازمند آن است که اهدافی را برای خود و شهروندانش مشخص کند تا با استناد با اهداف تعیین شده میزان موفقیت خود را اندازه گیری کرده و به افراد جامعه نشان دهد. به نظر میرسد که تمام اهداف جوامع مختلف را بتوان تحت عنوان سعادت افراد جامعه خلاصه کرد. نظامهای کمونیستی و کاپیتالیستی هرکدام نسخه خاصی برای سعادتمندی افراد جوامع خود پیچیده اند که آن نسخه مشتمل بر مجموعه ای از اهداف کلان-نگر می باشد.
در زمان پهلوی دوم، «احیای شکوه ایران قبل از اسلام» به عنوان یکی از مهمترین اهداف کلی جامعه برای سعادتمندی مطرح بود و بسیاری از فعالیتها مانند تغییر تاریخ هجری شمسی، جشنهای 2500 ساله و ... در همین راستا صورت می گرفت. هنر امام خمینی در آن بود که این هدف را در تقابل با اسلام قرار داد و هدف جامعه مورد نظر خود را «احیای اسلام» بیان کرد. به همین دلیل قیام امام حسین (ع) که با هدف احیای دین پیغمبر - اسلام- صورت گرفته بود ، تبدیل به کلیدی ترین منشا اقدامات انقلابیون شد. جامعه ایران هم نشان داد که به اسلام مقیدتر است تا پان ایرانیسم.
شعارهای ساده زیستی مسئولین، احیای سنت علوی در حکومت و ... کماکان برای عموم مردم جامعه ما شیرین است حتی اگر این شعارها بعضا با موضع گیری های غیر عادی در شرایط حساس سیاسی و اقتصادی همراه شود. به نظر میرسد مخالفین نظام جمهوری اسلامی چندان به این نکته توجه نمیکنند و کماکان به دنبال آن هستند که ایرانی بودن جامعه را مهمتر از اسلامی بودن آن جلوه دهند و بعضا برای رسیدن به این هدف به تخریب اسلام به خصوص در مورد حقوق فردی می پردازند.افرادی که در کانالهای به اصطلاح لس آنجلسی مشغول به اصطلاح مبارزه هستند بیشتر به دلقک میمانند تا مبارز. همین افراد به عنوان یکی از ابزار تبلیغاتی نظام جمهوری اسلامی عمل میکنند و رسانه ملی هر از چند گاهی به جامعه ایران مخالفین خود را در قالب برنامه های طنز نشان می دهد؛ که به حق شایسته نیست به جد گرفته شوند. اما نخبگانی که منتقد حکومت هستند بیشتر به بحثهای کلاسیک دموکراسی و ابزار مهار قدرت در جامعه اسلامی و ... مشغولند که اساسا گوش شنوایی چندانی نمی یابند و از اینکه جامعه به آنها توجه نمی کند می نالند.
تاکنون کمتر به نقد حکومت فعلی بر اساس موازین خود پرداخته شده است. بررسی کارامدی سیستم موجود برای احیای اسلام چندان مورد توجه قرار نگرفته است و اتفاقا نقطه ای است که هم می تواند باعث بهبود شرایط موجود با افزایش پاسخ خواهی افراد جامعه شود و هم میتواند برای مخالفین ابزار تخریب حکومت شود. بر اساس شرایط موجود جامعه نه تنها انقلابی صورت نخواهد گرفت بلکه شورشهای پراکنده هم شاهد نخواهیم بود چرا که عموم جامعه ایران اهداف تعیین شده نظام جمهوری اسلامی را مثبت میدانند. در نتیجه چه آنان که قصد بهبود و اصلاحات را دارند و چه آنان که قصد و تخریب و براندازی دارند باید از شعارها و گفته های مسئولین برای بیان نقص ها (جهت اصلاحات) و ناکارامدی نظام (جهت براندازی) استفاده کنند که به نظر میرسد هیچ کدام از این گروهها به این موضوع توجه چندانی ندارند.
بعضی وقتها لازمه تو آینه به خودمون خوب نگاه کنیم ببینیم همونیه که میخوایمش یا خیلی جا برای بهتر شدن داره .
جشنواره 24 فیلم فجر امروز تموم میشه و وضعیت سینماهای ایران به حالت معمول بر میگرده. تو این اوضاع بی ریخت فرهنگی کشور این 10 روز با وجود تمام بی نظمیها و بلبشوهاش خودش غنیمتیه. اما دو ضعف بنیادین در برگزاری فعلی جشنواره وجود داره .
1- اصل بر اینه که همایشها ، سمینارها ، گردهمایی ها و ... مخصوصا اگه بین المللی باشه در بهترین شرایط آب و هوایی برگزار بشه مثلا مسکو تابستون و کوالالامپور زمستون میزبان اینجور رخدادهاست. تشکیل صفهای بعضا طولانی در زمستان نسبتا سرد تهران هرچند فرصت مغتنمی برای گپ زدنه اما در شرایط آب و هوایی بهتر هم این اتفاق میتونه رخ بده.
2- همزمانی جشنواره فیلم ، تئاتر ، موسیقی و ... فجر باعث میشه برخی از مخاطبین مجبور به انتخاب بین یکی از اینها بشن که عمدتا فیلم خواهد بود . جابه جا کردن زمان دیگر جشنواره ها به رونق گرفتن اونها می تونه کمک کنه - پیش از این مسابقات کشتی ، فوتبال ، بدمینتون و ... رو همین تو 10 روز برگزار می کردند که خوشبختانه زمانهای مناسب تری برای اینها پیدا کردن - .
به سلامتی پس از وصلتهای مکرر اختراع ما هم به ثبت رسید . ادیسون هم میتونه در اولین فرصت بره بوق بزنه .
چند وقته ابوی محترم به مناسبتهای مختلف امر میکنن که حاج آقا بیا جلو وایسا بهت اقتدا کنیم تو خونه هم نماز جماعت برپا باشه ما هم که مومن و مقدس جون میدیم برای پیش نماز شدن خلاصه به هر کلکی هست از زیرش در میریم . از اون موقعیتهایی که دو سرش برام ناخوشاینده . یه سرش باید حرف ابوی گرام رو زمین بندازیم که تو مرام ما نیست از طرف دیگه اینکه ابوی پشت سر باشه به نظرم یه جور بی احترامیه حتی اگه خودشون اینجوری بخوان . به هر حال که از این حاجی بودن هم خیری ندیدم .
داخلی - سالن سینما - بعد ار ظهر :
- آب پرتقال بریزم یا نوشابه ؟
خنده تماشاگران.
درسته فیلم به زبان فرانسه پخش میشه و اکثر تماشاگران فرانسه بلد نیستن ، اما تماشاگر کور که نیست . اگه تو عمرش شنگولجات ندیده باشه دقیقا می دونه آب پرتقال چه ریختیه . فرض تمام تماشاگران کور هستن و نمی دونن آب پرتقال چه رنگیه؛ بین تمام لغات فیلم اگه یه واژه برای مخاطب کور فرانسه نابلد آشنا باشه همون "ودکا"ست که عدلی اونو ترجمه می کنین آب پرتقال .
خیلی خوبه که مسئولین فرهنگی این جامعه هنوز رو کوری ، کری و حماقت مخاطب حساب می کنن . احتمالا بهشون قوت قلب میده .
0- به یه بنده خدا که می گفت غذا خورده و پولش تموم شده و هزار تا داستان دیگه 5000 تومن دادم ؛ آدرس گرفت و قسم خورد که پول رو پس میاره . چندین سال از اون ماجرا گذشته اما من هنوز فکر می کنم آدمها پای قسمهایی که می خورن می ایستن .
1- از اونجا که عادت به پیاده روی دارم آدمهای زیادی رو تو مسیرم می بینم و معمولا خیلی بی تفاوت از کنار هم رد میشیم بدون اینکه هیچ تعاملی بینمون صورت بگیره بعضا پیش میاد کسی سلام میکنه یا میگه آقا و ... اگه کاغذی دستشون نباشه که روش آدرسی نوشته شده باشه ، اولین چیزی که به ذهنم میرسه اینه که پول می خواد . خیلی ساده برام جا افتاده که آدمها تو جامعه یا با من کار ندارن یا پول می خوان .
2- برام پیش میاد که که کسی تو سرما دست سردش رو سمتم میگیره خدا می دونه که خیلی وقتها دلم میسوزه اما این دلسوزی باعث نمیشه بهش پول بدم .
3- به بار یه پسر بچه دنبالم راه افتاده بود و می خواست ازش جوراب بخرم اما من هیچ توجهی بهش نداشتم حتی صورتش رو هم نگاه نکردم . شاید بیشتر از 500 متر باهام راه اومد و هر چی که بلد بود قسم داد اما من حتی صورتش رو نگاه نکردم . خسته که شد آستینم رو ول کرد چند متر که ازش فاصله گرفتم شروع کرد فحش دادن هر چی بلد بود فحش داد من حتی برنگشتم صورتش رو نگاه کنم .
4- خدا میدونه اگه من مطمئن باشم کسی نیاز به کمک داره هر کاری که از دستم برمیاد میکنم اما انقدر اتفاقات تکراری افتاده انقدر آدم با نسخه دکتر و قیافه شهرستانی دیدم انقدر پیرزن گوشه خیابون دیدم انقدر تو راه مونده دیدم که به هیچ کس نمی تونم اعتماد کنم .
5- هر بار که کسی ازم کمک می خواد عین اسب سرم رو میندازم پایین و رد میشم . از این که اسب باشم بدم میاد اما اینکه دیگران رو خریت من حساب کنن حالم رو بهم میزنه .
در تهران قدیم میدان ولیعصر و خیابانها و میادین مشابه آن وجود نداشت که زنان بیوه و دختران در خانه مانده جهت بخت گشایی به متر کردن طول آن بپردازند . دانشگاه هم به مفهوم امروزی وجود نداشت که تکنیک های جزوه نویسی و برگزاری کلاسهای حل تمرین و ... ایجاد شده باشد . از برمودا و کلاغی و دمپاگشاد و ... هم خبری نبود . اما درد شوهر وجود داشت و درد شوهر درمانهای خاص خود را داشت مطابق زمان خود . درمانهایی از قبیل استحمام در حمام جهودها ، هفت روز زدن در هفت مسجد قبل از اذان صبح ، شمع سوزاندن و ... اما از غرایب روزگار حاجت گرفتن از توپ مروارید بود که داستانی بس شنیدنی دارد.
توپ مروارید توپی بود که در میدان ارک ( میدان نقاره خانه ) که بر روی سکویی به ارتفاع یک ذرع قرار داده شده بود ( ابتدا بر روی زمین جای داشت و وسیله بازی جوانان و زورآزمایی بزرگسالان - برایش سکویی ساختند و چرخهایش به زنجیر کشیدند و قراول به مواظبتش گماردند ) . زنان اعتقاد به کارگشایی آن داشته ، شبهای جمعه و اعیاد به زیارتش رفته ، حاجت خواسته و دخیل می بستند . از جمله شب چهارشنبه سوری که شلوغ ترین ایام زیارتی اش بود ؛ تا التماس دعا کرده ، از زیرش رد شوند و از لوله اش سر بخورند و به چرخها و زنجیرهایش دخیل ببندند تا سال بعد به منزل شوهر رفته ، عاقبت به خیر گردند . عده ای هم برای چشم چرانی و لولیدن و لاسیدن جمع میشدند و شعرهایی بر ساخته بودند جهت متلک به شرح زیر :
ای فاتح قلعه های صد در بسته
رحمی به من بسته در دل خسته
نه کس در قلعه ام گشادست هنوز
نه تیر کسی به چله ام بنشسته
و یا
ای توپ بلندپایه ی تیرانداز
چشمی به من خسته بزنجیر انداز
یک عمر همه تیر برون افکندی
یک چند بیا به جای آن ... انداز
آنچه که امروز مایه خنده ماست بر جهل آدمیان سیه روز گذشته باورهای ایشان بوده است باشد روزی که آیندگان بر باورهای ما بخندند.
با تصرف و تخلیص از متن کتاب تهران قدیم
هر اتفاقی که در جهان رخ میدهد از راه رفتن انسان ، سوختن چوب تا انفجار ستاره ها و ... موجب افزایش بی نظمی کل جهان می شود . کمیتی که به کمک آن مقدار بی نظمی سیستمهای ترمودینامیکی بررسی میگردد، آنتروپی نامیده میشود . این اصل کلی که وقوع هر فرآیندی با افزایش آنتروپی همراه است دو استنتاج بسیار مهم را به همراه دارد :
الف : با گذر زمان آنتروپی افزایش می یابد . یا به عبارت آنروپی میتواند مشخص کننده جهت زمان باشد . فرض کنید فیلمی به شما نشان داده شود که در آن ذرات بخار گازی رنگی از فضا به درون یه ظرف شیشه ای حرکت کرده و در آن مجتمع شود ، شما مطمئن خواهید بود که این فیلم به صورت وارونه پخش شده است یعنی ترتیب زمانی عکس می باشد . پس جهت زمان را با استفاده از معیاری از بی نظمی می توان تشخیص داد و به نظر میرسد ابزاری غیر از این برای تشخیص جهت زمان تاکنون کشف نشده باشد .
ب : اگر زمانی فرا رسد که آنتروپی جهان به حداکثر مقدار خود برسد به نحوه ای که هیچ فعل و انفالی موجب افزایش بی نظمی نشود آن هنگام آخرالزمان ترمودینامیکی رخ خواهد، همه چیز حرکت باز ایستاده و زمان بدون مفهوم میشود .
در آخرالزمانی که در کتاب غربی ها آمده است به واژه ( chaos) تاکید میشود که به مفهوم بی نظمی بزرگ و هرج و مرج می باشد که به نظر میرسد با مفهوم ترمودینامیکی آخرالزمان تناسبی چشمگیر داشته باشد . علاوه بر این در کتب شیعه اشاره شده است که آخرالزمان هنگامی است که جهان پر از ظلم شود . اگر به کلام مولا علی استناد کنیم که عدل آن است که هر چیز جای خودش قرار گیرد ( نوعی نظم) و ظلم مفهوم مخالف عدل به معنای آن است که هیچ چیز در جای خودش نباشد ( نوعی بی نظمی) به این ترتیب آخر الزمان در کلام شیعی نیز به نحوی با آخرالزمان ترمودینامیکی ارتباط بر قرار می کند .
مولکولهای گاز اکسیژن در اتاقی که در آن هستید حرکت کاملا رندوم دارد و لحظه به لحظه جهت هر یک از آنها عوض می شود آیا امکان ندارد که این مولکولها در حرکتهای کاملا اتفاقی خود در گوشه ای از اتاق تجمع کنند و دیگر مکانها عاری از اکسیژن شوند و اگر موجود زنده ای در آنجا باشد دچار خفگی شود ؟
حقیقت این است که این امر به ظاهر محتمل ، ناممکن است چرا این امر موجب کاهش بی نظمی می شود و طبق آنچه گفته شد هیچ گاه آنتروپی کاهش نمی یابد . پس این بی نظمی موجب بقا است و مفهوم بد و شیطانی از آن نباید استنباط کرد .
اضافات افاضات : می خواستم بنویسم پنجشنبه رفتیم تو صف برای خریدن بلیط جشنواره فیلم فجر ، مردم ایران هم مرده اینکه صف تشکیل بدن و هی نظم صف رو بهم بزن و نتیجه بگیرم ماها کلا در جهت ظهور امام زمان حرکت می کنیم و مشغول زیاد کردن آنتروپی جهان هستیم . دست همگی درد نکنه . بعد فکر کرد احتمالا هیچ کس منظورم رو نمی فهمه در نتیجه خواستم یک کم مقدمه بنویسم . مقدمه اش شد نوشته طولانی بالا با اون زبون الکن ، اصل داستان هم اومد تو اضافات افاضات . این هم نشون دهنده اینکه چقدر ذهن جمع و جوری برای نوشتن دارم .
فکر میکنم اگه هر روز از خودمون بپرسیم امروز چی کار می خوای بکنی و شب هم بپرسیم امروز چی کارها کردی دیر یا زود بعضی از کارهای زشتمون رو ترک کنیم .
افزایش دانش در حوزه علوم تجربی از دو طریق مطالعه و آزمایش به دست می آید . مطالعه ، شامل بررسی تجربه ها و آزمایشهای ثبت شده دیگران و بعضا تئوری ها و فرضیه های مربوط به آنها است . بدیهی است که هیچ گاه برای پاسخگویی به پرسشی خاص لازم نیست تمامی آزمایشهای انجام شده توسط گذشتگان تکرار شود و فقط از نتایج آنها استفاده میشود . در حوزه علوم انسانی به واسطه گستردگی متغیرهای تاثیر گذار بر توابع مورد بررسی در اغلب موارد نمیتوان یک حکم کلی که پاسخگوی شرایط تمامی انسانها باشد پیدا کرد به همین سبب عمدتا از علم آمار استفاده می شود و اگر جامعه آماری مناسبی انتخاب شود می توان یک حکم را با درصد درستی نسبتا دقیق به افراد جامعه نسبت داد . در حوزه این علوم نیز انتقال تجربه ها ، آزمایشها و آمارگیری های مختلف از اهمیت ویژه ای برخوردار است . طبیعی است که انتقال این اطلاعات برای سنین مختلف شیوه های گوناگونی می طلبد . اگر یک فرد 20 ساله نداند که چند درصد اتمسفر زمین از اکسیژن تشکیل شده است در زندگی روزمره با مشکلی مواجه نمی شود اما اگر اصول اولیه برخورد با دیگر افراد جامعه ، خانواده و حتی با خود را نیاموخته باشد با معضلات بزرگی رو به رو خواهد شد . به همین دلیل انتقال تجربه ها و آزمایش ها مختلف در حوزه علوم انسانی به افراد جامعه و مخصصوصا افراد خردسال اهمیت ویژه ای دارد . بسیاری از ناهنجاری های اجتماعی ناشی از عدم آموزش کافی افراد جامعه است .
یکی از تاثیر گزارترین روشهای آموزش به خردسالان و نوجوانان استفاده از کارتون می باشد که افراد کم سن جامعه و بعضا بزرگسالان ارتباط قوی با شخصیتهای آن برقرار میکنند و از همزادپنداری به وجود آمده بین مخاطب و شخصیت کارتونی می توان برای انتقال مفاهیم مختلف از جمله اصول اخلاقی و روابط خانوادگی و اجتماعی استفاده کرد .
شخصیت های کارتونی دوران کودکی موضوعی است که بین همسالان با خاطرات روشن و شفاف یاد می شود و بعضا خاطرات مشترکی از تقلید رفتار شخصیتهای کارتونی بین همسالان پیدا میشود .
یکی از موضوعات حل نشده جامعه فعلی ما ارتباط دختر و پسر می باشد . تناقض جدی بین آنچه توسط حکومت تبلیغ میشود و آنچه در جامعه دیده میشود ناشی از آن است که هیچ گاه آموزش صحیحی حتی توسط خود حکومت در این باره به افراد جامعه داده نشده است . در جامعه ما به آموزش خانواده ها اکتفا شده است و از آنجا که عمده خانواده ها بینش کافی بر این موضوع را ندارند به نصیحتهای کلی بسنده میکنند . همچنین دختر و پسرهایی که با هم ارتباط دارند ، در نخوه برقراری ارتباط ، گسترش و قرار دادن حد و مرز برای آن با مشکل مواجه هستند و بعضا از تجربیات همسالانی استفاده میکنند که خود نیز دانش کافی ندارند .
حذف شخصیتهای دختر در کارتون ها بنا به هر دلیل که صورت گیرد موجب می شود بخشی از مهمترین آموزش هایی که فرد برای زندگی در جامعه نیاز دارند نیز حذف شود و این موضوع ناهنجاری های رفتاری گسترده ای در جامعه به همراه خواهد داشت .
پسری می داند دختری به او رغبت دارد اما دختر از شرایط اجتماعی خاصی برخوردار بوده و بسیار مورد توجه است . در این شرایط رفتار پسر چگونه باید باشد؟ رفتار دختر چطور؟
پاسخ این سوال را عمدتا نمی دانیم و یا پاسخ بسیار کلی خواهیم داشت اما اگر کارتون جزیره
ناشناخته ( سرندپیتی ) به صورت کامل و بدون سانسور پخش می شد احتمالا جوابی با جزئیات کافی در ذهن داشتیم . خانم لورا شخصیتی که هیچگاه توسط کودک ایرانی دیده نشد یک پری دریایی است نیمی انسان و نیمی ماهی . احتمالا با دیدن انسان ، که تشابه زیادی به او دارد به او علاقه مند میشود اما او ملکه جزیره ناشناخته است . این موقعیت خاص مابه ازا های زیادی در زندگی واقعی دارد و پر از آموزش برای کودکان می باشد . آموزشی که از کودک ایرانی دریغ شده است .
مشابه همین داستان است حذف شخصیت دختر در کارتونهای هاچ زنبور عسل و سندباد . داستان هایی که پر از موقعیتها و تلاشهای گوناگون هستند و برخوردهای مقتضی شرایط را آموزش می دهند اما کودک ایرانی آن را یاد نگرفته است .
به همین سیاق اگر به بررسی کارتونها دوران کودکی خود بپردازیم در می یابیم که شرایط آموزش راه حل بسیاری از مشکلات ما در برقراری ارتباط با جنش مخالف در دوران کودکی فراهم بوده است اما از ما دریغ شده است .
الف : این داستان لینک دادن و لینک گرفتن اونقدر برای بعضی ها مهم هست که برن کامنت بذارن "نظر خودتان را راجع به تبادل لینک اعلام کنید." یعنی اگه لینک می خوای باید لینک بدی یا یه چیزی تو همین مایه ها ؛
تا امروز یه اصل کلی تو ذهنم بود که اگه با وبلاگی حال میکنی لینک بده تا بقیه هم بهش مراجعه کنن و احتمالا حال کنن همون کاری که در مورد آچار فرانسه ، در جستجوی کلمات ، ساده تر از آب ، نقطه ته خط و ... کردم . بعضی ها متقابلا لینک میدن عین آچار فرانسه و در جستوی کلمات و ... بعضی ها هم نمیدن که طبیعتا این وابسته به نوع نگاهشون ، وقت و خیلی چیزهای دیگه است که به هر تقدیر با لینک ندادن کیفیت وبلاگشون کم نمیشه . من حیث المجموع این سیستم گروکشی لینک در برابر لینک - چشم در برابر چشم به نظرم خیلی منطقی نمیاد .
ب : در توضیح المسائل علامه ویکی بدیا درقسمت مسائل متحدثه ذیل مساله لینک وبلاغی آمده است ، لینک دادن به وبلاغهای دیگر در صورتی که متضمن شری نباشد مستحب است اما لینک دادن متقابل واجب است مگر آنکه موجب مفسده ای گردد .
برای انجام امر مستحب به وبلاگ از پشت یک سوم لینک داده شد باشد که رستگار شویم .
برای انجام واجبات وبلاغی به وبلاگ دلنامه لینک داده شد باشد که رستگار شویم
در ادامه آمده است :
معامله بر سر لینک و انتظار بر اقدام طرفین مکروه است.
این قسمت دوم نشون میده هر چی در قسمت الف گفته بودم درست بوده .
1- 300 تومن تیپ زدم تا یه معامله 300 تومنی رو جوش بدم این موضوع ربطی به نشان آدمیت نداره.
2- از این نوشته های کوتاه کوتاه کاملا معلومه گرفتارم.
1.5- میگفت اونجا اصل بر اعتماده به خودت سخت نگیر . نتیجه گرفتم : تو جامعه اگه اعتماد باشه آدم ها راحت تر زندگی میکنن.
1.75- اونهایی که از روشنفکری فقط چس و گوزش رو یاد گرفتن تو سرما برن زیر پتو تا فقط خودشون از خودشون بهره مند بشن تابستون هم سعی کنن جلو باد نشینن .
1.9- انگار شوخی شوخی زدن تیپ همدیگه . من که اینجوری فکر نمیکنم قضیه یه چیز دیگه بوده و گرنه انقدر کشکی که نمیشه.
1.99- همین
بلوغ با از خواب پریدن کشف شد
کمی مبهم ، کمی خوشایند ، کمی ترسناک
ای کاش بچه این آدم حاصل عشق به همسرش باشد نه سوغات همخوابگی یواشکی
1- طولانی ترین شب سال فرصتی است برای سنگین ترین خواب و رویت هفت پادشاه . (نائم خوابگزار).
2- جنبش هنر مدرن ایران ارزش 3 ساعت وقت گذاشتن تو گالری های موزه هنرهای معاصر رو داشت .
3- بعد از پیاده روی فراوان تو موزه سه تا طرح تو ذهنم شکل گرفت . یک بوستان یا علی - دو نمازگزار - سه هگزاگون . امیدوارم وقت کنم اجراشون کنم . نمی دونم چرا وقت برای هر جنگولک بازی هست اما وقتی قرار میشه یه ذره حرکت مثب تو زندگی بکنم دنبال یه موقعیت خوب میگردم .
4- تمام صندلی های وسط گالری های موزه رو برداشته بودن . حسابی کمرو پاهام خسته شد . همیشه گالری های 8 و 9 با کیفیت کمتری از گالری های قبلی دیده میشن چون ذهن خسته شده و دقت و تمرکز اول رو نداره اگه کمر درد هم بهش اضافه بشه که نور علی نوره .
"دانلود قرآن عبدالباسط" ، یکی از عباراتیه که گوگل تو صفحات اینجا ایندکس کرده و درنتیجه هر چند وقت یکبار بنده حدایی به اینجا سر میزنه و طبیعتا چیزی عایدش نمیشه . حقیقتش اینه که من قرآن کامل با تلاوت عبدالباسط را از سیستمهای p2p گرفتم و سایتی رو سراغ ندارم که برای دانلود گذاشته باشه . به علاوه چون حجمش حدوده 770 مگه نمی تونم جایی آپلودش کنم ( فایلهای mp3 32kbps هستند و کم کردن کیفیت بیش از این هم چندان جالب نیست ) . به هر حال اگر عزیزی این امکان رو داره که این فایلها رو جایی آپلود بکنه ، میتونم در اختیارش بذارم . حیفه که کسی دنبال قرآن باشه اما مطلبه دلخواهشو پیدا نکنه .
اینجا کل قرآن رو به صورت فایلهای صوتی گذاشتن ، عبدالباسط نیست اما تا زمانی که راه حلی برای آپلود کردن فایلها پیدا نکردم میشه ازشون استفاده کرد .
این لینکها هم مطالب متنوعی که تحت عنوان religion بوکمارک کردم . راجع به دین اسلام - ترجمه قرآن به زبان انگلیسی - دائره المعارف اسلامی - پراکندگی ادیان در دنیا و ... هستن . چون به نظرم همشون به دردبه خورن و به علاوه هنوز ادبیات مناسبی برای ارائه لینکها پیدا نکردم بدون توضیح می ذارمشون .
http://www.alquranic.com/wmv-quran
http://islamicfinder.com
http://www.usc.edu/dept/MSA/quran
http://al-islam.org
http://uwacadweb.uwyo.edu/religionet/er/islam/IGLOSSRY.HTM
http://www.islam-guide.com
http://www.loc.gov/exhibits/mali/mali-exhibit.html
http://www.harunyahya.com/m_download_api.php
http://www.pbs.org/muhammad
http://www.muslimheritage.com/Default.aspx
http://www.hti.umich.edu/k/koran/browse.html
http://www.religionfacts.com
http://www.adherents.com/Religions_By_Adherents.html
http://www.godandscience.org/apologetics/sciencefaith.html
و كمي هم باران
پشت آسمان تهران را
كمكي كيسه كشيد
تا كمي سرفه خشك
مر فراموش كند مردم را
و اسيد كربنيك و سولفوريك و نيترو
تلخ نوشي مسكر باشد
شادي مردم را
تا كمي خاك برآشفته شود
و بنشيند به كنار آسمان
دوستانه
خسته از زخم ندانم كاري
خنده اي تلخ به مردم بكنند
درختي و گياهي و نباتي كوچك
شاخه خشك اسيديش را
به نيايش طرف آسمان بالا برد
برگ هاي دوده زده
كمكي جا خوردند
سبب اين لرزش
ز دگر پرسيدند
پير جمعي سخن گفت خردمندانه
اين فشار باد است
كه زمين را همي مي فشرد
گفت كه انسان نامش
بيل مكانيكي نهاده است اكنون
ريشه خنديد
آب اسيدي نوشيد
شب به خير گفت به روح جنگل
و زمين خواست كه فرياد كشد
كه چرا اين آدم
عقل پر پيچ و خمش
اين چنين نابود است
مرگ خود را به چه قيمت به حراج آورده است
نوري از غيب بيامد به سخن
تا زند مهري چند
بر دهان پر فرياد زمين
مهري از جنس خدا
كه نبشته است بر او
اني جاعل في الارض خليفه
یه بوس کوچولو فیلم بدی نبود اما به نظرم خیلی بهتر می تونست باشه . دو مورد که به نظرم جای کار بیشتری داشت :
1- دو نفر نویسنده که سالها می نویسند و هر کدام زمانی مشهورترین نویسنده زمان خود می شوند احتمالا ادبیات خاصی پیدا می کنند یا حداقل تکه کلام خاصی دارند . شاید اگر بعد از 38 سال همدیگر رو ببینند یکی دو بار حداقل به طنز نوشته های یکدیگر رو رفرنس بدن و ... . هر چند داستان بر روی نویسنده بودن این دونفر تاکید میکرد اما شخصیت ها از خودشون نویسنده بودن رو نشون نمی دادن . یا حد اقل من ندیدم .
2- شخصیت های داستان ناتمام آقای شبلی ( جمشید مشایخی ) و حضورشون تو واقعیت اساسا ایده خوبی بود . اما می تونست حضورش پر رنگ تر بشه . میتونست داستان پیچیده تر تعریف بشه تا ذهن مخاطب رویه خرده قلقلک بده . نمی خوام برای فیلمنامه نویس و کارگردان خط تعیین کنم که آقایان باید اینجوری فیلم بسازید فقط میگم اگه اینجوری بود بهتر میشد - البته شاید یه مقدار هم مخاطب از دست میداد . به هرحال این داستان نیمه تمام می تونست زندگی واقعی نویسنده و دوستش رو تحت تاثیر بیشتری بذاره .
یکی از پارامترهایی که موجب برتری آدمها نسبت به همدیگه میشه . استفاده از اطلاعات در موقعه مناسبه . صرف داشتن اطلاعات کافی نیست . تو شرایط بحرانی از این اطلاعات درست استفاده کردن مهمه.
واکنش رقیق کردن اسید سولفوریک واکنشی به شدت گرما زاست . این رو هر دانش آموز دبیرستانی می دونه ( تو کتاب شیمی2 دبیرستان میگه همیشه اسید رو آب بریزید چون اگه آب را روی اسید بریزید گرمای حاصله باعث تبخیر آب و پاشیدن آب و اسید میشه ) من هم می دونستم اما وقتی اسید سولفوریک 98% رو دستم ریخت و شروع به سوختن کرد فرتی شیر آب رو باز کردم تا اسید رو از دستم بردارم - تو اون لحظه فکر واکنش گرمازا و گرماگیر نبودم - در نتیجه دستم بیشتر سوخت .
مهم داشتن اطلاعات نیست مهم به موقع استفاده کردنه.
تنها بودم .
به جای زیر آب درون کیسه ای فریاد کشیدم .
کیسه را برای تو فرستادم تا فریادم را بشنوی .
رفته بودی .
بسته برگشت خورد .
درون بسته هیچ نبود .
1- منوچهر نوذری به رحمت ایزدی پیوست . خدایش بیامرزاد . یه خاطره گفته که با یه نفر واسطه شنیدم . بعید می دونم شنیده باشید .
می گفت : درست بعد از انقلاب که بگیر ببند و بود و ما هم مثل خیلی ها فلنگ رو نبسته بودیم ، ما رو یه جا جمع کردن و بهمون گفتن شما مفسد فی الارض هستید یعنی خونتون حلاله و کشتنتون ثواب . چندین سال گذشت و طی یه مراسمی یکی از مسئولین بلند پایه نظام در جلسه که هنرمندان حضور داشتند به ما گفت : شما عطیه های الهی هستید . بالاخره نفمیدیم عطیه الهی هستیم یا مفسد فی الارض .
2- فرهاد تا زمانی که زنده بود اخ و پیف بود . جرات برگزاری کنسرت نداشت چرا که یه عده ای فشار دادن رو دوست داشتن و یه عده دیگه هم از اینکه یه عده فشار دادن رو دوست داشتن خوشحال بودن چون کلا فشار رو چیز خوبی می دونستن و می دونن . حالا که رفته اون دنیا همون آقایون که اعتقاد داشتند فشار چیز خوبیه ترانه و آهنگهای بنده خدا رو مصادره به مطلوب کردن ، مصادره کردنی .
3- به قول یکی از دوستان حمید سبزواری و علی معلم از بزرگان شعر درباری معاصر هستند . جالبه این سبزواری هم از دست عزیزان ناراحته . آخه اگه تو هم آره که بقیه برن ماستاشون رو کیسه کنن .
4- 60 تا مسئول اومدن و رفتن ؛ جلسه گذاشتن و بحث کردن و هزار جور قر و قمبیل دیگه که نباید جنشواره سینمای دفاع مقدس تعطیل بشه و آخر سر هم برگزارش کردن . با چه کیفیتی ؟ من که کارشناس نیستم . اما می فهمم که سینمای دفاع مقدس برای بعضی ها خیلی مهمه و می فهمم اگه حاتمی کیا بهترین کارگردان فیلم دفاع مقدس نباشه حداقل تو 3 تا اول هست . می فهمم وقتی حاتمی کیا هم میاد میگه من دیگه فیلم ذفاع مقدس نمی سازم . با شماها نمیشه کار کرد ؛ یعنی چی .
5- آقایون از تو صندوقچه ننه بزرگشون سینمای معنا گرا رو در آووردن و هی گفتن معنا گرا معنا گرا . عزیزان چرا هنوز "اینجا چراغی روشن است " اکران درست حسابی نشده . میر کریمی که خودیه . معناگرایان عزیز دنبال چی می گردین . کنستانین فیلم 2005 ؟ دادار دودور ؟
6- شجریان کنسرت می دهد و مردم خودشون رو خفه می کنند . هنرمند سنتی ما در آمریکا زندگی می کند و هر چند وقت یکبار با ما سک سک .با صدای بلند میگه صدا و سیما هرگز ! اینها بو میدن ! بگذریم که آوای ایرانی با صدای شجریان آباد شد .
اینجا ایران است یک روز عطیه الهی هستی یک روز مفسد فی الارض ، زنده ات رو محل سگ نمی ذارن مرده ات رو حلوا حلوا می کنن . شاعر دربار هم که باشی صله ات رو یه موقع نمی دهند . بهترین فیلمساز دفاع مقدس هم باشی باید بری فیلم اجتماعی بسازی . هرچه سنتی تر باشی جایت دورتر است . اینجا ایران است . اینجا جایی است که هواپیما سقوط می کند شهید درست می شود . عزیز را شهید می کنند . شهید را شهید می کنند و خود نمی فهمند . اینجا ایران است .
"نور قرمز چشمک زن و صدای بلند کر کننده که با اختلاف کم از روی سر رد میشه " این متداول ترین کابوس منه . هیچ وقت تا حالا این هوا پیما - معمولا بوئینگ 747 - به ساختمونی که توش هستم برخورد نکرده اما من رو خیلی ترسونده .
فکر می کنم این کابوس ناشی از دوران بچگی باشه که به اصرار و خواهش تمنا با بابا می رفتیم مهرآباد و هواپیما تماشا می کردیم . ساعتها من و داداش محو این غولهای آلومینیومی می شدیم . و بعضا یکی از اونها با صدای مهیب از روی سرمون رد میشد به طوری چراغهاشو دقیقا میشد دید .
امروز کابوس من به حقیقت پیوست و بیش از 100 نفر از جون خودشون رو از دست دادن . واقعیتش خیلی وحشتناکتر از کابوس باید باشه .
1- همیشه بچه ها به پدر مادرشون افتخار می کنن . پدرشون رو قوی ترین مرد دنیا و مادرشون رو مهربون ترین زن دنیا می بینن . با بزرگ شدن بچه ها دیدگاهشون نسبت به پدر مادرشون منطقی تر میشه . امروز عین بچگی هام به مادرم افتخار کردم . از ته دل .
2- خیلی خوبه آدم یه بچه داشته باشه که هفته قبل فرم کنکور ارشد رو پر کرده باشه و نیازی نداشته باشه دفترچه رو از اول بخونه . عین مامان که من رو داشت .
3- حیف کی رشته هامون یکی نیست وگرنه خیلی حال میده آدم با مادرش سر یه کلاس بشینه
امروز رفتیم برای دفاع ثبت اختراع ؛ تا ساعت 8:20 وایسادیم تا آقایون و خانومها از دعای توسل تشریف بیارن . بعد هم نزول اجلال فرمودن مشغول خوردن چای بیسکویت شدن . یکی شون با افتخار گفت آقا یه خرده صبر کن ! دوشنبه است دیگه کارها از ساعت 8:30 شروع میشه .
کی گفته دعای توسل دلیل خوبی برای علاف شدن آدم هاست؟ کی گفته میشه به اسم مراسم مذهبی از وظیفه تخطی کرد؟ کی گفته برای اینکه کارمندان عاقبت به خیر بشن من باید از کارهام بمونم؟ کی گفته اون لق ارباب رجوع؟ این آخری اونقدر واضحه که لازم نیست کسی بگه .
طبق معمول پیاده مسیر خونه رو گز می کردم ، تو افکار خودم بودم که دست بنده خدایی شکلاتی تو بسته بندی بنفش رنگ دیدم . یهو یاد هوبی (hobby) شکلات محبوب دوران بچگی افتادم . هر قدر فکر کردم یادم نیومد آخرین باری که هوبی خوردم کی بود . twix, albini, mars, snickers, ... تموم اینها رو حداقل یه بار تو این چهار پنج سال اخیر خورده بودم اما هوبی نه ! برام خیلی عجیب اومد . خیلی . خلاصه از یه دکه روزنامه فروشی یه هوبی بزرگ خریدم و با لذت خوردم . اما به نظرم اومد هوبی های بزرگ کوچیک شده اند حتی کوچیکتر از هوبی های کوچیک . طعمش هم خوش مزگی قدیم رو نداشت . هوبی همون هوبیه قدیمیه اما من دیگه اون من نیستم .
نمی دونم چقدر هم سن و سالهای من آدامس خرسی ، آدامس توربو ، هوبی ، شکلاتهای مکعب مستطیلی که زرورق طلایی داشت ، آدامس سین سین و ... یادشون میاد اما اینها مهمترین پارامترهای دوران بچگی من هستند شاید برای خیلی ها باشن . اما دیگه هوبی و آدامس خرسی مزه قدیم رو نمیدن . خاطره شون خوشمزه تر از خودشون شده .
همیشه حسرت نداشته ها رو داریم . تو دوران دبیرستان اینکه ریش نداری مایه حسرته - دوران دانشجویی یه خروار ریش داشتن موجب دردسره .ذهن ما پر شده از لیسانس و مدرک و لباس و کیف و کفش و ماشین و خونه و ... هر چیزی که نداشته به حساب میاد و همیشه از داشته ها غافل میشیم . ای کاش قدری بیشتر از داشته ها لذت می بردیم . ای کاش از خوردن هوبی بیشتر لذت می بردیم . ای کاش!
اگر به یک ایرلندی بگویی من کافر خدانشناسم، خواهد پرسید : کاتولیک یا پروتستان!
-اسمشو می خواین چی بذارین ؟
-لنین لیبرو آنتونیو.
-خوب برین تو روسیه تعمیدش بدین
مسیح حرفش رو برید :
-دون کاملیو ! کارهایی که امشب کردی وحشت انگیز بود . من قبول نمی کنم که یکی از کشیشام دست به تنبیه بزنه.
دون کاملیو آهسته گفت:
-پسر نالایقتونو ببخسین ؛ همون جوری که پدر ابدی هم ، وقتی که با شلاق افتادین به جون کاسب هایی که معبد رو آلوده می کردن ، شما رو بخشید .
مسیح گفت:
-دون کاملیو امیدوارم که حالا نخوای گذشته منو به رخم بکشی.
عبارت اول از مقدمه مترجم و و دو عبارت بعدی از متن کتاب " دنیای کوچک دن کاملیو " انتخاب شده بودن . کتابی که برای ما ایرانی ها خیلی جالب می تونه باشه . تو جایی از کتاب دن کاملیو به مسیح میگه : شما بشریت رو می شناسید و من ایتالیایی ها رو (نقل به مضمون ) و به نظر من هیچ قومی به اندازه ایتالیایی ها شبیه ما نیستند . سه ساعت وقت و یک دنیا ایده های خوب در دنیای کوچک دن کاملیو .
با شنیاکی بارها سر این قضیه بحث کرده بودم که رشد ما وابسته به اشتراک گذاشتن اطلاعاته . یعنی اگه من اطلاعات به دردبه خور در اختیار دیگران بذارم ، دیگران هم احتمالا همین کار رو خواهند کرد و به طور جمعی رشد صورت میگیره . به همین دلیل تصمیم گرفتم بعضی از سایتهایی که به قول پرویز زاهد (که از اساتید به اشتراک گذاشتن اطلاعات به دربخور می باشد ) حین شخم زدن اینترنت پیدا کردم و برام جالب بوده رو معرفی کنم باشد که دیگران هم چنین کنند .
سعی می کنم حداقل هر دو هفته یک بار یه جمعه بازار برگزار کنم تا ببینیم خدا چی میخواد .
این جمعه بازار به کارهای گرافیکی آنلاین اختصاص داره .
1- اگه با جکسون پولاک نقاش معاصر آمریکایی آشنا هستید به این اینجا یه سر بزنید تا یه نقاشی مشابه پولاک بکشید .
اگه باهاش آشنا نیستید به طور خلاصه آدمی بوده که خیلی ها میگفتن فقظ رنگ روی بوم میمالیده و هیچ هنری نداشته و بعضی هم اون رو بزرگترین نقاش معاصر آمریکا می دونستن . برای آشنایی بیشتر از ویکیپدیا بپرسید و مختصر آشنا بشید . این هم یکی از کارهاشه . برای بیشتر آشنا شدن می تونید فیلم پولاک با بازی اد هریس رو ببینید .
2- این سایت یه سری ابزار ساده طراحی در اخیار گذاشته ولی به طور اعجاب آوری طرح های شفاف و زنده و حتی قابل ارائه ازش درمیاد . به هر حال من رو خیلی مشغول به خودش کرد .
3- احتمالا تا حالا از این تصاویری که با علامات اسکی یه عکس رو نشون میده دیدید . اگر تا حالا ندید به اینجا یه سری بزنید و ببینید . به علاوه اگه دلتون خواست عکس خودتون رو با فرمت و اندازه مناسب آپلود کنید و اسکی شده تحویل بگیرید .
4- پرتره های عجیب غریب پیکاسو رو دوست دارید ؟ می تونید خوتون یکی از این پرتره ها بکشید . فقط کافی درست انتخاب کنید .
5- مجددا یه فضای آنلاین برای طراحی . چندان قوی نیست اما امکانات جالبی رو گذاشته .
6- این هم برای اونهایی که حال و حوصله طراحی نوشته ندارن . با انتخاب style دلخواه ، بنویسید و گرافیکی نوشته خود را تحویل بگیرید .
فعلا همین .
اضافات افاضات : از این سبک نوشتن برای مخاطب حالم به هم میخوره . یعنی جمله ای مثل "اگر تا حالا ندید به اینجا یه سری بزنید و ببینید " منو یاد برنامه کودک میندازه . باید یه جور ادبیات مناسب برای این جمعه بازارها پیدا کنم که حداقل خودم نیاز موال پیدا نکنم .
... ایجاد سقاخانه که جز قلیلی صرفا جهت ثواب ساخته میشد ، به این صورت بود که محل درنظر گرفته ی آن چند هفته یا چند شب متوالی توسط کسی یا کسانی به طور ساختگی خواب نما شده ، بر سر زبانها می افتاد ، به ای کیفیت که مثلا حضرت عباس با مشک خالی کنار آن ایستاده طلب آب میکند و صاحب ملک که همان رند حیله اندیشیده یا هر که بود مکلف بود تا آنرا سقاخانه بکند پس ابتدا بیرقی بالایش نصب و سیاهی به در و دیوارش آویخته برای ساختنش از مردم طلب کمک و اعانه مینمود که این شروع بهره وریش بود و به دنبال آن برای ساختنش از این و آن طلب گچ و آجر دیگر لوازم بکند و عمله اکره اش هم که سر و جانشان فدای حضرات عباس بود و داوطلبانه جمع آوری شده و ساختمان به پایان میبردند و با علم و کتل و بیرق و لاله شمعدان و چراغی که از این و آن گرفته میشد زینت میگردید و آب انداخته شده با روضه خوانی مفصلی که به پایش میشد افتتاح و رسمیت میگرفت و از همان شب هم بود که معجزنما گشته کور و شل و چلاقی که قبلا صورتسازی شده بود شفا یافته شهرتش شهرگیر میگردید و از همان زمان هم بود که جا و مکانی که تا هفته و ماه پیش گوشه ی خرابه یا کنج صندوقخانه یا گنجه عرق و شراب یا قسمتی از ذغال دانی منزلی بود در زمره اماکن مقدسه درآمده ، روح حضرت عباس علیه السلام و اجداد و بستگان گرامیشان در آن حلول نموده مورد تقدیس و نیاز قرار می گرفت و به صورت محلی درمیامد که حل هر مشکل لاینحل باید از او شده هر گره و کار بسته ای از او گشایش یافته ، هر درد و رنج و مرض و بینوایی از او چاره ساز و سیل پول و نذوری که به طرفش سرازیر بشود . ...
تهران قدیم نوشته جعفر شهری - جلد اول صفحات 153 و 154
امروز رفتم ناصر خسرو 2 تا 250 گرمی سولفات نیکل پانراک بخرم .
از توپخونه که میری سمت ناصر خسرو معانی جدیدی از واژگان به ذهنت میرسه . قبلا دوا و اکس رو شنیده بودم و معانیش رو هم یاد گرفته بودم . اما امروز چند بار این واژگان رو پشت سر هم شنیدم :
دوا - اکس - پماد - اسپری
به نظرم نرسید پماد و اسپری یه چیزی تو مایه های دوا باشه . بلکه از لحن احساس کردم برای ترکوندن به کار میرن .
اضافات افاضات : دیدن فیلم مرثیه ای بر یک رویا "Requiem for a dream" برای خیلی ها از نون شب واجب تره .
کارگاه ریخته گری ، چهار بار قالب گرفتم . هر چهار بار خراب شد . آخر سر هم نشد تو قالب مذاب بریزم .
امروز شاید خیلی روز به خصوصی نباشه . شاید باید به قضیه تیم وزنه برداری ، ایوانف ، رضا زاده و عکس رهبر بپردازم . شاید یه نوشته شخصی در مورد نماشگاه کاریکاتور یا فیلم ماهی بزرگ "Big Fish" ساخته تیم برتون که دیشب دیدم .
اما حقیقت اینه که از امروز یه روز به خصوصه . یکسال از نوشتن اولین نگاره می گذره . یکسالی که به سرعت گذشت و اصلا خاطرم نیست که چه روزی چه اتفاقی افتاد ، مگر اینکه به خودم فرصت بدم و ایده های کوچک من رو از اول بخونم .
خوندن ایده های کوچک من شاید به درد کسی نخوره اما ثبت کردن اونها به من کمک می کنه حال و هوای خودم رو بهتر درک کنم .
الان میام . الان میام . مزخرف ترین عبارتیه که از من زیاد شنیده میشه . اغلب قبل از ناهار و فبل از شام . زمانی که همه خانواده دور هم جمع میشن ، تو یه کار گروهی میز رو می چینن و جمع می کنن ، من مشغول یه کار ابلهانه ام - شاید همین وبلاگ نوشتن - که فکر می کنم نباید نصفه کاره بمونه و هیچ وقت نمی فهمم که این فرصت چند دقیقه ای با هم بودن اونقدر مقدسه که از دست دادنش مثل از دست دادن تمام ماه رمضون میمونه . و زمانی که به میز میرسم تمام قشنگی میز از بین رفته هرچند بوی عشقی که صرف درست شدنش شده هنوز میاد . و چقدر آدم باید حیوون باشه که غذا بخوره اما عشقی که باعث درست شدن غذا شده رو زیر دندوناش حس نکنه و از اون بدتر با کج خلقی و قیافه عبوس سر میز نشسته باشه .
دیر آمدن و یواش غذا خوردن دست به دست هم میدن تا من کل میز رو جمع کنم و موقعی که همه چیز باید برگرده سر جاش ذهن علیل من فعال میشه که چرا باید 6 رقم ترشی روی میز میومد در حالیکه نصف بیشترشون دست نخورده موندن و هیچ وقت نخواهم فهمید که ترشی فقط برای خوردن نیست و گاهی میشه نگاهش کرد و زحمت و عشق مادر رو توش دید و هیچ وقت نخواهم فهمید که درست کردن از خوردن سخت تر است و آماده کردن از به جای خود برگرداندن . و اگر بابا از من درخواست چای کند ، هرگز به او نمی گویم که من یک کار نصفه کاره ابلهانه دارم که مهمتر از فهمیدن این نکته است که بابا چای نمی خواهد و منتظر پاسخ من به تلاش تمام عمر اوست ، هر چند که بابا این موضوع را از چهره احمقانه من می فهمد و هیچ نمی گوید . و من نخواهم فهمید که داشتن کارهای نصفه ابلهانه به خاطر پدر ومادرم است و شرایطی که آنها فراهم کرده اند و شاید فهمیدن آن زمانی حاصل شود که خودم یک لیوان چای از فرزندم طلب کنم و ببینم آیا او می فهمد ارتباط خانوادگی چقدر مهم است یا اینکه یک کار ابلهانه نصفه کاره ، تمام ذهن او را مشغول کرده است .
خیلی وقتها تو زندگی از یک سری مخارج میزنیم اما بعدا مجبور میشیم برای جبران خسارت چندین برابر خرج کنیم ، بعضا پیش میاد که سالها بعد هزینه هنگفتی صرف صاف کردن مشکلات ناشی از کم گذاشتن های گذشته میشه .
منطقا باید توی آزمایشگاه اصول استخراج فلزات و شیمی تجزیه دانشگاه فاضلاب جداگانه وجود داشته باشه . من خودم برای انجام پروژه سمنتاسیون کادمیم با استفاده از پودر روی یک خروار کادمیم تو فاضلاب ریختم . کادمیم باعث ایجاد سرطان و اختلالات جنسی میشه . سرب ، کروم و ... (کلا کاتیونهای فلزات سنگین ) باعث بیماری های مختلف میشن در عین حال تو کارهای آزمایشگاهی متالورژی فراوان استفاده میشن . ریختن اونها تو فاضلاب و وارد شدن کاتیون فلزهای سنگین به آبهای زیرزمینی موجب بروز بیماری مختلف به صورت گسترده در سطح جامعه میشه .
پولی که باید صرف ساختن فاضلاب مجزا و خنثی سازی کاتیونها و ... بشه صرفه جویی شده اما هزینه درمان و دواهای وارداتی و ... علاوه بر اون تحلیل رفتن و کم شدن توانایی نیروی انسانی جامعه خیلی بیشتر از اونیکه به ذهن میرسه .
"پیشگیری بهتر از درمان است " یعنی استراتژی هزینه . یعنی همون چیزی که ما نداریم .
برای اینجا سه تا داستان فرستاده بودم . (با تشکر از صالح که لینک داده بود ) .
موضوع یکی از داستانهای من هم مرگ بود . واقعا فکر نمی کردم 84% نوشته های راجع به مرگ باشن . تو اینکه مرگ و جهان پس از مرگ به واسطه اینکه ملموس نیستند ، مورد توجه نویسنده ها ( به خصوص آماتور عین خودم) هستند ، شکی نیست . اما به نظرم این درصد بالا نوشته راجع به مرگ با توجه به اینکه احتمالا بیشتر از 90% نویسنده زیر 30 سال هستند معنایی خیلی بیشتر از جالب بودن این موضوع داره . ای کاش به این مطلب توجه بیشتری بشه . توجه بشه که درصد بالایی از نوشته ها راجع به خودکشی بوده .
ازاونجایی که احتمالا بیشتر از 90% شرکت کننده ها زیر 30 سال هستند ، عمده شرکت کننده ها از نسل کودکان جنگ هستند . نسلی که در کودکی با جنگ مواجه شد و طبیعتا تاثیری که اون دوران روش گذاشته همیشه همراهش خواهد بود . من خودم هیچ گاه زیر زمین خونمون که هنگام آژیر قرمز پر میشد از آدم یادم نمیره . علاوه بر آثار ناخودآگاه ، حجم عظیمی از تبلیغات جنگ متوجه همین نسل بود . شاید توجه بیش از حد نوشته ها به مرگ ، ناشی از همین تاثیرات باشه که از دوران جنگ باقی مونده و خودش رو به این شکل داره نشون میده . اگر این توجیه کاملا درست هم باشه اما دلیلی بر این نیست که افسردگی جامعه خودمون رو بپذیریم . این نسل از فقدان تفریح و فضای شاد رنج میبره .
اگه "جنگ" موضوع مرگ رو موضوع غالب کرده ، خودکشی با "نبودن فضای تفریح" تو ذهنها پررنگ شده . اگه برای اولی کاری نمیشه کرد ، حداقل برای دومی یه فکری بشه . ای کاش به این موضوع توجه بیشتری بشه.
اضافات افاضات : دیشب کاخ نیاوران رفتم اما ساعت 9:15 رسیدم . (پدر ترافیک خیابان ولی عصر بسوزه ) هیچی دوباره از اون سر دنیا کوبیدیم آمدیم این سر دنیا .
از تو یه وبلاگ این لینک رو پیدا کردم .
تا آخرش رفتم اینها رو بهم گفت :
"
حسابگر
(تاثیر پذیر، درون گرا، واقع گرا، متفکر )
تو یک تیپ "حسابگر" هستی. کم حرف، باریک بین و دقیق، قابل اعتماد. درسته که خیلی هم با حال نیست به آدم بگن "حسابگر" ، ولی حالا خودمونیم، تو هم زیاد آدم باحالی نیستی. زندگی خیلی شلوغ و پر سر و صدایی نداری ولی برای خودت تفریحات و سرگرمی هایی داری و کسانی که به تو نزدیکند واقعا تو را دوست دارند.
به طور کلّی دو نوع "حسابگر" وجود دارد که تو هم به احتمال زیاد در یکی از این دو گروه قرار می گیری:
- زن
- مرد
جدا از شوخی، حسابگر ها در هر کاری که انجام می دهند موفق هستند و همه، به خصوص دوستانشان، همیشه می توانند به آنها اعتماد کنند. آنها تقریباً هیچوقت دزدی و تقلّب نمی کنند. (البته منظور "حسابگر" های این تست شخصیت است، و گرنه بعضی حسابدارهای واقعی اینکارها را میکنند!! اگرچه آنها احتمالا در این تست شخصیت "قاضی" خواهند شد).
در ضمن، تو احتمالاً رابطه خیلی دوستانه و خوبی با اعضای خانواده ات داری.
"
تقریبا همه اش درست بود .
ماه رمضون تموم شد . امسال تعداد آدمهایی که جاهای عمومی سیگار میکشیدند خیلی بیشتر از گذشته بود . به علاوه سرویس های رایگان غذا خیلی هم بیکار نبودند و کمابیش در خیابان های تهران دیده می شدند . همون جور که قبلا گفتم اصلا با اینکه عده ای بی خودی گشنگی بکشن موافق نیستم . اگه کسی نمی خواد روزه بگیره به خودش مربوطه . اما اینکه خیابونها دیگه حال و هوای سالهای قبل رو نداشتند یه جورایی تو ذوق میزد .
منطق تا کجا حاکم است ؟
اعتقاد دارم که دعوا کردن برای من بازی باخت - باخت است . یعنی چه بزنم چه بخورم ضرر کردم .
یه روز وقتی راننده تاکسی کرایه بیشتر از من گرفت و پاشو گذاشت رو گاز بلند گفتم "مرتیکه الاغ" . یادآوری کنم این عبارت رو بعضا به شوخی به دوستان میگم . (یعنی به نظرم خیلی فحش نیست ) یارو هم زد رو ترمز و طرف من حمله ور شد . اینجا بود که اصلا وقت نداشتم فکر کنم باید دعوا بکنم یا نه . با وجود اینکه می دونستم دعوا کردن با منطقی که آخرش من بازنده هستم اشتباهه ولی دعوا کردم . چون طرف مقابلم حداقل اعتقاد داشت که اگه منو بزنه برنده است .
عبارت "دعوا نکن" تا زمانی درسته که طرف مقابلت هم منطق دعوا کردن اشتباهه رو پذیرفته باشه .
همه می دونیم جنگ صدمات مالی ، جانی و اجتماعی ... داره . منطق میگه جنگ نکن . این عبارت تا زمانی اعتبار داره که یه کشور دیگه فکر نکنه اگه جنگ کنم می تونم مرز های کشورم رو ببرم اونطرفتر . اگه ما هشت سال جنگ کردیم و می دونستیم جنگ کردن فی نفسه غلطه برای این بود طرف مقابل همچین اعتقادی نداشت .
قضیه طوفان طبس رو همه شنیدیم و بعضا به عنوان نمادی از خدایی بودن حکومت فعلی کشور ازش یاد میشه . واقعا چرا حکومت آمریکا برنامه ریزی می کنه که چند تا از کاماندوهاش بیان شرق ایران هلک هلک سر خر رو سمت تهران کج کنن. عملیات انجام بدن بعد بگن خداحافظ . پس روابط دیپلماتیک و چانه زنی سیاسی و ... برای چیه ؟ منطق میگه روابط سیاسی خیلی کم خطرتر از عملیات کاماندوییه . اما وقتی طرف مقابلت اولین اصول دیپلماتیک رو زیر پا میذاره و صاف میره سفارتتو میگیره ، با کی میخوای بری مذاکره کنی .اگه طرف مقابلت منطقش اینه که می تونم میرم میگیرم بیرون هم نمیام ، چی میگی . عمل کرد شما اینه میام پس میگیرم می کشمت ، در میرم .
اگه هزار و یک دلیل منطقی داشته باشید که اسرائیل باید از روی نقشه جهان حذف شود . اگه تا حالا هیچ وقت احساس نکردید که جایی از منطقتون اشکال داره به خاطره اینه که تنها با آدمهایی ارتباط داشتید که عین شما فکر میکردن و در دایره منطق شما جا میگرفتن . اما آدمهایی که شما باهاشون ارتباط داشتید تمام دنیا نیستن . دنیا نه تنها منطق شما رو نمی فهمه بلکه می خواد منطقتون رو در فرصتی مناسب تو سرتون بزنه .
وقتی اولین اصول روابط بین الملل رو بنا به هر دلیل منطقی که برای خوتون درسته نقض می کنید انتظار نداشته باشید دنیا هم تو چهارچوب روابط بین المللی باهاتون برخورد کنه .
اگه میگین فلان کشور باید حذف بشه دیگران متوجه میشن که منطق این عزیزان این شکلیه . کشورهای روی نقشه قابل خذف هستند و با همین منطق با خودتون برخورد میکنه . منطق میام حذفت میکنم .
دنبال کسی نگرد که بتونی باهاش زندگی کنی . با کسی ازدواج کن که بدون اون نتونی زندگی کنی . (منبع :دیواره جانبی یخچال خونه که به عنوان وایت بورد استفاده میشه )
خوردن دو چیز آدم رو از پا درمیاره . یک گلوله ، دو افطاری (منبع : استاد بابک )
- وطن آدم اونیه که شیکم آدمو سیر می کنه .
- اگه ای طور باشه وطن من تویی .
کتاب "مونته دیدیو کوه خدا " (اری دلوکا - ترجمه مهدی سحابی ) رو دیروز خوندم کلا سه ساعت طول کشید . خیلی خوشم اومد . شبیه فیلمی بدون سکانس و پر از پلان های خوب بود . شبیه این کتاب قبلا " خانه خیابان مانگو "رو خونده بودم . اما به نظرم مونته دیدیو قویتر بود ( یا چون راوی یک پسر بچه است - بر خلاف خیابان مانگو که راوی دختر بچه است - ارتباط بیشتری بر قرار کردم .)
این دو تا کتاب رو به اونهایی که سینمای خاص رو دوست دارن توصیه می کنم .
موقع خوندن کتاب های درسی پشت میزم راحت و متمرکزم ، اما برای خوندن کتب غیر درسی تنها تختم جواب میده . نمی دونم چرا اما انگار حالت رسمیه پشت میز نشستن امکان خیالسازی و تصویرپردازی رو ازم میگیره . اما روی تخت کتاب خوندن چند تا مشکل اساسی داره .
1- درحالت طاق باز : دستها از بالا نگه داشتن کتاب خسته میشن
2- در حالت یه پهلو : بسته به اینکه به پهلو چپ خوابیده باشی یا راست ، یا خوندن صفحه های زوج مشکل میشه یا فرد . درنتیجه هی باید از این پهلو به اون پهلو بشی .
3- در حالت دمر : معمولا باید کتاب رو زمین گذاشت و سر رو روی لبه تخت . در این حالت پدر چونه در میاد مگر اینکه بالشت زیرش بذاری . اما با این وجود ، این حالت اصلا برای کتاب خوندن حال نمیده . نمی دونم یه جور بی ریختیه .
نتیجه گیری : حالت خوابیده ای که راحت بشه کتاب خوند وجود نداره .
علی (ع) رو دوست دارم . از ته دل . اینکه این دوست داشتن چقدر با شناخت و معرفت همراهه رو نمی دونم اما می دونم این دوست داشتنه وجود داره .
روز جنگ صفین یکی از یاران به خیمه ای که حضرت توش بوده میاد میگه که کارزار بالا گرفته . حضرت داشته از در خیمه می رفته بیرون که اون فرد میگه : عرض کردم بیرون جنگ بالا گرفته . حضرت به اطراف نگاه میکنه و یه زره پاره که گوشه خیمه افتاده بوده ، به تن میکنه . اون فرد میگه : این زره به درد نمیخوره . پشتش پاره است . حضرت میگه : موقع جنگ هیچ کس پشت علی رو نمی بینه .(نقل به مضمون )
این گفتگو رو خیلی دوست دارم .
زمانی که دبیرستانی بودم معمولا می رفتم نماز جماعت .یادم هست که خیلی دوست نداشتم بقیه این قضیه رو بفهمن اما به هر حال می رفتم . بعضی از روزها یک کلاس رو زودتر از اتمام زنگ سوم تعطیل می کردن تا برن نماز . من اکثر اوقات این نمازاجباری رو علی رغم تهدیدها و انضباط کم میکنیم ها و ... جیم میزدم و با بقیه بچه ها یه فوتبال مشتی میزدیم .
حقیقت اینه که اجبار رفتار رو غیرعادی میکنه. اونهایی که هیچ وقت نماز نمی خوندن که منطقا باید دنبال راه فرار می گشتن اما من که به میل خودم نماز جماعت میرفتم که نیازی به جیم زدن نداشتم . اما این کار رو میکردم چون از اجبار بدم میامد . اگه تهدید قویتر میشد اتفاقا اشتیاق تخطی هم بیشتر میشد . ( البته الان اینجوری فکر نمی کنم اما این نوع نگاه رو برای یه پسر 16-17 ساله کاملا عادی و طبیعی می دونم .)
نماز اجباری هیچ کس رو مسلمون نمیکنه اما احتمال داره یه عده رو از اسلام دور کنه .
روزه اجباری هم همینجوره . اگه آدمی بنا به هر دلیلی نمی خواد روزه بگیره دلیلی نداره گشنگی بکشه . اتفاقا زمانی که گشنه است بیشتر به اونهایی که گشنه نگه داشتنش فحش میده . ( صد البته به هیچ وجه پا گذاشتن رو قانون های یه جامعه به خاطر امیال فردی رو درست نمی دونم و یه قانون تا زمانی که قانونه باید اجرابشه . اما مساله اینه که باید بعضی از مواقع به عقلانی و انسانی بودن بعضی از قوانین جوامع شک کرد و در صورت لزوم اونا رو تصحیح کرد .) این استدلال که ما بقی به احترام افراد روزه دار نباید در ملاعام چیزی بخورن خیلی منطقی نیست چرا که اگه روزه دار دلش قیلی ویلی رفت که چیزی بخوره به خودش ربط داره که میتونه نفسش رو کنترل کنه یا نه ، و نه به دیگران .با همین استدلال تمام سیگاریها به احترام اونهایی که سیگاری نیستن تو ملاعام هیچ وقت نباید سیگار بکشن . این مورد که خیلی منطقی تره . چون اگه کسی دلش نخواد بوی سیگار رو تحمل کنه که راه حلی نداره . چه جوریه که دومیه عملی نیست اما اولی زورکی عملی میشه ؟
من کلا با اینکه یه عده قرآن رو سرشون بگیرن مخالفم .چون اساسا قران برای خوندن طراحی شده نه برای رو سر گرفتن اولین آیه ای که بر پیامبر (ص) نازل شده امر به خواندن میکنه برای یک فرد امی . حالا بعد از 1400 سال باسواد ها قرآن رو سرشون میگرن. شکر خدا ترجمه فارسی قرآن هم که فراوونه . دیگه چرا باید قرآن رو سر گرفت ؟
قطع کردن پخش فوتبالهای اروپا به امید اینکه مردم شب های احیا به کار دیگه ای مشفول نباشن دیگه از اون کارهاست ( مثل اون قدیمها که فوتبال رو موقع اذان قطع می کردن ) اگه کسی اعتقاد داره که این شب رو باید به خودسازی بپردازه که میپردازه . اونی هم که اعتقاد نداره اگه زورکی ببریش تو مسجد هم نهایتا میگیره میخوابه . این وسط یه عده که لزوما به چیزی معتقد نیستن و دنبال برنامه برای رفع بیکاری میگردن اگه فوتبال پخش شد فوتبال میبینن ، اگه نشد میرن احیا ، اگه مسجد دم دست نبود شاید رفتن خونه رفیقشون از ماهواره فوتبال ببینن . فوتبال تموم شد یا میرن احیا یا میزنن یه کانال دیگه . هر چی خداست .
تو اول تمام رساله ها اومده که اصول تقلیدی نیست . این رساله برای فروعه . زمانیکه کسی اصول رو قبول نداره فروع به چه دردش می خوره . چرا یه عده فروع رو می خوان به یه عده دیگه زور چپون کنن . به نظرم اگه از رضا خان این همه راجع به کشف حجاب بد میگن ، مهمترین دلیلش اینه که زورکی می خواست یه بخشی از دین مردم رو بگیره . برعکسش همین قضاوت رو به بار میاره .
خیلی دلم از بعضی از کجروی ها پره . اما وبلاگ کتاب نیست . وبلاگه .
والسلام .
1- چند وقته عادت هر روز نوشتن ترک شده . یاس فلسفی نگرفتم . به کامنت و بازدید کننده هم ربطی نداره .
2- GRE هم شنبه میدم تا بعدا نگم ندادم .
3- دو سال دیگه به کارهایی که الان دنبالشون هستم :
الف : میخندم .
ب : گریه می کنم .
ج : افتخار می کنم .
د : همه موارد .
4- این بنده خدا خیلی سربسته راجع به فیلم "برگشت ناپذیر " نوشته . اساسا با این موضوع مشکل دارم که این جور فیلمها رو میشه به بقیه پیشنهاد کرد ببینن یا نه اونم تو جایی مثل وبلاگ که واقعا مخاطبش مشخص نیست .
5- دو شبه فقط متالهای مخ ترکون گوش میدم . ( صدای هدست اونقدر بلد میکنم که اگه کنارم خمپاره 60 هم بخوره هیچی نفهمم ) . اینکه خیلی ها با این سبک حال می کنن هنوز برام جای تعجبه . اما ذهنم اونقدر مشغول هست که فقط بخوام بترکه .
برای اینکه میزان دینداری مردم را اندازه بگیرید کافی است دروغ های آنها را بررسی کنید ( نقل به مضمون) .
نمی دونم این جمله از امام صادق (ع) یا یه بزرگ دیگه ، اون چیزی که برام مهمه اینه که همه از بی حجابی و بی بند و باری و ... می نالن اما هیچ وقت به حجم عظیم دروغ گویی در جامعه توجه نشده . واقعا چرا اینقدر دروغ در جامعه رواج داره و بعضا به نظر میرسه خیلی از کارها بدون دروغ پیش نمیره . چه جوری تو تلوزیون تبلیغ می کنن فلان سس تا آخرین قطره بیرون میاد اما هر کسی یه بار اون رو خریده باشه میدونه کلی سس رو بدنه باقی میمونه . آخه چقدر وقیحانه میشه به چند میلیون نفر دروغ گفت . جالبه اون یکی کارخونه تو تبلیغش گفتار صادقانه رو هدفش اعلام میکنه ، یعنی مردم ما با اون دروغ گو ها فرق داریم . به خدا خیلی خنده داره .
قسم دروغ هم که عین نقل و نبات می مونه .
جمله زیر رو روزی 10 دفعه با خودمون تکرار کنیم شاید وضعمون بهتر شد .
دروغگو دشمن خدا است .
اضافات افاضات : این عزیز با دروغ خیلی مشکل داره . مانیفست وبلاگش رو سمت راست - بالا نوشته . بخونیدش .
1- صبح ها نه تنها برای سحری پا نمیشم بلکه کما فی السابق نماز صبح رو می زنم تنگ نماز عصر یا عشا . روزه بی نماز - عروس بی جحاز - کباب بی پیاز .
2- چون سحری نمی خورم تو طول روز حس ندارم .
3- افطار با چای ، کره و حلوا و شل زرد و ... شروع گشه و در ادامه غذای اصلی با ماست و سالاد و زیتون پروره و کلیه مخلفات صرف می گردد . این پروسه مانند حمله کردن یک خرس قطبی پس از خواب زمستانی به یک شیر دریایی 2 تنی میماند ( به قول ملک الشعرا بهار : ماننده دیو جسته از بند )
3.5 - به علت اینکه تا حلق غذا خورده میشود در انتها از سولاخ دماغ به جای دهان برای جا دادن باقی مواد خوراکی استفاده می گردد .
4- به علت سنگینی بیش از حد ، حال کار کردن در شب وجود ندارد .
5- می خوابم جوری که فردا برای نماز هم پا نشم
نتیجه جامعه شناختی : ملت ایران اگه تو تمام سال بی دلیل کار نمی کنن ، تو ماه رمضون با ادله کافی کار تعطلیل میشه .
نتیجه فولکلور : کاه از خودت نیست ، کاهدون که از خودته .
نتیجه دینی : ماه رمضان ، ماه نزول برکات الهی است .
کامنتهای این نوشته برام جالب بود و با نگرشها و نوع نگاههایی آشنا شدم که به دست آوردنشون اون هم یک جا شاید همیشه مقدور نباشه . به هر حال خوندش رو به اونهایی که حسشو دارن توصیه می کنم .
یه مورد که چندین نفر اون رو تایید کرده بودن این بود که داشتن یا نداشتن بکارت بستگی به خود زن داره چون اختیار اعضای بدنش رو داره که جزو حقوق اولیه هر فردیه ( نقل به مضمون ) . به نظرم اینجا یه اشتباه رخ داده که سعی می کنم اون رو مشخص کنم .
آیا یه مرد حق داره کل بدنش رو خالکوبی کنه و تو یکی از گوشهاش حلقه بندازه ، به علاوه ابروهاشم نازک کنه و لاک بیرنگش هم ترک نشه ؟ جواب بله است . این حق رو داره چون اعضای بدنش متعلق به خودشه و می تونه راجع به اونها تصمیم گیری کنه . اما سوال اینجاست آیا مردی با این ویژگی ها برای زندگی مشترک فرد مطمئنی تلقی میشه یا نه . این رفتارها موجب شناخت میشه و با توجه به این شناخت در مورد اون فرد یه سری گمانه ها به ذهن میرسه ( که لزوما هم درست نیستند ) .
به نظر من موضع بحث در مورد بکارت هم همینه یعنی آیا داشتن یا نداشتن بکارت منجر به شناخت خاصی می تونه بشه یا نه ؟ آیا نداشتن بکارت لزوما دال بر غیر قابل اعتماد بودن دختر می تونه باشه؟ و سوالهایی امثالهم . اساسا اینکه هر کسی اختیار بدن خودش رو داره بدیهیه .
دیشب بعد از اینکه این نوشته رو خوندم به علاوه کلی کامنت ، شروع کردم به نوشتن ، نسبتا هم نوشته طولانی شد اما وقتی داشتم ادیت می کردم به ذلم نشست . از نظر منطقی و عقلی ( طبیعتا عقل و منطق خودم ) هیچ مشکلی نداشت اما یه مشکل عمده داشت و اون اینکه شرایط اجتماعی و فرهنگی افراد جامعه رو در نظر نگرفته درنتیجه حرفهای درستی شده بود که مخاطبش آدمهای این جامعه نبودن ، برای همین پابلیش نکردم . اما برای خودم این فایده رو داشت که زمانی وقت بذارم با خودم راجع به این موضوع فکر کنم و فارغ از اینکه شرایط اجتماعی حاکم بر من چیه این قضیه رو عقلا حلاجی بکنم .
به ماه رمضان فیلم نمی توانم دیدن ، که پیش از افطار نا ندارم و پس از آن حس . چه سترگ می نماید این غم . آه .
نمی دونم چرا احساس کردم این عکس بیشتر از اونیکه ورزشی باشه ، سیاسیه . شاید من زیادی بدبینم .
ایران با رنگ سفید رو یه پس زمینه قرمز پررنگ اون هم به صورت برعکس . به نظرتون سیاسی نیست ؟
اضافات افاضات : کشتی اشکانی - فینال قهرمان جهان - بوداپست
فکر نمی کردم عبارتی باشه که اگه تو گوگل سرچ بشه فقط و فقط وبلاگ من بیاد . اما امروز از طریق عزیزی فهمیدم که وجود داره که هیچ تازه عبارت خیلی باحالی هم هست اما باید تو کوتیشن مارک باشه .
این هم لینکش .
1- این عبارت " ایران جایی برای دیپلماسی باقی نگذاشت " برای من خیلی خیلی مهم به نظر رسید اما نمیدونم چرا دیگران رفلکسی از خودشون نشون ندادن ، شاید هم من به اندازه کافی نگشتم ، اما همین که برای دیدن عکس العمل نیاز به گشتن وجود داره معنیش اینه که به این عبارت به اندازه کافی توجه نشده .
چند سال پیش روزهای اول عید یهو اینترنت و شبکه خبر و ... پر شد از اینکه آمریکا به عراق حمله کرد . اما واقعا یهویی بود؟ آمریکایی ها بدون اینکه شرایط و موقعیت و نظر جامعه عراق رو بودنن ریختن تو عراق ؟ به نظر من اینطور نیست . اونها دقیقا برآیند نظرات مردم عراق رو می دونستن . چه جوری ؟ صندوق رای که نذاشته بودن ، سایتی هم برای نظر سنج بر پا نکرده بودن . احتمالا یه جمله ای مثل " عراق جایی برای دیپلماسی باقی نگذاشت " رو گفتن بعد عکس العمل جامعه عراق رو بررسی کردن . و این همون کاریه که الان دارن با ما می کنن . الان کسی به نیروهای آمریکایی که تو افغانستان هستن توجه داره ؟ اصلا چند نفر هستن چی کار می کنن ؟ ذهن ها رو خودشون معطوف عراق کردن . نکنه چند روز دیگه ذهنها متوجه ایران بشه و عراق فراموش . مطمئنا اون روز اینقدر مشکلات داریم که اگه یه دوربین CCN جلومون ببینیم . از دردهای خودمون بگیم نه بدبختی عراقی ها .
برادر من ، خواهر من باید نشون بدیم که مفهوم این حرف رو می فهمیم تا اونها هم بفهمن ایران کجاست . عین سیب زمینی از تمام قضایا رد نشیم . چون بعدها عین سیب زمینی باهامون رفتار می کنن
2- آقایونی که میگین ملت ایران رو به قبله دراز نمیشه . من هم با شما موافقم ملت ایران رو به قبله دراز نمیشه ، چون فرصتش رو نداره . مسافرهای ایرباس رو به قبله شدن . نه وقتش رو نداشتن . آیا غیر از دسته گل انداختن تو آب کار دیگه ای تونستین بکنین . تونستید غرامت بگیرید . یا هر سال جیگر ملت رو خون می کنید که فلان روز بهمان غلط رو کرد ناو وینسنس و نمیگید هنوز هیچ گهی نخوردید برای اینکه حق ملت ایران رو بگیرید ؟
آقایون خیلی دوست داشتید افغانستان بشه ویتنام دوم بشه . اما نشد . الان خیلی زور می زنید که بگید آمریکایی ها تو عراق گه گیجه گرفتن نمی دونن چی کار کنن و عراق داره ویتنام میشه . اما خب عراق هم ویتنام نمیشه . شاید دارید فکر می کنید حالا که اونها نتونستن اصلا ایران بشه ویتنام . اما نمیشه بدونید ایران ویتنام نمیشه چون علنی گفتن جایی برای دیپلماسی نذاشتین اگه عشقمون بکشه میرزیم تو خاکتون اما ملت به فکر گلدکوئست و قیمت سکه و موبایل بودن . این رفتار جامعه رو هنوز به شرایط جنگی که 16 سال پیش تموم شده نسبت میدید باز دوباره دنبال دردسر می گردید .
آقایون الان ویتنام چه نفشی در دنیا امروز داره ؟ جلو آمریکا ایستادن اما نتیجه براشون چی شد ؟ آمریکا از بین رفت ؟ تعداد کشته های ویتنامی در جنگ دقیقا مشخص نیست اما فقط چهل هزار نفر وینتامی بعد از جنگ به خاطر مین ها و بمبهای عمل نکرده از بین رفتن . کمترین تخمین کشته های شمال ویتنام یک و نیم میلیون نفره . کل کشته های ویتنامی 3.2 میلیون نفر تخمین زده میشه . خیلی دوست دارید حالا که این افغانی ها و عرب ها ویتنام نشدن . ملت ایران ویتنام بشه . خیلی دوست دارید بعد ها تعداد کشته های آمریکایی دقیقا مشخص باشه و روز و ساعتی که کشته شدن ثبت بشه . اما کشته های ایرانی در حد میلیون تخمین زده بشه . عین آمار بادمجون های آفت زده . نکنید کاری رو که عاقبتش از همین الان مشخصه .
قبل تر از این خیلی حس نوشتن داشتم به محض اینکه یه موردی به ذهنم می رسید سریعا می نوشتم و پابلیش میکردم اما الان دیگه اینجور نیست . خیلی از چیزهایی رو که دوست دارم بنویسم پس ذهنم نگه داشتم برای یه وقت مناسب (چیزی که هر روز با اون غریبه تر میشم ) . این پس ذهن داره انباشته میشه از چیزهایی که باید نوشته بشه و از چیزهایی که باید مینوشتم اما فراموشی شدن .
عبارت "انباشته از فراموشی" رو موقع ادیت نوشته بالا کشف کردم ، تا حالا همچین چیزی نشنیده بودم . از اون عباراتیه که جون میده برای یه صفحه تتابع اضافات .
چند سال پیش یه دو بیتی گفتم :
دل بشکسته ی ما را به وصالت خون کن
بنگر و چهره بی رنگ مرا گلگون کن
نرود تا به قیامت ز دل ما عشقت
پا بنه عدل الهی به جهان مشحون کن
1- امروز فهمیدم بعضی ها فکر می کنن من خیلی ادعام میشه . هر چند همون کسی که این موضوع رو نقل می کرد می گفت ما که از تو ادعایی ندیدیم ، اما به هر حال برام جالب بود راجع به من اینجوری فکر میشه چون خودم همیشه سعی می کنم توانایی هام و حرفام یکی باشن نه کمتر ( تواضع مزخرف ) و نه بیشتر ( ادعای بی جا ) . اما باید پذیرفت نظر دیگران یهو از آسمون نیومده .
2- با سیستم های P2P مجانی زیاد کار کردم ، نزدیک به دو سال ، اون هم با همه جور سرویسی ( dial-up + EDSL + ADSL + leased-line ) اما هیچ وقت به 100kps نرسیده بودم . امروز رکورد زدم و نزدیک بود کل اینترنت رو دانلود کنم تنها مشکلم کم بودن هارد بود وگرنه از اینترنت یه نسخه back-up برای همه می گرفتم .
3- نزدیک سه سال این آرزو به دلم مونده بود که از رئیس بشنوم ، اشتباه کردم ، اما هیچ وقت نمیشد . همیشه ی خدا توجیه می کرد که بهترین کار انجام شده و از این بهتر نمیشد که انجام بشه . اما امروز گفت تو انجام فلان کار شکست خوردم و باید بپذیرم که شکست خوردم . اگه می دونست چقدر تشنه این جمله بودم . احتمالا چند بار تکرارش میکرد .
یه خانواده کوچولو بود نسبتا خوشبخت . شاید هم یه واقعا خوشبخت . اما احساس خوشبختی نمی کردن فکر می کردن خیلی بهتر میتونن زندگی کنن خیلی راحت تر . می تونن جایی زندگی کنن که از زندگیشون لذت بیشتری ببرن مثل بقیه آدم ها دنیا . این فکر تو ذهنشون بود بعضی وقتها از کسایی که می دونستن چه جوری میشه رفت کسب اطلاعات می کردن . یواش یواش راه و چاه رو فهمیدن و بالاخره مصمم شدن . هر چی داشتن فروختن و رفتن . با هر جون کندنی بود رفتن . روزهایی که تو کمپ بودن مطمئن بودن اوضاع اینجوری نمیمونه . بعضی وقتها چند قطره اشکی هم از چشمها میومد روز های اول طعم موفقیت میداد اما یواش یواش طعمش عوض شد . خیلی زیاد . دیگه معلوم نبود مزه غربت میده یا سختی روزگار یا شاید هم پشیمونی . مهم این بود که مزه ی موفقیت نمیداد . مادر روزهایی که تو بیمارستان بود خیلی با خودش مبارزه می کرد فکر برگشتن به سرش نزنه . اما هر روز بیشتر می فهمید پیروز این مبارزه نیست . اما جرات نمی کرد به شوهرش اینو بگه چون مطمئن بود تنها چیزی که بعد از 12 ساعت کار نمی خواد بشنوه حرف برگشتنه . اما چاره ای نبود . باید می گفت و بالاخره گفت .
تو هواپیما دخترش رو سفت بغل کرده بود و گریه می کرد گریه اش پر از دلتنگی پسرش بود . پسری که معلوم نبود براش چه اتفاقی میافته . پر بود از ترس اینکه دیگه پسرش رو هرگز نبینه . پر بود از دلواپسی آینده .
سعی میکرد خودش رو از تنگ و تا نندازه . لاک زدن و رفتن سر کار . لاک زدن و رفتن سر کار و ....وقتی پله ها رو تمیز میکرد یاد دخترش بود . وقتی جارو برقی هم میکشید همین جور . یخچال تمیز کردن ، گرد گیری و ... . یاد دخترش بود . با دخترش رابطه سردی پیدا کرده بود . نه اینکه اینجوری می خواست . نه . اما اصلا زمان برای برقراری رابطه نداشت قفط خستگی هاش به خونه می رسید . می دونست تمام تلاشش برای بهتر زندگی کردن دخترشه اما نمیدونست دخترش این رو می فهمه یا نه . اما آرزو میکرد این رو بفهمه .
یه روز که خسته برگشت خونه یه کاغذ رو در یخچال دید . نشست زمین . می خواست گریه کنه اما نای گریه کردن نداشت . رو کاغذ نوشته بود :
"مامان خداحافظ - دنبالم نگرد "
یه مدت بود نسبت به آواز ویق ویقی که صبحها ساعتهام می خوندن حساسیت پیدا کرده بودم . یه روز زائده خاموش/روشن یکیشون رو پیدا نمی کردم ، با هدف اینکه باتریش رو از مدار خارج کنم تو حالت خواب و بیداری چند بار کوبیدمش زمین => محکم ماچ کردن زمین باعث شد جونش در بیاد و آواز خوندن یادش بره . به هر حال ساعتها کلی اعصابم رو خرد می کردن اما ساعت فعلیم برام بتهون فور الیز پخش میکنه تا مجبورش نکنم زمین رو ماچ کنه ، این تاکتیکش فعلا موثر بوده تا ببینم چی میشه .
تو زندگی به اندازه کافی مایه اعصاب خردی وجود داره دیگه لزومی نداره با دست خودمون ذهن خودمون رو درگیر جفنگیات بکنیم .
روز اول - جمعه :
از ساعت 11 صبح تا 12 شب مشغول راه اندازی این سیستمه بودم .
یه سال و نیم بود ویندوز نریخته بودم ( می تونین حدس بزنین سیستم چه جوری شده بود ) و نمی خواستم هم بریزم اما یه نرم افزار بود که حتما باید نصب می شد اما یه پیغام خطای مزخرف می داد . در نتیجه مشغول شدم . همه چیز خوب پیش می رفت . تا اینکه یهو تصویر رفت و restart شد . خلاصه با یه بار دیگه تکرار شدن این قضیه به صرافت افتادم که driverکارت گرافیکی دانلود کنیم . اون هم 25meg هیچی 2 ساعت مشغول دانلود بود . برای اینکه بیکار نباشم فوتبال پیروزی - سایپا رو نگاه کردم . موقع نصب گفت فلان چیز بهمان جور شده restart کنم گفتم هر جور دوست داری . اما به جای restart هنگ کرد . من هم شتری restart کردم نتیجه کلا تصویر تعطیل شد . کیس قدیمی رو باز کردم کارت گرافیکی در اوردم . حالا این کارت ATI لا مذهب در نمیاد طراحان خوشفکر مجبورم کردن از نیروهای قهریه استفاده کنم . یک کم اینترنت بازی تا معلوم شه اون کارت گرافیکیه چه مرگشه و ... .بالاخره درست شد .
نتیجه : گور بابای میکرو سافت با اون سیستم عاملش - گور بابای driver که 25 Meg - گور بابای پرسپولیس با اون بازیشون - گور بابای مهندس طراح ATI radeon 9200
روز دوم - شنبه :
صبح دل و روده دو تا سیستم کف اتاق بود که باید جمع می کردم گفتم هارد اون یکی رو هم این یکی ببندم . این شد 2 ساعت علافی . تا حالا به این مشکل بر نخورده بودم . هرگز احتمال نمی دادم ممکنه کابلها !!! جوری conflict داشته باشن که سیستم اصلا روشن نشه یا اگه بشه اصلا IDEها رو نشناسه . خلاصه تا کشف این موضوع دو بار فکر کردم سیستم کلا پرید.
رفتیم دانشگاه نتایج آزمایش ها اومده بود . (هزینه ها تعیین هر عنصر 10000 تومان یعنی یه میلیون هزینه شد ) بعد از کلی تجزیه تحلیل فهمیدم یه اشکال سیستماتیک وجود داشته و در نتیجه مقاله پر - یه ماه کار پر - یه میلیون پر - کفتر پر - گنجشک پر
روز سوم - یک شنبه :
خدا به خیر کنه .
مهمترین شهرهای آمریکا یا تو ساحل اقیانوس اطلس هستن یا آقیانوس آرام . استانبول خیلی معروفتر از آنکارا است . همه اسم سیدنی رو شنیدن اما کانبرا که پایتخت استرالیاست چندان شهر مشهوری نیست . شهرهایی از کانادا که هم مزر با آمریکا هستند خیلی مهم تر از اتاوا هستن و ... اما شهرهای بندری و مرزی ما جزو فقیر ترین شهرهای مان . فکر میکنم این مورد از نظر تاریخی هم قابل بررسی باشه . اما تحلیل سیاسی اینکه الان چرا اینجوریه بیشتر مورد توجه منه . چرا این شهرها علی رغم پتانسیل های بالا باید عقب نگه داشته بشن ؟
بالاخره امروز مامان عمل کرد . رفتم بیمارستان کلی حالم گرفته شد . می دونم به کمک خدا دوباره روپا میشه اما وقتی دیدم خیلی حس و حال نداره و خدا خدا میکنه بگی نگی به هم ریختم .
یکی می گفت : این وبا خیلی چیز باحالی بود . استاد پروژه ام رو دو ماهه دودر کردم بعدا بهش می گم وبا گرفته بودم . تو دلم گفتم : خوش به حال مملکتی که دانشجوش تو باشی و با انجام پروژه اینجوری مهندس میشی .
یه آدم عشق فیلم بود که کارهای دیگه ای هم تو زندگیش داشت . با یکی از رفیقاش می خواست مقاله ای با عنوان " بررسی مدل سینتیکی سمنتاسیون کادمیم توسط روی " بنویسه . پروژه خودش هم وارد فاز اجرایی شده بود مشکلش ورق پلاتین بود و سولفات نیکل که حداقل کیلویی 75 هزار تومن قیمتش بود . رفته بود 280 دلار پول امتحان تافل و GRE داده بود و باید می خوند که اگه نمره نیورد وجدان درد نگیره . تعهد کرده بود تا 15 شهریور کل کتاب شیمی سال اول و دوم رو web-based بکنه اما 6 شهریور بود و کلی از کارهاش هنوز مونده بود . مجله الکترونیکی کاوه رو که یه جورایی همه کارش بود بی خیال شده بود چون می دونست که بقیه نمی دونن چه کارهایی بلده . تو این شرایط یه روز آقای شبکه جهانی که چند وقتی بود براش فیلم نیاورده بود توسط یه یابوی الکترونیکی ( emule ) و یه دوست تازه دیگه که اسمش خاطرم نیست فیلمهای Sincity - Cold Mountain - eight and a half - piano teacher - Interpreter - motorcycle diaries - Crash رو به دستش رسوند . آدم عشق فیلم حساب کرد علاوه بر 30 - 40 تا فیلمی که داره و هنوز ندیده باید یه وقتی هم برای دیدن اینها جور کنه برای همین خیلی غصه خورد از این که چرا روزها فقط 24 ساعتن و هفته ها هفت روزن و ماهها 12 تا بیشتر نیستن . از اینکه علایق آدمها با کارهاشون بی ارتباطه غصه اش بیشتر شد . از خودش پرسید چرا زندگی اینجوریه ؟
خدا ایرانی جماعت رو گرفتار توالت فرنگی نکنه . من خودم با این ابداع ممالک اجنبی خیلی مشکل دارم . مکه و مدینه زهرمون شد از دست این توالت فرنگی . درسته موال خودمون به زانو فشار میاره اما هر چی باشه برای ماها که می خوایم نجس پاکی بکنیم و آب آبکشی مون هم ترک نشه نعمتیه .
ما آدمهایی هستیم که به حماقت عادت کردیم . به فکر نکردن عادت کردیم . دوست داریم یه کار اشتباه رو هزار بار انجام بدیم اما یه بار بهترین راه بحل رو پیدا نکنیم .
یعنی چی حالا مگه چی شده ؟ قبول ندارین این جوری هستیم . قبول ندارین اطراف هر کدوم از ماها هزار مورد از حماقتهای خودمون و دیگران وجود داره که اصلا به فکر اصلاحشون نیستیم . اگه اقتصاد و سیاست و ... مشکل داره ، اگه هیچ کدوممون از زندگی راضی نیستیم ، برای اینکه خودمون آدمهای مشکل داری هستیم . اگه همه این آدمها رو ببری آمریکا بذاری با تمام امکانات ، اونجا هم به گند کشیده میشه .
امروز دنبال ثبت نام TOEFL بودم . باز سازمان سنجش بهتر از بانک تجارت شعبه طالقانی ( همون ساختمون بلند شیشه ایه ) بود . تو بانک به جای اینکه عین بچه آدم چهارتا میز پشت سر هم بذارن که آدم به ترتیب کارها رو انجام بده . چهار جا باید بری که تو سه طبقه مختلفه . کارت پیش هرکی تموم میشه باید بپرسی حالا کجا برم . انگار خوبه همه احمق جلوه کنن که نمی دونن الان باید چه گلی به سرشون بگیرن . ( از حق نگذریم بعضی ها هم واقعا خنگ بازی در میارن . نمیدونم کدوم قبرستونی به بعضی از IQ های خارق العاده لیسانس و فوق لیسانس داده که بقیه شو می خوان برن خارج بگیرن )
خدا رو شکر کارهام سریع راه افتاد اما اینکه مجبور باشم تو یه سیستم احمقانه منطقی فکر کنم ، اعصابم رو خرد میکنه .
راز مرا کسی داند ---- که این پایین را select گرداند
چه که بودم داییم یه کاغذ بهم داد که روش هیچی نوشته نشده بود بعد گفت اگه یه خرده داغش کنی می بینی چی نوشته .
اگه اشتباه نکنم با آبلیمو باید نوشت تا روی شعله متن معلوم بشه .
با آبلیمو که نمیشه تایپ کرد اما تو دنیای مجازی هم میشه اسرارآمیز نوشت .
خیلی وقتها کارهایی رو انجام میدیم که می دونیم نباید انجام بدیم و اتفاقا زیاد پیش میاد کارهایی رو انجام نمی دیم که معتقدیم باید انجام بشن .
هرقدر اراده فردی نسبت به شرایط محیطی قویتر باشه احتمال وقوع دو مورد بالا کمتر میشه اما مطمئنا این احتمال هیچ وقت صفر نمیشه.
برای روز پدر یه کار متفاوت کردم . به جای اینکه مثل هر سال یه چیزی بخرم برنامه ای ردیف کردم که بابا حال کنه .
برنامه ام این بود زنگ بزنم کارخونه ، وقتی منشی ارنباط رو وصل کرد بودن اینکه حرفی بزنم آهنگ Dancing Queen گروه abba رو بذارم و بعد هم قطع کنم اما گوشی رو خود بابا برداشت ( چون منشیش رو فرستاده بود اردوی بچه ها ، مواظبشون باشه ) و نشد که سلام علیک نکنم. بقیه قضایا هم همون بود که از اول برنامه ریزی کرده بودم .
این Dancing Queen برای بابا خیلی نستالژیکه . و مطمئنم از این کار خیلی خوشش اومد .
به نظرم کادو دادن برای روزهای تولد و مادر و پدر و ... تکراری شده ، اگه بشه کارهای نو کرد خیلی بهتره .
حسین کعبی توپ رو از تو دروازه با دست کشیده بیرون بعد با کلی اعتماد به نفس رفته به کمک گیر داده از خط رد نشده بود .
بچه پررو بودن هم حدی داره .
دیشب با بچه ها رفتیم "سالاد فصل " از اول هم می دونستم فیلم مالی نیست اما می خواستم با بچه ها دور هم باشیم .
این فریدون جیرانی باید یه بار به خودش 90 دقیقه زحمت بده فیلم Following کریستوفر نولان رو ببینه تا گوشی دستش بیاد یه داستان پیچیده رو چه جوری باید تعریف کرد، نه اینکه با یه narration خیاری کل داستان رو هم بکشه .
می خوام بدونم تا کی میشه رو حماقت تماشاگر فیلم ساخت ( این عبارت بیشتر از ایران شامل Hollywood میشه ) .
به صفحه وبلاگ "شرق" که رسیدم سریع ورق زدم ، حتی اسم وبلاگها رو هم نخوندم ، در حالی که چند ماه پیش از این به این صفحه نگاه ویژه ای داشتم . تاکنون به هیچ یک از وبلاگ های معرفی شده مراجعه نکردم و احتمالا دیگران هم رفتار مشابه دارند ، معرفی وبلاگ آچار فرانسه در روزنامه شرق و عدم تغییر چشگیر مراجعین ( به گفته نویسنده وبلاگ ) شاهد همین مدعاست .
موضوع بحث من بررسی علل عدم توفیق معرفی وبلاگها در روزنامه است .
1- انتقال از فضای روزنامه به فضای اینترنت غالبا به سختی صورت میگیرد . عمدتا زمانی که افراد روزنامه می خوانند دسترسی به اینترنت ندارند و اگر هم دارند ترجیح می دهند در زمان مطالعه روزنامه از اینترنت استفاده نکنند . در نتیجه افراد باید جذب مطلب نوشته شده شوند ، نام وبلاگ را به خاطر سپرده و با یاد آوری مجدد آن نگاهی به وبلاگ بیاندازند از آنجا که این اتفاقات در طول هم قرار گرفته اند عدم وقوع هر یک مانع حصول نتیجه مورد نظر می شود .
انتقال به فضای اینترنت تنها برای روزنامه با اشکال همراه نیست . با مشاهده تبلیغات مسابقات ورزشی یا بیل بوردهای شهر و ... تمایل به مراجعه به سایتهای اینترنتی ایجاد می شود اما این تمایل عمدتا به عمل تبدیل نمی شود .
2- به نظر می رسد فضای وبلاگها به نوعی خود بسنده بوده و نیاز چندانی به کمک از خارج ندارد . اگر از قابلیتهای موجود در شبکه به درستی استفاده شود خود وبلاگ و وبلاگهای پر بیننده دیگر بهترین معرفها هستند ، به همین دلیل عمده کاربران اینترنتی که تمایل به نوشتن و خواندن وبلاگ دارند از همین روشها استفاده می کنند و لزومی به استفاده از روشهای ضعیف دیگر نمی بینند .
3- در روزنامه شرق نوع معرفی وبلاگهایی به نوعی نیست که خواننده واقعا جذب شود ، هرچند که ساز و کار مناسبی جهت پیشنهاد ندارم اما نوع نگارش متن به شکل موجود را مناسب نمی بینم .
4- موفقیت و عدم موفقیت سیستمها نسبت به هدف از پیش تعیین شده شان سنجیده می شود . اگر فرض کنیم که هدف از صفحه مورد بحث معرفی وبلاگ های مختلف نیست بلکه هدف آشنایی بیشتر مردم با خود وبلاگ ، مفهوم ، کارکردها و بعضی از نمودهای متنوع آن است احتمالا موفقیت بیشتری برای چاپ هفتگی این صفحه قایل خواهیم شد چه بسا عده ای با مطالعه همین صفحه به وبلاگ نویسی روی آورده باشند .
یکی ازم پرسید چی کارا می کنی ؟ گفتم :
اکسیژن هوا ، دی اکسید کربن میکنم تا درختها بیکار نمونن .
از ذهن علم زده ما هم هر از چند گاهی هنر تراوش میشه .
تو بعضی از فرآیندهای های صنعتی وقتی ذرات معلق جامد ریز در محلول وجود داره ( اصطلاحا به این محلولها پالپ میگن ) که با سرند جدا نمی شن ، پالپ رو " فیلتر پرس " می کنن . تو اشل آزمایشگاهی فیلتر کاغذ صافیه و پرس توسط فشار هوا انجام میشه . ذرات جامد معلق رو کاغذ قرار میگیرن و محلول از کاغذ رد میشه .
به نظرم کار این سرویس هایی که به ما میدن از فیلتر گذشته و دقیقا دارن " فیلتر پرس " میکنن جوری که آدم احساس میکنه داره خفه میشه .
دیشب آقای الهی قمشه ای میگفت چیزهای خوبی رو یاد میگیرین به بقیه هم یاد بدین . دیشب که قرآن می خوندم دو آیه توجهم رو جلب کرد گفتم اینجا بنویسم شاید به درد بقیه خورد .
سیقول الذین اشرکوا لو شاء الله ما اشرکنا و لا اباونا و لا حرمنا من شیء کذلک کذب الذین من قبلهم حتی ذاقوا باسنا ... ( انعام 148) به زودی مشرکان خواهند گفت اگر خدا می خواست ما شرک نمی آوردیم ، همچنین پدران ما ، چیزی را حرام نمی کردیم ، پیشینیان آنان هم به همین گونه تکذیب پیشه کردند ، تا آنکه عذاب ما را چشیدند ....
این آیه یکی از مهمترین آیات در نفی نظر جبریون هستش و اثبات میکنه که انسان در ایمان آوردن یا نیاوردن مختاره .
... و لا تقتلوا النفس التی حرم الله الا بالحق ... ( انعام 151 )
و هیچ انسانی را که خداوند خون او را حرام داشته است نکشید مگر به حق
مگر این نیست که ترور قاضی بنده خدا موجب نقض آیه بالا شد . چه جوریه که بعضی ها خوشحال بودن ؟
دیشب تا ساعت 2 بیدار بودم تحلیل "اینک آخرالزمان" (Apocalypse Now) رو میدیدم - چون دوبله مزخرف بود فیلم رو ندیدم ( صدای مارتین شین هیچ تشابهی با صدای دوبلر نداشت ) . تعجب کردم از اینکه من کلی با نور پردازی و فیلمبرداری این فیلم مخصوصا سکانس خانه فرانسوی ها و سکانسهای پایانی که مارلون براندو حضور داره حال کردم ، اما هیچ اشاره ای به این موضوع نشد .
این طالب زاده گیر داده بود به اینکه همه جای دنیا میتونه برای آمریکا ویتنام بشه .
تو زندگی آدم یه سری قابلیتها رو باید داشته باشه فارغ از اینکه مورد استفاده قرار میگیرن یا نه . یکی از اونها رانندگیه .
دیشب به دعوت یکی از بچه های دانشکده رفتیم فوتبال . آخر بازی این رفیق ما یه هد زد که دماقش خورد تو پای یه بنده خدا . اونجا فکر کردیم دماقش شیکسته ( یاد فیلمه Million dollar baby افتاده بودم ). هیچی بردیمش بیمارستان و بقیه قضایا . اگه من رانندگی بلد بودم قضیه دیشب خیلی راحت تر حل میشد .
باید یه زمانی بذارم دنبال رانندگی برم .
صفحه اول شرق خیلی خوب طراحی شده بود . پایان عصر خاتمی با عکسی از ترور قاضی بنده خدا .
جالب بود صبح اکثر بچه های دانشکده از اینکه قاضی بنده خدا ترور شده بود خوشحال بودن و میگفتن خیلی حال داده . خیلی جالبه دانشجو هایی که صبح تا شب عربده میکشن خشونت اخ ! خشونت پیف ! پاش که بیافته خیلی هم از خشونت بدشون نمیاد یعنی مرگ خوبه ولی برای همسایه .
در همین راستا به تمام دنیا حق می دم به ما بگن حامی تروریسم .
به نظرم این قاضی بنده خدا به هر حال بنده خدا بوده .
ما کلا به مو بور ها علاقه خاصی داریم منظورم این نیست که بور طلایی های خودمون بیشتر به چشم میان بلکه منظورم کلا اروپا و آمریکاست .
این هندیهای یه عمر یوگا کار می کردن اما کی بهشون توجه میکرد ( یه مشت سیاه استخونی خودشون رو گره میزنن !!!) اما وقتی تو برنامه مو بور ها اضافه شد کلاس یوگا رند بازار شد .( واقعا خارق العاده است . سیر سلوک وصف ناپذیریه ، فقط باید تجربه کرد !!! .)
این چینی ها چند قرنه طب سوزنی دارن اما برای ما که اهمیت نداشت ( من خیلی می ترسم وقتی فکرشو می کنم چندشم میشه !!! ) اما حالا که مو بورها علاقه مند به طب سوزنی شدن حتما چیز مهمی باید داشته باشه ( این لگن خاصرم یه عمر درد میکرد پیش هر دکتری رفتم خوب نشد اما این طب سوزنی عین آب رو آتیش می مونه !!! )
پوشاک خودمون داخل تولید میشه میره کیش مارک مو بورها رو میخوره و قیمتش چند برابر میشه همه خوش و خوشحال میخرن اما اگه آرم ایرانی داشته باشه میگن نه ! به قیمتش نمیارزه .
خدا مو بورها رو برامون نگه داره که حداقل یه معیار خوب و بد برامون تعیین میکنن وگرنه همه چیز هم خوب میشد و هم بد .
Posts
All Comments
