انتخابات5 - تحلیل دسته چهارم

تو هر نوع حکومتی یه عده موافق هم پیدا میشه که همیشه رای میدن . ایران هم مستثنی نیست . اونهایی که همیشه رای میدن دو قشر هستن . قشر اول که معمولا سواد چندانی ندارند و برای ادای وظیفه شرعی یا حفظ انقلاب و ... رای میدن و عمدتا هم اون کسی که مورد تایید امام جماعت مسجد یا ریش سفید و معتمد محل و ... باشه اسمش روی کاغذ رای هم میاد . با یه حساب سرانگشتی حدود 2-3 میلیون نفر رای دهنده اینجوری داریم که به نظر میرسه تو این انتخابات رای هاشون بین اصولگراها پخش بشه البته هاشمی هم با وجود اینکه چندان اصولگرا نیست اما با حمایت روحانیت چند درصدی از این نوع رای ها رو به خودش اختصاص میده . قشر دوم اونهایی هستن که با انتخاب شدن یک کاندید مشخص منافعی ( عمدتا اقتصادی یا سیاسی ) به دست میارن . این قشر مستقل از این که موافق یا مخالف با نظام باشند ، با اندیشه های کاندیدای مورد حمایتشون مشکلی داشته یا نداشته باشن فقط به فکر منافع خود هستند .

هرچند که تا حالا با مردم روستا ارتباطی نداشتم اما فکر میکنم بیشتر به همین دسته تعلق داشته باشن و اون کاندیدی رو که معتمدشون قبول داشته باشه ، قبول می کنن .

انتخابات4 - تحلیل دسته سوم

هنر خاتمی این بود که هم سال 76 و هم سال 80 تونست عده ای رو که رای دادن یا ندادن براشون علی السویه بود وارد عرصه انتخابات بکنه . این دسته که بیشترین افراد جامعه رو به خودش اختصاص میده اساسا حساب کتاب درستی نداره و به درستی نمیشه گفت به ازای یه سری ورودی های حتما یه خروجی میدن چرا که پارامترهای موثر بر رفتار این قشر بسیار زیاده . رای اولی ها هم اصولا جزو همین دسته هستن و کاندیدهای مختلف برای جذب این عده حساب زیادی باز کردند چرا که بزرگسالانشون عمدتا دچار یک جور سرخوردگی هستن و اعتقاد دارن همون جور که از دست خاتمی کاری بر نیومد بقیه هم کاری نمی تونن بکنن و به نظر میرسه اگر هم وارد بازی بشن ، بین کاندید های مختلف رای هاشون پخش بشه .

به هر حال هر کاندیدی که بتونه به هر نحو این دسته رو به طرف خودش هل بده شانس زیادی برای رئیس جمهور شدن داره اما به نظر نمیرسه هیچ کدومشون تا 5 روز دیگه بتونن همچین کاری بکنن ، هرچند که به واسطه بی حساب کتاب بودن ممکنه صبح جمعه عشقشون بکشه و بیان رای بدن .

انتخابات3 - تحلیل دسته دوم

معمولا مجموع آراء کاندیدها با تعداد رای دهنده ها برابر نیست در نتیجه همیشه یه تعدادی رای سفید تو صندوق میندازن . کمی قبلتر از ترس اینکه مبادا دانشگاه راه ندن یا قبلتر از اون از ترس تمدید نکردن دفترچه بسیج یه عده رای میدادن به عبارت بهتر شناسنامه مهر می کردن که به نظر میرسه با وجود از بین رفتن اون ترسها اما سنت مهر کردن شناسنامه هنوز پابرجاست . یه عده کم هم رای سفید دادن رو یه جور اعتراض به شرایط موجود میدونن این عده که عمدتا دانشجو یا فارغ التحصیل هستن ، معتقدند که رای دادن جزو حقوق شهروندیه اما چون نظارت استصوابی وجود داره یا کاندید قابل قبولی وجود نداره شاید هم کاندید مورد تایید اونها رد صلاحیت شده با رای سفید میشه به شرایط موجود اعتراض کرد شاید هم به بعضی ها نه گفت .

به نظرم برای گروه اول که هیچ کاری نمیشه کرد ( شاید بشه به همشون استامپ داد هر روز به انگشت اشاره و شناسنامه شون حال بدن ) . گروه دوم هم زیادی ایده آل گرا به نظر میرسن اما با این وجود من نه گفتن با رای سفید رو به رای ندادن ترجیح میدم .

انتخابات2 : تحلیل دسته اول

دسته اول یعنی اونهایی که رای نمی دن و تحریم میکنن عمدتا اونهایی هستن که یا به واسطه انقلاب یا به مرور زمان از هرم قدرت خارج شدند . گروه اول اصطلاحا سلطنت طلب هستند که از اول تمام انتخاباتها رو فرمایشی و دروغین می دونن . گروه دوم تو هیچ یک از انتخاباتهای قبلی علنا انتخابات رو تحریم نمی کردن اما این دوره افرادی مثل عبدالله نوری ، شیرین عبادی ، اکبر گنجی و ... این جرات رو به خودشون دادن . گروه دوم بر خلاف گروه اول با وجود اینکه اعلام کردن انتخابات تحریمه اما خیلی نسبت به انتخابات بی تفاوت نیستن و خیلی خوششون نمیاد مثلا قالیباف رئیس جمهور بشه و لذا ممکنه مثل نهضت آزادی انتخابات رو تحریم کنن و بعد به سمت اصلاح طلب ها ( عمدتا معین ) تغییر موضع بدن .
علاوه بر اینها نظریه تحریم انتخابات بین بعضی از دانشجوها که بعضا دنبال قیافه های روشنفکری هستن طرفدار داره .
به صورت کلی غیر از یه تعداد محدود آدمهایی که با دلیل ( جلوگیری از مشروعیت بخشی به انتخابات ) به فکر تحریم هستند مابقی به صورت ریشه خانوادگی هیچ وقت در این نظام رای نمی دن .

نظر شخصی : اون عده که هچ وقت رای نمیدن که هیچی اما اون عده ای که اخیرا به فکر تحریم افتادن یادشون باشه که تحریم انتخابات شورای شهر و مجلس شورای اسلامی اثر مثبتی نداشت و الان هیچ کس نمیگه مجلس هفتم نا مشروعه بلکه میگن خیلی اعصاب خردکنه . و این دردی رو از کسی دوا نمیکنه .

تحریم انتخابات تا زمانی که تقریبا حدود نصف افراد واجد شرایط رای میدن هیچ مشروعیتی رو از هیچ جا نمیگیره .

انتخابات1 : موضع ما در برابر انتخابات

چون نزدیک امتحانات و انتخابات شدیم سعی می کنم کمتر بنویسم و بیشتر به انتخابات بپردازم .

اکثر ایرانی ها در مقابل انتخابات یکی از موضع های چهارگانه زیر رو دارن :
1- ما تو انتخابات شرکت نمی کنیم . چون با شرکت در انتخابات به نظام موجود مشروعیت میدیم . چون اگه رای بدیم با وجود اینکه شرایط همون شرایط قبلیه و هیچ تغییری رخ نمیده اما یه عده استدلال میکنن میزان رضایتمندی از نظام بالاست . چون کلا با روحانی ( معمولا از واژه آخوند استفاده میشه ) مشکل داریم و ...
2- ما تو انتخابات شرکت می کنیم اما رای سفید میندازیم . چون با شرایط موجود و نظارت استصوابی موافق نیستیم به علاوه هیچ کدوم از کاندیداهای تایید شده کارایی لازم رو ندارند . ما با رای سفید خود اعلام میکنیم که از حقوق شهروندی خود آگاهیم اما شرایط موجود را نمپسندیم و ...
3- ما اگه حسش باشه تو انتخابات شرکت می کنیم اگر هم نباشه شرکت نمکنیم . ما اگه فکر کنیم کسی ممکنه مشکلات ما رو حل کنه میام وسط بازی اگه نه از تلوزیون بازی رو تماشا می کنیم . ماها حساب کتاب نداریم . دوره دوم آقای خاتمی یهو عشقمون کشید بیایم رای بدیم ...
4- ما حتما در انتخابات شرکت می کنیم . شرکت در انتخابات وظیفه شرعی هر ایرانی است . ما برای اینکه به جهان ثابت کنیم راه انقلاب تغییر نکرده است با رای خود مشت محکمی بر دهان یاوه گویان میزنیم و ...

بعضی از ایرانی ها تو این دسته بندی قرار نمی گیرن مثلا من خودم جزء ایرانیهایی هستم که رای میدم چون فکر می کن بالاخره یکی از کاندیداها انتظارات من رو بیشتر برآورده میکنه پس من اگه شرایط موفق شدنش رو فراهم نکنم به خودم لطمه زدم یا یه قشر دیگه که حتما رای میدن چون آقای کاندیدا پسرخاله پسر عموشونه و اگه آدم پسر خاله پسر عموش رئیس جمهور باشه میتونه از بعضی از مزایا استفاده کنه . با وجود این به نظرم 4 دسته ای که ذکر کردم بیشتر از 90% مردم ایران رو پوشش بده . بعدا راجع به این دسته ها بیشتر می نویسم .

شادی

بعد از بازی ایران استرالیا مردم واقعا از شادی و شعف تو خیابون اومده بودن ، از ته دل خوشحال بودن . اما امشب شاد و خوشحال نبودن تو خیابون اومده بودن تا تو خونه نمونده باشن .

رفتیم جام جهانی

به اندازه ایران - استرالیا حال نداد اما خوش گذشت .

لاشی بازی اتنخاباتی

لاشی بازی پر طرفدار بازی در ایران .
فکر میکنم این نوع بازی رو یونسکو باید ثبت کنیم تا ازمون ندزدن .

معجزه

مامان از بازار تجریش معجزه خریده - دونه ای 100 تومن .

در ستایش نقد

برای سالگرد ارتحال امام و این نامه آقای احمد قابل میخواستم یه چیزی بنویسم اما نمی دونم چرا به این موضوع خیلی نمیشه نزدیک شد . هرچند که مستعار مینویسم و عموما محتاط که به کسی بر نخوره اما باز نوشتن سخته .
همین که نوشتن برای من سخته یعنی برای خیلی دیگم سخته . سخته یه سری خطوط قرمزی که معلون نیست کی کشیده و اصلا برای چی کشیده همین جوری رد کنی .
انقدر رهبری رو بالا بردن که دیگه چیزی دیده نمیشه ، که دیگه چیزی نمیشه نوشت . به نظرم این خودش یکی از بزرگترین فاصله ها بین مردم و مسئولینه ( منظورم از مسئولیت تمامی شئونیه که در قانون اساسی برای رهبر تعیین شده ) و اتفاقا همین دست نیافتنی بودن همین نقد نشدن ( متاسفانه مجلس خبرگان که مهمترین وظیفه اش همینه هم حرکتی نمیکنه - یا دوباره انقدر مخفیانه است که من تا حالا چیزی نشنیدم . ) خودش میتونه بسیاری از فرصتها رو از بین ببره .
این بنده خدا احمد قابل هم چون اونوره آبه یه خرده بلند بلند حرف زده ما هم بشنویم و گر نه اینور آب یه داستان تمثیلی نیمه نقادانه که کسی نمینویسه ( یا جرات نمیکنه بنویسه ) .
روا اتکینسون ( همون مستر بین ) تو فیلمهاش با ملکه و ولیعهد بعضا شوخی هایی میکنه اینجا با معاون وزیر تعاون هم نمیشه کرد . اما ملکه ملکه است و ولیعهد ولیعهد . راجع به همین ولیعهد کم تو روزنامه های زردشون مزخرف نوشتن اما هیچ چیزی تغییر نکرد . طبیعیه که ایران انگلیس نیست و هر چیزی که اونجا وجود داره رو نمیشه وارد کشور کرد ( خصوصا مسائل فرهنگی رو ) اما حداقل میشه ایده گرفت که بعضا خطوط قرمز کجاست .

پارادوکس

تو یکی از کوچه های فرعی خیابون ویلا یه پوستر تو قطع A0 از یه کاندید حمایت شده بود اسم این حامیان عزیز هم " اصولگرایان اصلاح طلب " بود .
اومدم خونه سرچ کردم ببینم چه فعالیت هایی داشتن . دیدم ایول . عجب گروه های با حالی ما داریم صداشون هم در نمیاد .
این عده که جزو راستهای کمونیست هستن دیروز شورشی نمادین هم برگزار کردن . در این شورش سلانه سلانه عین گلوله میدویدن و بر روی پارچه سیاهی با رنگ مشکی کاملا خوانایی نوشته بودن ما خواهان جمهوری دیکتاتوری هستیم و با صدای بلند زمزمه می کردن راهنمای چپ میزنیم به راست می پیچیم .

اضافات افاضات : فکر میکنین از کی حمایت کرده بودن ؟

چی بنویسم

از اون شبهاست که دارم زور میزنم یه چیزی بنویسم .

آزادی بیان

امروز تو دانشگاه کلی به بیسج دانشجویی و نهاد رهبری فحش دادن . گفتن ساختمون ها رو ، رو سرتون خراب میکنیم و خیلی چیزهای دیگه . فاصله قبل از انتخابات فرصت خوبی که یه خرده آزادی بیان رو تجربه کنیم .

اهداف و گزاره ها

در جنگ صفین تکنیک زیبایی که معاویه یا عمر و عاص به کار برد این بود که یک گزاره درست رو در راستای اهداف خودش قرار داد و از یه شکست پیروزی ساخت .
اینکه در مورد اکبر گنجی و امسال او بعضا به حق رفتار نمیشه و هر فرد باید به اندازه وسع خودش در احقاق حقوق ضایع شده تلاش کنه اصلا شکی نیست ، اما این مطرح شدن ناگهانی مشکلات او با وجود اینکه چندین سال است همین شرایط حاکم است درست قبل از انتخابات ریاست جمهوری به نظرم تکنیک یه سری آدمه که میخوان یک گزاره درست رو در راستای اهداف خودشون به کار ببرن .

افول سینما

با وجود اینکه سینما تنها هنر فابل اعتنا و ارائه ما در سطح جهانه اما با این وجود سیر نزولی سینما چه به عنوان هنر و چه به عنوان صنعت تو کشور کاملا مشهوده دلایل این افول به مطالعات و بررسی های زیادی احتیاج داره اما اونهایی که به ذهنم میرسه رو می نویسم .
1- دانلود کردن فیلم های مختلف توسط آدمهای مختلف با سلایق گوناگون از شبکه جهانی موجب شده حجم زیادی از فیلمهای گوناگون در اختیار افرادی که سینما رو به صورت حرفه ای دنبال می کنن قرار بگیره که بعضا فرصت تماشای اونها رو هم ندارن درنتیجه این عده به جشنواره فیلم فجر برای فیلمهای ایرانی اکتفا میکنن .
2- پخش غیر قانونی فیلمهای روی پرده سینما ایران در بازار سیاه با قیمتهای نازل به هر حال عده ای رو از رفتن به سینماها منصرف میکنه .
3- خانواده ها به جای رفتن به سینما ترجیح میدن بعد از اتمام اکران فیلم رو به صورت CD یا DVD خریده و در منزل و تماشا کنن .
4- انبوه فیلمهای گوناگونی که هر هفته از سیما پخش میشه و عمدتا سعی میشه که تمامی سلایق رو پاسخگو باشه موجب شده هر فرد در هفته حداقل یک فیلمی که دوست داشته باشه ببینه .
5- بایکوت پخش تیزر فیلمها در سیما در دوره دکتر لاریجانی هر چند از بین رفته اما با این وجود تیزرهایی که از سینما پخش میشن جذابیت کافی رو ندارن علاوه بر این تبلیغهایی غیر از تیزر که کشف مخاطب بکنه هم وجود نداره .

علاوه بر تمامی پارامترهایی که ذکر شد این موضوع که در سبد هفتگی خانواده ایرانی هزینه ای برای کارهای فرهنگی اعم از سینما - تئاتر - کتاب - موسیقی و ... در نظر گرفته نمیشه ، یه زنگ خطر جدی برای نسلهای بعدیه که اساسا خرج کردن برای فرهنگ و هنر رو یاد نگرفتن .

شعار - تمدن - نفع شخصی و کپی رایت

شعار دادن یکی از مهمترین هنرهای ماست . دیروز با شنیاکی بحث می کردیم که یکی از نشانه های جوامع متمدن و پیشرفته اینه که افراد جامعه به این نتیجه رسیدن که بخش زیادی از نفع فردی در نفع جمعی نهفته است . یه بخش مهم از آرامش ما در نحوه ارتباط ما با دیگران تحقق پیدا می کنه . اگه صبح رانندگی تاکسی با من خوب برخورد کنه و من احساس نکنم داره حقم میخوره . اگه احساس نکنم همکارم در اولین فرصت می خواد زیرابم رو بزنه . اگه بدونم رئیسم به فکر پیشرفت منه و نمیخواد من نردبونش باشم و ... خب من هم به احتمال زیاد با راننده تاکسی و همکار و رئیس و ... ارتباط درست و منطقی خواهم داشت و احتمالا کارم رو درست انجام خواهد داد که در این صورت احتمالا احساس رضایت از خود و آرامش خواهم داشت .

قانون کپی رایت هم خیلی به این قضیه مربوطه یعنی نفع فردی من در اینه که فیلم و موسیقی و نرم افزار و ... بدون پرداخت پول در اختیار داشته باشم اما من باید بفهم برای اینکه فیلمها و موسیقی و نرم افزارهای بهتر ، در اختیارداشته باشم باید به پدید آورنده اونها کمک کنم تا بتونه به کار خودش ادامه بده و اگه این کار رو نکنم در حقیقت به خودم ضرر زدم و خودم رو از منافع بدی محروم کردم .

دیروز وقتی 8 تا فیلم ( 12 تا CD ) رو رایت میکردم تا جا برای نصب این بازی 7 CD که 3500 خریدم باز شه داشتم به شعارهای که صبح میدادم فکر میکردم .

مرگ موش

وقتی میری تو انباری صدای خش خش میاد یه خرده بگی نگی مورمورت میشه . وقتی میبینی تو کیسه 20 کیلو برنج فضله موشه اعصابت خرد میشه . وقتی مامان جمعه صبح میگه بیا تو سرایداری کلی چیز میز جابه جا من تا خوردنی جات از دست موشه دور بمونه تو دلت میگی بیخیال . وقتی مرگ موش اینور اونور میذاری دوست داری حتما موشه نوش جان کنه . اما
اما وقتی داری حیاط باغچه رو آب میدی و به آرامی یه موش که نیمه جون شده کاملا خیس از لای شمشادها میاد بیرون و یه وری میافته زمین و فقط تو چشمات نگاه میکنه دیگه دلت نمیخواد موشه بمیره .

حسرت نداشته ها

خیلی وقتها حسرت چیزهایی رو میخوریم که نداریم وقتی اونها رو به دست میاریم دلمون رو میزنه . تا دانشگاه نرفتیم صبح تا شب درس میخونیم وقتی یکی از بهترین دانشگاههای ایران قبول میشیم میگیم آش دهن سوزی نیست . یه عمر حسرت یه خونه 1000 متری وسط یه باغ رو میکشم وقتی به دست میاریم از 300 مترش هم نمیتونیم استفاده کنیم . یادمه وقتی بچه بودم روی یه گل سرخ یه پروانه نشسته بود که اصلا تکون نمی خورد ( بعدا فهمیدم که خیلی هم زنده نبود ) من خیلی راحت گرفتمش ، دادمش به مامان . پرسیدن می خوای نگرش داری ؟ گفتم : آره . بعد مامان یه سوزن ته گرد زد پشت پروانه . من شروع کردم به گریه کردن دلم به حال پروانه خیلی سوخت . پروانه رو گرفتم بردمش گذاشتم روی همون گله . افتاد زمین . چند دقیقه بعد مورچه ها اومدن بالهاشو تکه تکه کردن و بردنش . من هنوز گریه میکردم .

اینها رو نوشتم برای اینکه دیگه قرمزه اینجا نمیخواد بنویسه . به من گفت اونی که فکر می کردم نبود به همین سادگی . ازم خواست لینک موسیقی متال رو بذارم و از طرفش بگم خداحافظ .

موسیقی متال - انواع موسیقی متال - لیست مهمترین گروهها متال

املا یا دیکته

املا : مهلت دادن - زمان دادن == در هنگام نوشتن املا فرد خواننده متن ، فواصل زمانی برای نوشتن مهلت می دهد .

دیکته : امر کردن - فرمان دادن == در هنگام نوشتن دیکته فردی متنی برای عده ای می خواند تا عین آن بی هیچ کم و کاست نوشته شود .

من املا نوشتن رو بیشتر از دیکته نوشتن دوست داشتم .

اسطوره های ما

بعضی وقتها از خودمون تعجب می کنم . ما خیلی به اسطوره و داستان های اسطوره ای و اسطوره سازی علاقه داریم . وقتی عید از رسانه ملی فیلمهایی مثل تروا Troy - شجاع دل Brave Heart - گلادیاتور Gladiator - پخش میشه می شینیم با شوق و ذوق نگاه می کنیم خیلی هم لذت می بریم . با وجود این وقتی رسانه ملی راجع به آزاد سازی خرمشهر برنامه پخش می کنه میزینیم یه کانال دیگه . به خدا قسم اونهایی که خرمشهر رو آزاد کردن یه عده مرد بودن که جونشون رو برای اعتقادشون فدا می کردن . مردایی که از خودشون گذشته بودن از منیتها و خودخواهی ها و فقط به آرمانهاشون فکر می کردن . به خدا هر کدومشون می تونن اسطوره زندگی ما باشن . مگه اسطوره ها چی دارن که این مردهای بی ادعا ندارن .
واقعا نمی فهمم چرا همنسلهای من حسی راجع به خبر آزادسازی خرمشهر ندارن

به نظرم این بی توجهی رو نباید کوچک گرفت . این بی توجهی نشونه از خود بیگانگی ملت ماست . ملتی که افتخارات خودش رو تشخیص نمیده . ملتی که افتخارات خودش رو به تمسخر میگره .

تایید صلاحیت معین

می خواستم بنویسم معین حتما تایید صلاحیت میشه چون شرکت هرچه بیشتر مردم برای خیلی ها از نونه شب هم واجب تره و می خواستم بنویسم گربه رقصونی بر سر تایید یا عدم تایید هم برای همین افزایش مشارکت مردمیه . اما شک کردم چون منطقا آدم عاقل از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه و همچنین مار گزیده از ریسمون سیاه و سفید می ترسه .

برابری حقوق

1- هفته پیش حرف دوره کاراموزی بود . یکی از دخترها گفت که سرب و روی زنجان 240 ساعت رو رفته بعد هم اشاره کرد که تو خط تولید حتی یک زن هم نبوده و نگاه معنی دار کارگرها رو خودش حس می کرده . می گفت صبح ها آرزو می کرده چراغ قرمزها سبز نشن تا اون روز تعطیل بشه .
2- امروز به ما یه استوانه فولادی دادن گفتن با این ماشین تراش این شکلی بکنینش . آخر وقت که داشتم براده ها رو جمع می کردم دیدم دختری که ماشین عقبی کار میکرد نمیتونه سه نظام رو باز کنه بعد بدون اینکه بهم چیزی بگه ازم خواست تا من بازش کنم ( خداییش انقدر سفت بود که من هم به خودم کلی زور اوردم - احتمالا مسئول کارگاه براش بسته بود ) .
3- خودم وقتی معدن سرچشمه رو دیدم ترس ورم داشته بود که یعنی من باید بیام همچین جایی کار بکنم !!!
4- متاسفانه اینقدر داد کشیدن " برابری بین حقوق زن و مرد " که هر وقت میخوای راجع به این مسائل حرف بزنی دست و دلت میلرزه که بقیه فکر نکنن از بربریت مزمن رنج می بری .
5- حاضرم شرط ببندم کمتر از 15% خانمهای دانشکده بعدا کاری مربوط به متالورژی انجام بدن و اون 85% باقیمانده نه تنها وقت و انرژی بهترین دوران زندگیشون رو حروم کردن بلکه جای آدمهایی که احتمالا می تونستن به درد خودشون و مملکت بخورن رو هم اشغال کردن .
6- اصلا حرفم این نیست که یه چیزی تصویب بشه از این بعد فقط آقایون یا 90% آقایون 10% خانمها چون این هم می تونه باعث بشه خیلی از استعدادها هرز بره . میخوام بگم به دختری که میخواد بیاد تو این جور رشته ها آگاهی داده بشه تو چه جور محیطهایی بعدا باید کار کنه تا از سال سه به صرافت نیافته من که نمیخوام کار بکنم فقط اومدم مدرک بگیرم .

مراحل وبلاگ خونی من

اینجور که فهمیدم اکثر آدمها اول وبلاگ خون هستن بعد وبلاگ نویس میشن . اما این در مورد من نه تنها صادق نیست بلکه کاملا برعکسه . اولین وبلاگهایی که می خوندم وبلاگ سه تا از بچه های دانشکده بود ( تو ارکات لینک وبلاگشون رو گذاشته بودن ) که باهاشون هیچ ارتباطی خاصی نداشتم اما می خواستم بدونم چه جوری فکر می کنن و عقایدشون چه ریخته . شاید یه جور فضولی بود نمی دونم اما به هر حال تو صفحه خودم لینکشون رو گذاشته بودم . اما منطقا اونها نمی دونستن بهشون لینک دادم . ( خنده داره به کسی حقیقیش رو میشناسی بنا به عللی سلام نمیکنی به مجازیش لینک بدی )
بعد از این مرحله طی وبلاگ بازیهام با چندتا از وبلاگهای معروف و پرمخاطب آشنا شدم که مهمترینهاش : آچارفرانسه - سردبیر خودم - زننوشت - روزگار من - نوشته های علی قدیمی بود که می خوندم و بهشون لینک دادم . تو این مدت خیلی چیزها درباره اخبار مهم و دغدغه های وبلاگ نویسها و مخاطبهاشون و بعضی از وبلاگها که به نظرم گلوگاههای این سیستم هستن یاد گرفتم چیزهایی که ممکنه بعدا به دردم بخوره .
الان در مرحله سوم هستم . سعی می کنم وبلاگهایی رو بخونم که به دردم بخوره مهمترینش آچار فرانسه هستش که کلا مطالبش خیلی خوبه ، وبلاگ یه مرد امیدوار ( کامنت بذاری کامنت میذارم ) جزو همین دسته است . علاوه بر مطالب به درد بخور ، به وبلاگهای که به قول خودم باحال هستن مثل شطحیات ابولهب و یه زاغارت سر می زنم . لینک همه اینها رو همین کنار گذاشتم .
اینها رو گفتم که بگم : خیلی خوشحال شدم قرمزه می خواد مطالب به درد بخور بنویسه چون به من اجازه میده برای دل خودم بنویسم ( نمیشه دنبال مطلب به درد بخور تو وبلاگ بقیه بگردم اما تو این وبلاگ مطلب به درد بخور پیدا نشه .)

مطلب

از این به بعد سعی می کنم مطالبی رو بنویسم که احتمالا به درد بقیه هم بخوره . یعنی اگه یه بنده خدایی با سرچ کردن یک واژه فارسی از این جا سر درآورد بی خیال نشه . چیز مشخصی که تمام مدت بهش بپردازم نمی خوام باشه . فقط می خوام به درد بخور باشه .

اولین موردی که انتخاب کردم چیزیه که خودم اصلا ازش سر در نمیارم ولی دلم میخواد یاد بگیرم . این موسیقی متال که خیلی باهاش ارتباط برقرار نمی کنم اما خیلی ها میگن موسیقی همینه و چیزی غیر از این نیست . این همه انواع متالهایی که می شنوم مثل بلک - دوم - هوی و .... اصلا چه فرقهایی با هم دارن و چه جوری از هم تفکیک میشن . و احتمالا از نظر فکری دنبال چی هستن . سعی می کنم چیزهایی رو که یاد می گیرم یه جوری قابل استفاده برای دیگران هم بشه .

نفهم

سیاهه! تو معنی اون چیزی رو آچارفرانسه تو کامنت نوشته بود نفهمیدی یا خودت رو زدی به نفهمی .

اطلاع رسانی

این یارو قرمزه اصلا حالش خوش نیست . من یه وقتی گذاشتم یه مطلب رو ترجمه کردم برای کسایی که احتمالا اون عکس رو میبینن ولی نمی تونن معنی متن انگلیسیش رو بفهمن . به اونهایی هم میل زدم برای لینک گرفتن نبود . که هورا به من لینک دادن . هدفم این بود که از ترجمه اون مطلب یه عده با خبر شن .

مسخره بازی در نیار

بعد از اینکه سیاهه economist رو نوشت به آچار فرانسه و زننوشت میل زد که به من لینک بدین جون مادرتون به من لینک بدین من تو عمرم یه مطلب به درد بخور نوشتم تو رو خدا لینک بدین . من همون موقع بهش گفتم بی خیال ، مسخره بازی در نیار . گوش نکرد . نتیجه اش رو هم دید . اگه میگی برای دلت یا همون شیکمت می نویسی چرا می خوای مزخرفاتی رو که می نویسی بقیه هم بخونن . از این قیافه گرفتنهات حالم به هم میخوره .

economist

امروز کم حس و حال مگسی داشتیم داداش لطف کرد عکس رو جلد اکونومیست این هفته رو به ما نشون داد .


این لینک زبان انگلیسی اکونومیست .

ترجمه اش رو هم می نویسم برای اونهایی که انگلیسی نمیتونن بخونن :

"
بازگشت محورهای شرارت :
این روزها از گفته جرج بوش درباره محورهای شرارت چیز زیادی شنیده نمی شود . این شگفت آور نیست . از سه سال پیش هنگامی که رئیس جمهور آمریکا به کنگره گفت : این یک فاجعه خواهد بود اگر به ایران ، عراق و کره شمالی اجازه دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی داده شود ، اشتباهات بسیاری رخ داده است . از همان ابتدا این داستان ملودرام به درستی تعریف نشد . پیدا نشدن سلاحهای خاص جنگی پس از حمله به عراق ، شکست خفت باری برای نیروهای اطلاعاتی بود که پس از آن آقای بوش علاقه ای به فریاد زدن آی گرگ! آی گرگ! ( اشاره به داستان چوپان دروغگو - اشتیاقی نشان نمیدهد .

علی رغم این داستان ، علی رغم عراق و علی رغم میل مشهود آقای بوش به تغییر موضوع ، این حقیقت باقی است که گرگها واقعا پشت در هستند . در روزها و هفته های آتی جهان ممکن است با با مبارزه ای در دوجبهه با محورهای شرارتی که هنوز زنده اند مواجه شود . از کره شمالی که از پیمان منع گسترش سلاحهای اتمی از سال 2003 خارج شده است اخباری می رسد که حکومت برای اولین آزمایش اتمی آماده می شود و ایران به بریتانیا ، فرانسه و آلمان اعلام کرده است که بعد از 6 ماه تعلیق این فعالیتها ، بزودی تبدیل کیک زرد به گاز اورانیوم هگزا فلوراید - که می تواند در بمب اتمی استفاده شود - ادامه خواهد یافت . هنوز تا زمان ساخت چنین بمبی چند سال مانده است اما it would be back on the way.
"
اگر فرصت کردم ، ترجمه دو تاپیک دو دیگر رو هم می نویسم اگر نه که هیچی .

دل - شیکم

شنیاکی میگه تو وبلاگت یه مطلب به درد بخور که نمی نویسی حداقل یه راهنما برای اون نرم افزاره که زیر نویس رو تو فایل Divx میاره بنویس که ملت بیان استفاده کنن .
من اینجا برای استفاده دیگران چیزی نمی نویسم ( که این اصلا خوب نیست . چون وبلاگها عمده ترین منابع فارسی زبان اینترنت هستن که مطلب به درد بخور خیلی کم دارن ) .
می خواستم بگم من اینجا فقط برای دل خودم می نویسم ، اما فکر کنم اینجا فقط برای شیکم خودم می نویسم .

subtitle DVD to Divx

با وجود کلی گرفتاری که دارم دیشب از ساعت 11 تا 3 تلاش می کردم subtitle DVD رو یه جوری تو فایل Divx نهایی بیارم . خیلی زور زدم تا بالاخره فهمیدم باید چی کار کنم .نهایتا ساعت 3 شروع کرد به Encode کردن . ساعت 8 صبح که داشتم میرفتم بیرون هنوز تموم نشده بود . ساعت 2 اومدم خونه دیدم درایو F پر شده و پروسس متوقف . خیلی سوختم . اما به هر حال part1 رو درست کرده بود که خیلی هم تر تمیز بود .

نتیجه اخلاقی : subtitle DVD رو هم میشه تو فایل Divx آورد فقط یه خورده باید زور زد . .

پیکان به موزه رفت

امروز آخرین پیکان موزه رفت . در این مراسم با شکوه آقای جهانگیری جمله ای ابراز نمودند آتشین : " .... اگر پیکان دیگری تولید شود شماره نخواهد شد . " به علاوه آقای منطقی درحین راه رفتن به خبرنگاری پاسخ دادند : " هیچ کارگری اخراج نمی شود . کارگران خط تولید پیکان به خط RD و دیگری خطوط منتقل می شوند ."
دو نکته بسیار مهم : 1- وزیر این مملکت سمبه اش اونقدر زور نداره که بگه تولید تعطیل شد میگه اگه تولید کنین شماره نمیشه .
2- یا خط RD چند صدنفر نیرو کم داشت یا الان چندصد نفر اضافه داره که در هر دوصورت دمشون گرم .
نکات جانبی :
1- مدیر گاها از وزیر مهمتره .
2- ما تو ایران بدون امکانات و با اتکا به نیرهای داخلی مافیاهای خیلی خفی داریم .
3- اینکه چهارراه ایران خودرو مهمترین چهارراه کل ایرانه حرف جفنگی نیست .
4- 0 ضرب در هر عدد باز هم 0 میشه ( چون هیشکی کار نمیکنه 10000000 نفر روی همدیگه هم هیچ کاری نمی کنن ).
5- کارگر نباید تعدیل بشه قیمتش مهم نیست .
6- ماها آخرشیم .

من امسال مهندس مملکتی میشم که وزیر و مدیر رده بالاش این ریختی هستن . من اینجا بمونم چه غلطی بکنم ؟

ناصر حجازی

ثبت نام ناصر حجازی به عنوان کاندید ریاست جمهوری موارد زیر رو به دنبال داره :
1- بعد از اینکه توسط شورای نگهبان رد صلاحیت میشه احتمالا به خاطر اینکه از رجال سیاسی نیست چند میلیون نفر با مفهوم نظارت استصوابی عملا آشنا میشن .
2- فبل و بعد از رد صلاحیت روزنامه های زرد ورزشی و غیر ورزشی از کمبود مطلب رنج نمیبرن .
3- تو استادیوم آزادی برای حال گیری قلعه نوعی 30000 نفر داد میکشن حجازی ، همشون به خاطر تجمع بدون هماهنگی با وزارت کشور دستگیر میشن .
4- علی پروین به فکر میافته چرا من رئیس جمهور نشم . احتمالا به جای کباب تبلیغاتی از کله پاچه تبلیغاتی استفاده خواهد کرد
5- راننده تاکسی های محترم که یا کارشناس علوم سیاسی هستن یا فوتبال ، می تونن در هر دو زمینه همزمان اظهار فضل کنن .
6- احتمالا مشارکت مردمی چیزی حدود 10 % کاهش پیدا میکنه چون یه عده از الان تصمیم گرفتن به حجازی رای بدن و وقتی رد صلاحیت میشه کلا رای نمیدن .
7- رای های شهردار تهران نصف میشه چون خوش تیپ بودن خیلی هم بد نیست .

مملکت گه

شبکه چهار چند تا از سمینارهای یه همایش که فکر کنم اسمش e-learning در آموزش و پرورش بود رو پخش کرد . هم خندم گرفته بود هم گریه . یارو با چهار نفر دیگه بودجه گرفته رفته گوگل سرچ کرده آمار 44 سایت رو دراورده که این ها چند درصد about us دارن .
ازگلها من خودم آمار 440 سایت رو که کار آموزشی می کنن دارم و منابع آموزشی زبان فارسی درست کردم . من یک سال بر مبنای IT درس دادم اون موقع شما نشستین بحث میکنین اگه با گوگل یه سرچ بکنیم چه صفحه ای میاد . احمقها . نفهمها .
ریدم تو این مملکت . ریدم .

برین سمینار بذارین چرا مغزها فرار می کنن . آخه بمونن اینجا چه گهی بخورن ؟

منطق بحث

این بنده خدا قرائتی یه عمره داره تو این رسانه ملی حرف میزنه اما یه جو منطق بحث نداره . امروز داشت می گفت اگه جامعه هرزگی و فساد داشته باشه کلی مشکل پیش میاد که دسته کلیش مساله حقوقه . یعنی اگه بابا یه آدم معلوم نباشه اون موقع حقوقی مثله ارث و حبه عقارب و صله رحم و .... پایمال میشه + ممکنه زنا با محارم پیش بیاد .
آخه مرد مومن این حقوق زمانی وجود داره که اصول اولیه وجود داشته باشه . وقتی اصول اولیه رعایت نشه که حقوق ثانویه معنی نداره .
مثل این میمونه که تو هندسه نا اقلیدسی بگی مجموع زوایای مثلث 180 درجه نیست که اینجوری نمیشه . جوابش ساده است نمیشه که نشه .

جور شد

بالاخره جور شد .زندگی خیلی هم سگی نیست .

زندگی سگی

زندگی سگی یعنی اینکه مادر بزرگت بهت بگه بی معرفت .
زندگی سگی یعنی اینکه شوهر خالت چند باره عمل کنه و چند باره تو ICU باشه و حتی یک بار یه سر بهش نزده باشی
زندگی سگی یعنی ساعت هشت و نیم عین جنازه رو تخت بیافتی فرداش ساعت 10 پاشی
زندگی سگی یعنی مغرب و عشای دیشب + نماز صبح رو همه رو با هم بخونی خودتم نفهمی چی خوندی
زندگی سگی یعنی یعنی بخوای بری خونه مامان جون ولی اطلا برنامه ها جور نشه
زندگی سگی یعنی تو یه بروشور نوشتن سمینار داری اما حال و حوصله اش رو نداری و دلت هم نمی خواد بهانه بیاری
زندگی سگی یعنی پروژه های غیر آهنی - اصول استخراج2 - اقتصاد مهندسی - انتقال مطالب باقی مونده باشه .
زندگی سگی گزارش نوشتن خواص مکانیکی
زندگی سگی یعنی این کارهای لا مذهب چرا هیچ وقت تموم نمیشن .

سینتیک

امروز آقای دکتر مدرسی لطف کرد نمرات امتحان میان ترم سینتیک که دو روز پیش گرفته بود رو اعلام کرد . من هم دومین نمره کلاس شدم درحالی که تا نیم ساعت مونده به امتحان هنوز جزوه رو یه بار هم نخونده بودم (حل مساله که هیچی ) .
یا من خیلی تیزم یا بقیه خیلی خنگن .

کره گاومیش

ملتی که یه عمر کره از شیر گاو خورده ، کره گاو میش دلش رو میزنه . برای عادت کردن به کره گاو میش یه رژیم اساسی برای اینجا در نظر گرفتم .

ققنس

ققنس . چون من دوتا پشت سر هم نوشتم هیچ غلطی هم نمیتونی بکنی . اونی هم که اول نوشتم ققنوس نیستش بلکه مخفف " قارقار نکن سیرابی " می باشد .

نظرت کلا جفنگه

نظرت خیلی جفنگه .

حق نداری

به نظر من حق نداری بر خلاف توافقی که به من زور چپون کردید عمل کنی .

اولین نگاره من

این اولین نوشته رسمی من اینجاست . من هر جور و هرچی که دلم میخواد مینویسم با هر رنگی غیر از سیاه چون دلم نمی خواد با اون یکی اشتباه گرفته بشم .
توافقم این بود که یک درمیون بنویسم اما خودم رو محدود نمی کنم اگه عشقم بکشه چند تا پشت سر هم مینویسم . به هیچ کس هم ربطی نداره .

O.K

بر خلاف میلم میگم قبوله . چون دیگه از این وضع خسته شدم .

Come Along With Me

ببین شنیاکی کلی خرج کرده دات کام شده من هنوز لینکشو درست نکردم . بنده خدا آچار فرانسه راجع به دانشگاه یه چیزی نوشته بود که یه کامنت مشتی می خواست . این قضیه انتخابات انجمن اسلامی دانشگاه یا همین مجله الکترونیکی کاوه که داریم راه میندازیم و خیلی چیزهای دیگه نیاز به بلاگیدن دارن . با ما راه بیا ما هم باهات راه میایم .

ّّFind The Outgoing Hole

بی خیال که نمیشی حالا چه جوری می تونم باهات کنار بیام چند وقت هیچ چیز درست حسابی ننوشتم .

Forget About It

نمی خوای بی خیال ما بشی ها

An Ideological Question

چقدر بدم بکشی بیرون ؟

هیهایچی هیچی

داداش کوچیکه که کلاس پنجم دبستانه یواش یواش داره با اینترنت آشنا میشه . خیلی هم از image.google.com خوشش میاد . عکسهای ماشینهایی که میشناسه سرچ میکنه و بعد با پاورپوینت ( power point ) براشون تبلیغ درست میکنه . سایت tekken 5 رو فکر کنم از طریق همین سرچ عکسها پیدا کرده . چند روزه ما رو با این هیهایچی و جین کازابان و ادی و کلی اسمهای سخته دیگه دیوونه کرده . حالا شکر خدا ما نه playstation داریم ونه رو pc این بازی نصبه و این بازی رو فقط این ور اون ور دیده .
الان اگه بپرسی زندگی گان جک چیه سریع برات میگه اما خیلی ساده ازش بپرسی زندگی امام هادی رو بگو احتمالا هیچ چی نمیتونه بگه . ( من هم خیلی نمی تونم بگم ) . تازه مثلا ما خانواده نسبتا مذهبی هستیم ( حداقلش همه نماز می خونیم و روزه می گیریم ) . توی خانواده های دیگه احتمالا اوضاع از این هم بدتره .
چرا برادر من تا حالا به ذهنش نرسیده تو اینترنت دنبال زندگی اما هادی بگرده ؟ چرا من 4 ساله تو اینترنت کله معلق میزنم اما تا حالا خودم هم همچین چیزی سرچ نکردم .
یا اونها خیلی قوی کار می کنن یا ما ها خیلی ضعیفیم . به نظر من هر دوشه .

از ملاقات شما خوشحال شدم

چند شب پیش داشتم جزوه هایی رو که نوشته بودم تو کلاسور میذاشتم . اشتباه کردم وقتی کلاسور باز بود یه دسته برگه اومد بیرون ، برای جبران مافات دنبال Ctrl + z می گشتم .
از صبح تا شب پای کامپیوتر بودن آدم رو خوشحال * می کنه .

* خوشحال : ملنگ - مشنگ - چت مغز - خود درگیر - چتلاگ نویس ....

اضافات افاضات : این واژه چتلاگ نویس به ذهن من اول رسیده پس هیچ کی حق نداره همچین چیزی به ذهنش برسه .

من سنتی

کاهو سکنجبین خیلی حال میده حتی بیشتر از نون پنیر خیار گوجه . شربت بهار نارنج ، نعنا ، گلاب ، سکنجبین و .... جیگر رو جلا میدن .
من نمی دونم چرا بچه ها و خیلی از بزرگها سوسیس کالباس رو بیشتر از نون پنیر سبزی دوست دارن .
من نمی دونم چرا بچه ها و خیلی از بزررگتر ها نوشابه های پر از هیچی و شربت پرتقال و آلبالو صنعتی رو بیشتر از شربت بیدمشک دوست دارن .

تو این زمینه ها من آخر سنتی هستم و خیلی هم به این قضیه افتخار می کنم .

دورغ فردی - دروغ جمعی

امروز ساعت 3:30 امتحان محاسبات متالورژی داشتم که طبق عادت مرسوم هیچ چی نخونده بوندم و میخواستم بعد از تموم شدن کلاس 8 - 10 بشینم بخونم اما این پروژه کذایی سامانه جامع اطلاعات دانشگاه رو هم باید تحویل می دادم که در این صورت فاصله زمانی درس خوندنم از بین میرفت . چون مطمئن بودم مشتری فقط از دانشگاه چک میل میکنه دیشب براش یه میل زدم که آقای عزیز اگه می خوای طبق معمول ساعت 11 اونجا باشم تا قبل از ساعت 10 یه ندا به ما بده ، که به این ترتیب توپ می رفت تو زمین اون بنده خدا که میل منو نخونده و هماهنگ نکرده من هم می شستم درس می خوندم .
وقتی ساعت 10:30 برای اطمینان چک میل کردم و دیدم جواب داده ، قلبم اومد کف پام که ای دل غافل حالا عنر عنر باید پاشم برم و این امتحانه تعطیل میشه میره پی کارش . خوشبختانه نوشته بود چون سرش شلوغه نمیتونه هماهنگ کنه که کلی باعث خوشحالی شد .
منطقی این بود که بگم آقا من امتحان دارم نمی تونم بیام تا قلبم از جاش تکون نخوره اما تو این جامعه انقدر آدمها به بهانه عجیب غریب و معقول نامعقول پروژه ها رو عقب انداختن که آدم نمی تونه راستشو بگه و طرف مقابل هم با حسن نیت قبول کنه .
اگه عمده افراد جامعه به دروغ و پشت هم اندازی عادت کردن نه تنها دشمن خدا شده و بعدها رسوا میشن و ... و کلی چیزهای دیگه که تو سرشون بخوره ، علاوه بر اینها اعتماد رو بین همه افراد جامعه از بین می برن .

اضافات افاضات : انقدر دانشجوی تو راه مونده و بچه مریض دفترچه بیمه به دست و زن دو روز غذا نخورده تو مسیر هر روزه به پستم می خورن که اگه یه بنده واقعا نیاز به کمک داشته باشه من نمی تونم بهش کمک کنم چون اصل بر این شده که طرف دروغ میگه .

احترام

ممکنه تو کشور خودمون هر بلایی که دلمون بخواد سر گاو بیاریم اما وقتی هند هستیم نباید به گاو بی احترامی کنیم فقط و فقط به خاطر اینکه اون موجود مورد احترام یه عده آدمه دیگه است .
اگه تو معابد تایلند میمونها دوربین شما بدارند و ببرند بالای درخت شما حق ندارید به سمتشون چیزی پرتاب کنید چون اون میمونها مورد احترام آدمهای اونجا هستن
مکه که بودم چند نفر موقع طواف زیارت عاشورا می خوندن که اول و ثانی و ثالث رو لعن میکنه . اصلا نمی خوام تحلیل تاریخی کنم که چرا همچین رفتاری از بعضی ها سر میزنه . تنها حرفم اینه که اگه ابوبکر و عمر مورد احترام یه عده آدم هستن ما هم باید بهشون احترام بذاریم ( به خدا ابوبکر و عمر از صحابه های بزرگ پیامبر بودن ) .
بحث شیعه و سنی پر از تعصب ها و کج اندیشیهای بی منطقه . فکر می کنم در طول تاریخ اگه هر دو دسته به اعتقادات و مقدسات همدیگه احترام می ذاشتن و اگه از طرف مقابل بی احترامی میشد با بی احترامی جواب نمیدادن الان وضع مسلمونها خیلی بهتر از این ها بود .
من خودم باید یاد بگیرم به نظرات دیگران احترام بذارم .
من خودم باید یاد بگیرم به اعتقادات دیگران احترام بذارم .
من خودم باید یاد بگیرم به مقدسات دیگران احترام بذارم .

لامپ کم مصرف

مزخرف ترین اتفاقی که در لامپهای فیلمان تنگستن میافته اینه که تنها 13% انرژی برق مصرفی رو به نور تبدیل می کنه و بقیه اش گرما میشه . که تو فصل گرما از اتو هم بدتر بود . پس لامپ کم مصرف

تاریخ

مسئول ازمایشگاه خواص مکانیکی می گفت سازمان میراث فرنگی یه قطعه ریخته گری دوران هخامنشی را آنالیز کرده ، نتیجه این بوده که از نظر خواص مکانیکی و فیزیکی و دونه بندی و ... مطابق استاندارد ASM است .
به نظرم اینها و خیلی چیزهای مشابه دیگه اصلا جای افتخار نیستن بلکه جای شرمندگین . جای شرمندگیه 2500 سال پیش با تکنولوژی اون دوران قطعات ما کیفیت بهتری از تولیدات امروز ما داشته باشن . اگه این تاریخ پر شکوه رو نداشتیم هر قدمی که بر می داشتیم مطمئنا پیشرفت بود اما با وجودش به مقدار پسرفت خودمون پی می بریم .

تبلیغات ما

1- اگه 100 دلار سود کردی 99 دلار رو صرف تبلیغات کن . ( از کتاب امپریالیزم چگونه دنیا رو فتح کرد )
2- یه روز تو پارک که داشتم راه می رفتم از بلندگوها تبلیغ پخش میشد برام خیلی جالب بود که تبلیغات رادیویی ما همون تلوزیونی ها هستن فقط تصویر ندارن یعنی اگه ما تصویر تبلغات رو نبینیم خیلی چیز مهمی رو از دست ندایم . بعبارت اخری تبلیغات تلوزیونی ما اصلا از مدیوم تلوزیون استفاده نمی کنن .
3- خیلی از آدمهای مستعد سینمای امروز دنیا کار خودشون رو از تبلیغات تلوزیونی و ویدئو کلیپ ها شروع کردن به علاوه خیلی از آدمهای کت و کلفت تثبیت شده فعلی هم بعضا کارهای تبلیغاتی انجام میدن .
4- ما همه چیزمون به همه چیزمون باید بیاد . برای محصولات تولیدیمون همین تبلیغات خیلی هم متناسبه .

اضافات افاضات : این بنده خدا داریوش خندجی که برای خودش سالاریه تو ایران اصلا شناخته شده نیست . مسلما فیلمهای اتاق وحشت ( panic room ) - هفت ( seven ) - شهر بچه های گمشده ( the city of lost children ) رو خیلی از ایرانی ها دیدن اما به اسم فیلمبردارش دقت نکردن . اینها رو گفتم که بگم این بابا با کلی کبکبه و دبده کارهای تبلیغاتی مثل این می کنه + یک کم ایرانی بازی در اورده باشم .

ماشین لباسشویی خسته

تکنولوژی های مختلف وارد زندگی های ما میشن و به مرور زمان جای خود رو اونقدر مستحکم می کنن که بعد از یه مدت زندگی بدون اونها واقعا سخت میشه .
یه ماشین لباسشویی دوقلو توشیبا داشتیم که از سال 58 تا همین چند روز پیش عصای دستمون بود و عین خر ازش کار می کشیدیم ( غیر از فاصله زمانی سال 59 تا 61 که خرمشهر مونده بود و عراقی ها دو ترکش به پشتش حال داده بودن ) . اما دیگه نمیخواد کار کنه فکر کنم خسته شده باشه . تمام عمرم وقتی می خواستم یه چیز رو جنگی بشورم دست به دامنش میشدم اما امشب هرقدر اصرار کردم موتورش نچرخید حتی یه دور . برای سه جفت جوراب هم که نمیشه اون ایندیزیت خرسمبک رو روشن کرد در نتیجه با دست شستم همین دو تیکه عرق روی پیشونیم نشوند . با خودم گفتم این بدبخت حق داره خسته شده باشه .
وقتی فکر می کنم مادر بزرگهای ما با دست یه دنیا رخت میشستن و مادربزرگ مادربزرگهای ما به جای پودر لباسشویی از چوبک رحمت الله علیه استفاده می کردن احساس خستگی بهم دست میده .

حرفه - خواننده

دیروز با استاد بحث تقریبا خوبی داشتیم که یک نکته مهم برام داشت .
اگه یه کسی همینجوری برای خودش مطب بزنه و به ملت بگه من دکترم ، پدرش رو درمیارن .
اگه یه بابایی همین جوری دفتر وکالت بزنه بدبختش می کنن .
اگه بنده خدایی همین جوری لطف کنه نظرات کارشناسی مهندسی بده بعدا مادرش به عزاش میشینه .
...
با این تفاسیر و تفاصیل چه جوریه که هر ننه قمری صداش رو ول می کنه، خواننده و موزیسین میشه و هر مزخرفی که دلش میخواد به خورد خلق الله میده ، کسی هم نمیگه خرت به چند ؟

دردلهای شبانه

از ساعت 9 تا 12 یه ریز بحث کردم . خیلی دلم میخواد بنویسمشون اما حالش رو ندارم .وقتی با 3 نفر که سرشون به تنشون میارزه رو در رو بحث می کنی و چیزی عایدت نمیشه اختمالا نوشتن یه پست طولانی هم دردی از کسی دوا نمیکنه . به هر حال شعار این وبلاگ اینه که من برای خودم می نویسم نه برای دیگران .
شاید من خیلی دیدگاه های رادیکال دارم . شاید هنوز داغم . ممکنه تو زندگی روزمره گیر نکرده باشم . نمیدونم .
نمیدونم تا کی میتونم ایده ال هامو حفظ کنم . تا کی می تونم بگم هر کس هر کاری از دستش بر میاد باید بکنه . تا کی باید بگم لا یکلف الله نفسا الا وسعها مهمترین معنیش اینه که یکلف الله الناس بوسعهم . ماها به اندازه وسعمون تکلیف برای خودمون قائل نیستیم شاید اصلا برای خودمون تکلیف قائل نیستیم .
به نظرم یکی از مهمترین نمودهای حق الناس اینه که هر کس هر کاری می تونه برای بهبود جامعه اش انجام بده نباید دریغ کنه . اونهایی که به آخرتی اعتقاد دارن این قضیه رو جدی بگیرن و اونهایی که ندارن یادشون باشه خیلی وقتها اصلاح جمعی موجب راحت زندگی کردن فرد فرد اعضای جامعه میشه . خلاصه بیشترین نفع شخصی در نفع جمعی میتونه باشه .

چه جوری اینجا میان

بیشتر آدمهایی که اینجا میان توسط search.yahoo.com به این خراب شده راه پیدا می کنن . ( خدا همشون رو خیر بده که چراغ این کلبه رو روشن نگه میدارن ) .
به نظرم وبلاگها شبیه آژانس میمونن یه مسیر مشتری ثابت سوار می کنن موقع برگشت هم گذری ، اما وبلاگ من شبیه پیکانهای لگن مسافرکش میمونه که فقط گذری به ملت حال میدن ( که این از الطاف خفیه search.yahoo.com می باشد ) .
آخرین لغات کلیدی جستجو شده که منجر به فیض رسانیدن خلق الله شده است به شرح زیر می باشد :
1- سکسی با دخترهای کوچک 2- فیلم سکسی 3- فیلم سکسی ( این یکی رو parseek.com لطف کرده پیدا کرده ) 4- اصلاب 5- ایده های نو تبلیغات ( خداییش خیلی ضایع است من بالاتر از آچار فرانسه باشم ) 6- عملیات حرارتی 7- فیلم علمی تخیلی خارجی 8- مظفرالدین شاه ( خیلی مسخره است هرکسی تو دنیا این واژه رو سرچ کنه اولین لینکی که یاهو بهش میده همینجا باشه ) 9- قاتلین بالفطره 10- آموزش مبانی برق 11- آنتروپی 12- ترمودینامیک 13- زالزالک

نتیجه گیری آماری : 25% سرچها به زبان فارسی شامل کلیدواژه های غیر اخلاقی است .
نتیجه گیری اروتیک: از واژه سکس زیاد استفاده کنید تا عاقبت به خیر شوید .
نتیجه گیری وبلاگی : عمرا اطلاعات قابل استفاده به زبان فارسی تو شبکه جهانی پیدا نمیشه .
نتیجه گیری تاریخی : ماها چه قوم غالب باشیم چه مغلوب تاریخ نمی نویسیم .
نتیجه گیری شخصی : از وبلاگ نویسی داره خوشم میاد .

اضافات افاضات : خودم میدونم نتیجه گیری آماری می تونه غلط باشه چون اگه این واژه ها تو این وبلاگ نبود کسی هم اینجا نمی یومد پس لطفا گیر ندین .

انواع توهین بی شعورها

شنیاکی دعوت نامه یاهو 360 برام فرستاده و احتمالا بعدها دیگران هم برام می فرستن .
هر چند وقت یه بار دوستهایی که تو ارکات add کرده بودم برام دعوت نامه قزاق gazzag می فرستن .
هنوز تو میل باکسم message های ارکات میاد .

هنوز اونهایی که فکر می کنن خیلی می فهمن دوست دارن برای من تصمیم بگیرن چی کار بکنم چی کار نکنم .
هنوز من نمی تونم به اونهایی که خیلی می فهمن بگم لطفا برای من تصمیم گیری نکنین .

لذا فعلا نه قزاق عضو میشم و نه یاهو 360 و نه هیچ قبرستون دیگه . چون دوست ندارم یه عده بیشعور به شعورم رسما توهین کنن .

اضافات افاضات : یه مشت بیشعور اونجوری به شعور آدم توهین می کنن از اون طرف یه بار یه بیشعور از عناصر جنس مخالف پیدا شده بود از عکس ارکاتم خوشش اومده بود می خواست همینجوری رفیق شیم . به نظرم نوع دوم ، توهین آمیزتر از نوع اوله . درنتیجه بیشعورهای دسته اول برای بیشعورهای دسته دوم خیلی هم خوب هستند .

U = 0

ما در مقابل یک معادله دیفرانسیل سه روش کلی رو می تونیم پیش بگیریم . اول نادیده گرفتن صورت مساله ( بی خیال شدن ) . دوم نوشتن جواب بدیهی U = 0 و سوم تلاش برای حل معادله ( جواب می تونه صحیح یا غلط باشه ) .
به نظرم خیلی از موقعیت های زندگی اجتماعی شبیه حل معادله دیفرانسیل میمونه . متاسفانه ما بیشتر اوقات دو روش اول رو انتخاب می کنیم و خیلی هم از این رفتار خودمون راضی هستیم . خیلی خوشمون میاد یه پول یامفت از آسمون بیافته رو سرمون و دیگه کار نکنیم ( روش اول ) . اگه مجبور باشیم سر کار بریم سعی می کنیم خروجی یک روز تلاش صفر باشه ( روش دوم ) بعضی ها ( که عمدتا بی شعور تلقی میشن ) هم هستن که سعی می کنن واقعا کار کنن ( روش سوم ) .
35 دقیقه کار مفید در 8 ساعت فاجعه است . به نظرم این فاجعه ناشی از نحوه مواجهه ما با مسائل و کارهامونه .

حالم به هم میخوره

حالم به هم میخوره از اینکه یهودی به خاطر یهودی بودنش سوزونده بشه .
حالم به هم میخوره از اینکه سیاهپوست به خاطر رنگ پوستش مورد ظلم واقع بشه .
حالم به هم میخوره از اینکه مسلمون به واسطه دینش به چشم تروریست نگاه بشه .
حالم به هم میخوره از اینکه زن چون مرد نیست موجود درجه دوم خطاب بشه .
حالم به هم میخوره از اینکه آدمها به واسطه نحوه خلقتشون توسط خدا و عقایدی که دارن محکوم باشن .

حالم از خودم به هم میخوره که عمره از یهودی ها بی خود و بی جهت بدم میاد .

امیدوارم بتونم این حس رو تو خودم زنده نگه ندارم و فقط یه جرقه ناشی از دیدن فیلم پیانیست ( رومن پولانسکی ) نباشه .

خاتمی آنگونه که هست و آنگونه که دوست می داشتیم

برای تخریب یه آدم نسبتا بزرگ دو راه وجود داره . یکی اینکه در هر فرصت مناسبی ضربه بزنی تا طرف بشکنه راه دوم اینه که اون فرد رو بزرگ و بزرگتر از اون چیزی که هست نشون بدی و هی بادش کنی تا بالاخره به یه ضربه کوچیک بترکه .
متاسفانه آقای خاتمی از هر دوی این روش ها ضربه خورد یعنی جماعتی که از اول باهاش مشکل داشتند در هر فرصتی سنگ انداختن و مشکل درست کردن یه عده دیگه هم با ابزار و رسانه هاشون بزرگتر از آنچه که بود نشونش دادن یه جور حلال همه مشکلات شاید هم منجی . آخرش گفتن پیامبر دروغین بود همش حرف زد و عمل نکرد و خیلی چیزهای دیگه . اصلا نمی خوام بحث کنم امکانات آقای خاتمی با خواسته ها اصلا تطابق نداشت فقط حرفم اینه که یه عده ای با یا بی هدف این توقعات بی جا و خواسته های نامعقول رو بین طبقات مختلف رواج دادن بعد هم خودشون گفتن دیدین عمل نکرد دیدن حرف بود .
شاید این رخوت قبل از انتخابات آتی ناشی از همین باشه که خیلی ها هنوز فکر می کنن این بنده خدا که منجی بود و حلال تمام مشکلات کاری نکرد ، پس به بقیه هم امیدی نیست .
ای کاش خاتمی واقعی رو به جای خاتمی ساخته ذهن خودمون نمی کوبیدیم .

اضافات افاضات : خاتمی زمان خودش بهترین گزینه بود . اگه یه بنده خدای دیگه جاش می نشست لزوما همین شرایط فعلی رو هم نداشتیم .

در نقد حسین درخشان

من هر چقدر گشتم هیچ عکسی از دست دادن خاتمی با کاتساو پیدا نکردم ( خیلی بعید می دونم با وجود کلی خبرنگار و عکاس که اونجا بودن این صحنه از دست همه در رفته باشه ) سایتهای الجزیره ، BBC ، اورشلیم پست و اسویشیتد پرس رو تقریبا دقیق خوندم هیچ کدوم همچین عکس ندارن همشون نوشتن کاتساو اینجوری و اونجوری گفته .
سر دبیر خودم با لحن بدی در رابطه با تکذیبیه آقای خاتمی نوشته بود " خاتمی تخمهایش را در رم جا گذاشت " . نمی دونم چرا بعد از خوندن تکذیبیه به نظرمون نرسید این یارو کاتساو برای مطرح کردن خودش نشسته دروغ سر هم کرده . اول از همه خودی رو نشونه گرفتیم چون غریبه هیچ وقت دروغ نمیگه ما هستیم که همیشه دروغ می گیم ما هستیم همیشه حقایق رو تکذیب می کنیم .
خرگوشه داشت از جنگل فرار می کرد . رفیقش ازش پرسید چرا فرار می کنی . گفت تو جنگل یه تخم اونهایی که 3 تا تخم دارن رو می کشن . رفیش پرسید تو که دوتا داری چرا در میری . گفت آخه اول می کشن بعد میشمرن . حکایت ما ما از این هم بدتره چون بعدا نگاه نمی کنیم کارمون درست بوده یا نه ( چون ما همیشه کارمون درسته )
به هر حال اگه کسی از این قضیه چیز خوبی پیدا کرد خوشحال میشم بخونم یا ببینم .

نتیجه گیری : انقدر خودمون رو ذلیل نکنیم و دیگران رو عزیز .

اضافات افاضات : تو این اینترنت بازی هام یه جا نوشته بود پاپ ژان پل دوم برای درگذشت آقای خمینی این پیام رو داده : It is necessary to state with great respect and with deep reflection his impact on his country and a considerable part of the world." اما آقای خامنه ای در برابر فوت پاپ سکوت کرده . از سیاست خیلی سر در نمیارم اما به نظرم میرسه یه پیام خشک و خالی به جایی لطمه نمیزد .

تشعشعات یک ذهن مشعشع

یکی بود یکی نبود . یه هاتفی بود که به هاتف سیاسی می خواست مشهور بشه برای همین به چند نفر که صداهای بلندی داشتن گفت برای من داد بزنین هاتف هاتف ، من پولش رو هم میدم . بعد اون چند نفر داد زدن هاتف هاتف . برای چند نفر این سوال پیش اومد که این صدا بلندها چرا هاتف هاتف می کنن و رفتن پیش هاتف . چند نفر پرسیدن چرا هاتف هاتف می کنین چرا فاتح فاتح نمی کنین اون صدا بلندا گفتن چون هاتف پول میده . اما بقیه که خیلی هم بودن اصلا کاری به این هاتف نداشتن . یه روز هاتف گفت من به شما پول میدم داد بزنین چرا داد نمی زنین اونها هم گفتن ما داد می زنیم بیشتر از این نمی تونیم . هاتف گفت به من ربطی نداره . صدا بلندها با خودشون فکر کردن چی کار میشه کرد که آب باریکه هاتف کماکان برقرار باشه . دیدن هاتف خودش سیاسیه پس احتیاج به سیاسی بازی نداره پس بهتره قضیه رو سکسی کنیم اما نمیشد چون اونا صداشون بلند بود و خیلی ها میشنیدن اما به لطایف الحیل حرف سرخاب سفیداب زدن که به شقیقه هم خیلی ربط داره . اون موقع شلوغ بازی کردن این گفت من سرخاب دوست ندارم بقیه سرخاب دوست دارن یکی گفت من پول سرخابتو میدم در حالی که اون بنده خدا از اول گفته بود من سرخاب نمی خوام در عوض یکی دیگه گفت من پول سرخاب می خوام اما اون سیبیل داشت و معلوم بود که سرخاب به دردش نمی خوره . این وسط که صدا بلندها داشتن سرخاب بازی می کردن چندین نفر گفتن هاتف کیه این سرخاب بازی راه انداخته و رفتن پیشش و هاتف کلی خوشحال شد . کلاغه به خونش نرسید .

نتیجه 1 : این از تشعشعات ذهن مشعشع من بود .
نتیجه 2 : ماها کلا توهم توطئه داریم .
نتیجه 3 : هر چی استدلال غیر منطقی تر باشه برای ما ایرانی ها قابل باورتر میشه .
نتیجه 4 : سکس و سیاست حرف اول مراودات اجتماعی ماست .
نتیجه 5 : شاید صدابلندها قضیه سرخاب بازی رو با نیت راه ننداخته باشن اما خیلی ها پیش هاتف رفتن .

اگه هیچ چی از این داستان سر نیوردید اینجاها رو بخونید .
زننوشت - گردباد - یادداشتهای علی قدیمی

فیلم تراژیک

شیر سنگی رو برای دفع چندم از تلویزیون دیدم ( نقل شده که این فیلم رو من تو سینما هم دیدم اما چیزی یادم نمیاد ) به هر حال از این فیلم خیلی خوشم میاد . خیلی تاثیر گذاره . فکر می کنم فیلم تراژیک به این شکل خیلی کم داریم . فیلمی که آخرش اونجوری نباشه که دوست داری اما بتونی از کل فیلم یه چیزهایی برداشت کنی . حالم به هم می خوره از این فیلمهایی که خیلی مسخره همه چیز آخرش خوب و خوش میشه .
فیلمهای تراژیک را خیلی دوست دارم اما اگه فیلم تراژیک نیست ، بدم نمیاد کلک قهرمان یه جوری درست حسابی کنده شه . برای همینه که یه جورایی گوزنها ، سرب و سلطان کیمیایی رو دوست دارم ( هزاری هم که یه عده قیافه بگیرن بگن اینها پیف پیف بو میدن، اما من خوشم میاد ) .

نخستین جشنواره دانشجویان وبلاگ نویس

یک بار از طریق سایت صبحانه از سایت " نخستین جشنواره دانشجویان وبلاگ نویس ایران " سر در آوردم و نامه دبیران جشواره به آقای خاتمی رو خوندم و یه خرده تو سایتشون چرخیدم . اساسا لزوم برگزاری و نتایج متصوره این جشنواره رو نفهمیدم . ( غیر از 4 روز اقامت در همدان و احتمالا بخور و بپاش ) .
به نظر من وبلاگ علی رغم کارکرد رسانه ای که می تونه داشته باشه بیشتر حوزه بروز " من " آدمهای مختلفه . هر کسی می تونه عقاید ، باور ها ، دغدغه های ذهنی ، نحوه زندگی روزمره و خیلی چیزهای رو برای خودش و دیگران بنویسه . وبلاگ یعنی من بدون نیاز به جلب نظر سردبیر ، ناشر ، تهیه کننده ، مدیر تولید، حتی حزب و ... حرفهای خودم رو بزنم . وبلاگ یعنی من زیر بلیط هیچ کس نیستم و فقط می خوام زیر بلیط خودم باشم . حال اگه قرار شد جشنواره ای برگزار شه و از این نوشته های پر از قلمبه سلمبه برای رئیس جمهور و آدمهای دیگه نوشته بشه و دبیران جشنواره اونو امضا کنن یعنی همون رفتن زیر بلیط دبیر جشنواره یعنی ما لطف می کنیم حرفای شما رو می زنیم . این یعنی پارادوکس . این یعنی جامعه ما که همه چیز رو یا سیاسی میبینه یا سکسی .
خسته شدم از سیاسی بازی ایرانی ها .

اضافات افاضات : امیدوارم حداقل یکی از 700 دانشجویی که تو این جشنواره ثبت نام کرده هدفش رو از شرکت در این جشنواره برام بنویسه .

تک نگاری شبانه

بالاخره لوگوی سجاد ( سامانه جامع اطلاعات دانشگاهی ) تایید شد و یه پولی اومد تو دست و بالم .
اگه من متالورژی می خونم و از راه طراحی لوگو پول در میارم حق ندارم اعتراض کنم اگه گرافیستی آبکاری کنه و پول دربیاره .
قرار بود از 2:30 یه چرت بزنم تا 3 بعد برم دانشگاه اما ساعت 7 از خواب پاشدم .
هر چند از ژرمنهای یخی خوشم نمیاد اما انگلیسی های گند دماغ بهترن .
فردا قرار پنجشنبه ها برقرار نیست ، موسسه هم نمیرم ، احتمال قوی کارهای دانشگاه رو هم انجام نمیدم . تنها اکسیژن رو به دی اکسید کربن تبدیل می کنم .
هنوز تکلیف خودم رو با این وبلاگ روشن نکردم که چی کارش می خوام بکنم چون اگه بخوام کاری بکنم باید وقت بذارم .

ارزوهای بزرگ

خیلی مسخره است آدم روز 14 فروردین آرزوی شروع تابستون داشته باشه . دانشجویان بزرگ آرزوهای بزرگ در سر داردند .

امید

اگه بعد از 100 سال فهمیدیم که میشه جعبه باقلوا تر و تمیز باشه و حداقل دست رو نبره یعنی می تونیم به خودمون امیدوار باشیم .

برای کی کجا بنویسیم

از اونجایی که هر کسی پیشنهادی برای دکتر معین یا مشکلی با قدیری ابیانه داره میتونه تو سردبیر خودم بنویسه و از اونجایی که همه چیز به همه چیز ربط داره و از اونجایی که من خیار شور دوست دارم موارد زیر به عموم ایرانیان پیشنهاد می شود :

هر کسی با هر جای نظام مشکل داره بره برای ابطحی فحش بنویسه
هر کسی با شهرداری و احمدی نژاد مشکل داره بره تبلیغ تخلیه چاه رو در خونه ها بچسبونه
هر کسی با لاریجانی مشکل داره برای تلویزیون های لس آنجلس نامه قدردانی بنویسه
هر کسی با معین مشکل داره بره روی دسته صندلی های دانشگاهها یادگاری بنویسه
هر کسی با خودش مشکل داره بره تو دستشویی های عمومی فحش خواهر مادر بنویسه
هر کسی با زنش مشکل داره برای دختر های خیابانی نامه فدایت شوم بنویسه
هر کسی با شوهرش مشکل بره تو زننوشت کامنت بنویسه
هر کسی با اسلام مشکل داره بره تو شطحیات ابو لهب یه شطحه بنویسه
هر کسی با هیچ جا مشکل نداره بره برای کیهان مقاله بنویسه

نتیجه منطقی : نوشتن خیلی از مشکلات رو حل میکنه
نتیجه ادبیات فولکلور : به شقیقه خیلی هم ربط داره
نتیجه وبلاگی : وبلاگ ها کلی از مشکلات نظام رو می تونن حل کنن
نتیجه انتخاباتی : نماینده ها نمی خواد سایت درست کنن از همین وبلاگها موجود استفاده کنن
نتیجه 118 : شماره تلفن های جدید رو اولین کاغذی که دم دستتونه بنویسین
نتیجه پایانی : هر چیز رو هر جا که دلتون می خواد بنویسین

اضافات افاضات : هر کسی با این نوشته مشکل داره یه میل بنویسه برای خودش forward کنه

کپی رایت : این عبارت " اضافات افاضات " به ذهن من رسیده پس هیچ کی دیگه حق نداره همچین چیزی به ذهنش برسه

چرا من فمنیست شدم

چرا من فمنیست شدم ؟
شاید چون کلاس روشنفکری داره . از اونجا که امروز 31 ماه مارس و من چند روز از زندگی تاخیر فاز دارم . شاید به خاطر فیلم 10 کیارستمی و کتاب اتاقی از آن خود اثر ویرجینیا وولف باشه . ممکنه برای خالی نبودن عریضه این جوری شدم .
اما هیچ کدوم نیست . چون من از حقایق فرار نمی کنم فمنیست شدم . من به راحتی می بینم که وقتی مامان خونه است همه چیز سر جای خودشه اما وقتی برای چند روز خونه نباشه همه چیز به هم می ریزه چون 4 تا مرد ( بابا و من و دو تا داداشام ) تو خونه تنها میمونن . اول ناهار و شام رو از بیرون سفارش می دیم ، شاید هم با تخم مرغ یا کالباس سر و ته قضیه رو هم میاریم . اگه کسی چیزی درست کنه همه بهش میگیم دستت درد نکنه تا از اینکه غذاش خوب نشده ناراحت نشه . ظرف شستن خودش یه معضل میشه . نوبت میاد وسط . وعده های که از بیرون سفارش دادیم چون قابلمه شستن نداره سرقفلی پیدا می کنه . به صورت کلی روابط سر مسائل کوچیک سرد میشه . اما اگه مامان خونه باشه و ناهار تختم مرغ باشه خود من ناراحت میشم . وقتی مامان ظرفا رو می شوره دیگه حرف نوبت و حساب کتاب نیست . من می فهمم اینها نامردیه . من می فهمم مامان هم می تونه حال و حوصله غذا درست کردن نداشته باشه . من می فهمم مامان هم می تونه حساب کتاب کنه ولی نمی کنه . ( این قضیه غذا و ظرف شستن هر روزه است همه حسش می کن اما اگه مامان یک ماه نباشه اون موقع انقدر مشکلات زیاد میشه که اینها پیشش گمه ) . ما مردهای ایرانی تو این زمینه خیلی نامردی می کنیم خودمون هم می دونیم اما خودمونو به نفهمی میزنیم .

مخاطب - بازدید کننده

دیشب هم با نگهبان سه سر در جهنم چت کردم که بحث خیلی خوبی از کار درومد و به یه سری نتایج رسیدیم .
چرا بعضی از وبلاگ نویسها با تمام وجود دنبال این هستن که تعدا بازدیدکننده های خودشون رو افزایش بدن حتی بعضی ها خودشون رو پینگ می کنن که آمارشون بالا بره ؟ به نظرم دو علت می تونه داشته باشه اول : جبران کمبود شخصیت ، با این عمل سعی می کنن خودشون رو آدم موفقی نشون بدن و به دیگران خودشون رو اثبات کنن ( شاید هم به رخ بکشن ) . دوم : نوعی حسادت ، از اونجایی که به اندازه وبلاگهای پرمخاطب ، باز دیدکننده ندارن سعی می کنن با بالا بردن آمار بازدیدکننده به صورت مجازی کار دیگران رو همسطح کار خودشون نشون بدن . به نظر من جذب بازدید کننده به هر نحو ممکن ، خیلی با پینگ کردن و ایجاد بازدید کننده تقلبی ( fake ) فرقی نداره .

نکته مهم اینه که بیشتر وبلاگ نویسها دنبال افزایش تعداد بازدیدکننده هستن و نه کشف کردن مخاطب ( سعی می کنم از این به بعد بین بازدید کننده و مخاطب ماهیتا تفاوت قائل بشم ) . شاید تعریف خیلی دقیقی از مخاطب نداشته باشم اما مخاطب یک وبلاگ دغدغه های مشترکی با وبلاگ نویس داره و احتمال با هم می تونن تعامل داشته باشن . شاید یک سایت یا وبلاگ جوک و فکاهه بازدید کننده زیادی داشته باشه اما چون اساسا جوک به عنوان دغدغه آدمها حساب نمیشه پس با این تعریف مخاطب نداره .

نتیجه : وبلاگ ها برای بهبود کیفیت یا حداقل حفظ کیفیت نیاز به مخاطب دارن و نه تعداد زیاد بازدیدکننده . هر چند که با افزایش تعداد بازدیدکننده احتمال کشف مخاطب افزایش پیدا می کنه ، اما به نظر میرسه که اگه افزایش تعداد بازدید کننده هدف بشه ، به محتوای وبلاگ لطمه میزنه .

وبلاگ و مخاطب

دیشب داشتم با نگهبان سه سر در جهنم راجع به وبلاگ و مخاطب بحث می کردم (چت می کردم ) که وسطش ارتباط قطع شد . این باعث شد یه خرده روی این قضیه متمرکز بشم .
به نظر من هر رسانه ای که مخاطب محور بشه خراب میشه . روزنامه ، زرد - نثر ، دختر 14 ساله پسند - موسیقی ، خالتور - فیلم گیشه ای و اصطلاحا سینمای بدنه و سریال ، شیلنگی میشه . تمام این هایی که گفتم اشکالشون مخاطب محور بودنه . وبلاگ هم همین جوریه اگه مخاطب محور شد به سکس و هرزه نویسی و جفنگ پراکنی یا ژست های روشن فکری و من فدای همه شما بشم و تو وبلاگ چه آهنگی پخش بشه و ... ختم میشه .
اگه اصلا مخاطب مد نظر نباشه چی ؟ مثلا ونسان ونگک زمانی که همه می گفتن مزخرف میکشی باید بی خیال میشد . پابلو پیکاسو چطور . اگه اونها به حرف مخاطبهای زمانشون توجه می کردن احتمالا هرز می رفتن ، اما این رو زمان ثابت کرده . فقط و فقط زمان . خیلی ها هم بودن که می گفتن ما فراتر از زمان خودمون هستیم و الان هیچ کس اونها رو نمی شناسه . اما فکر می کنم چون وبلاگ اثر هنری شناخته نمیشه و عمدتا تابع زمان و مکان نویسنده است پس احتمال اینکه بعدا کشف و شکوفا بشه چندان وجود نداره . درنتیجه وبلاگ باید به نحوی مخاطب خودش رو در زمان مناسب پیدا کنه . مگر اینکه نویسنده وبلاگ اساسا جنبه رسانه ای وبلاگ رو در نظر نگیره و به اون مثل دفترچه خاطرات نگاه کنه ( اصولا مخاطب در رسانه معنی داره )

نتیجه : اگه وبلاگ نویس ، وبلاگ خودشو به عنوان یک رسانه میشناسه به هیچ وجه نباید برای خوشایند مخاطب در نحوه نگارشش تغییر بده چرا که افول خواهد کرد ، اما از مخاطبینی که جذب کرده می تونه در جهت بهبود کیفیت نگارش استفاده کنه .

راجع به چگونگی ارائه وبلاگ به عموم جهت کشف مخاطب بالقوه ( نه جذب مخاطب با هر مستمسک ) به همفکری نیازمندم .

موسیقی حروم کردن

1- چرا ترانه خاطره انگیز " برگ خزان " مرضیه ( لعنت المسئولین علیها ) باید پس زمینه برنامه های سر دستی عیدتون مبارک صدا سیما پخش بشه ؟
2- چرا ترانه " تو فکر یک سقفم " فرهاد باید پس زمینه گزارش این خبرنگار بیمزه بخش خبری 22 شبکه 3 پخش بشه ؟
3- چرا وسط فیلم Spy Game ترانه محبوب Brother in Arms مارک نافلر پخش میشه ؟
واقعا حروم کردن موسیقی خیلی استعداد میخواد . ( شاید هدف چیز دیگه ای که من بی خبرم )

دستهای بابا

هر چقدر خواستم بی خیال شم و راجع به این قضیه فوتبال ایران ژاپن چیزی ننویسم نشد . من کلا فراموش کرده بودم نزدیک بود من هم زیر دست و پا له شم ، اما این دو روزه سر همین قضیه دارن رو اعصابم تانک میرونن . وقتی فکرشو می کنم من ممکن بود سر بازی بی اهمیتی مثل پیروزی - سایپا سال 74 بمیرم داغون میشم . از استادیوم که اومدیم بیرون توی یکی از دالونهای گیر افتادیم . من اون موقع 12 سالم بود . لای جمعیت نمی تونستم نفس بکشم و از ترس اینکه مبادا دست بابام ول شه ، اشک تو چشام جمع شده بود . من هر چی بنویسم فایده نداره باید لای جمعیت گیر کنی تا بفهمی همین که دست باباتو گرفتی خودش چقدر اهمیت داره . بالاخره با فشار جمعیت بیرون اومدیم به محض اینکه یک کم نفس کشیدم دست بابام ول شد و من پرت شدم . یه بنده خدا که نمی دونم کی بود منو رو هوا گرفت و از لای جمعیت کشید بیرون . من فقط کفشم گم شد و چیزیم نشده بود . قضیه این بود که مینی بوسها برای اینکه زود پر کنن جلوی در پارک کرده بودن و مردم نمی تونستن برن بیرون یه عده هم اون وسط مشغول دعوا با راننده مینی بوسها شده بودن . ( دست بابا برای این ول شده بود که زنجیر رو بازوش خورده بود . ) از اون به بعد هیچ وقت استادیوم نرفتم . گور بابای اون بوی چمن و سیگاری که با هم قاطی میشه . گور بابای تشویق تیمی که دوستش داری . کی اهمیت میده اگه اون بنده خدا منو نگرفته بود و من با مخ می خوردن زمین .
بچه ای که رو زمین افتاده خیلی از لگدمال شدن دردش نمی گیره چون ترس نبودن بابا خیلی وحشتناک تره .
چند سال دیگه یادمون میره همچین قضیه ای اتفاق افتاد . گور بابای حمایت از تیم ملی .

عیبها رو ببینیم

یکی از بزرگترین مشکلات ما مخفی کردن ناهنجاری و معایب جامعه است . در حوزه اجتماع هیچ نهادی ضعفهاشو نمی پذیره و یه جوری همه کارهای خودشون رو عالی نشون میدن ( هر نیمچه مسئولی یه خروار آمار و ارقام همیشه زیر بغلش داره که تو بوق کنه ) حتی اگه کسی از سر خیرخواهی هم معایب رو عنوان کنه براش دردسر درست می کنن . مثلا همین حاتمی کیا . من کاری به عقایدش ندارم اما حداقل میشه گفت یه فیلمساز متعهد به نظامه . بگذریم از موج مرده که حقیقت جامعه رو بیان می کرد اما به مذاق آقایون خوش نیومد و اونجوری اکرانش کردن . فیلم آخرش هم که تو جشنواره سال 83 اونجوری شد . جالب تر از همه اینکه ارتفاع پست رو شبکه پنج تو عید پخش کرد اما صحنه ای رو که شخصیت مهدی پشتش رو نشون میده و میگه " ببین برای یه ته استکان چی کار کردن " رو در میارن . آخه یعنی چی . چرا اونهایی که تو صدا و سیما نشستن فکر می کنن خیلی می فهمن چرا اگه خیلی می فهمن یه سوپاپ اطمینان نمی ذارن که هر از چند گاهی یه سری حرفا زده بشه که ملت احساس خفقان نکنن . تو همین ارتفاع پست شخصیت مالک میگه : "ما که کاری نکردیم ، دو دقیقه حرف دلمونو زدیم . "
اگه عیب ها گفته نشه دلیلی بر عدم وجودش نیست . اما انگار این عبارت ساده با منطق بعضی ها نمی خونه .

گوگل بهتر است یا یاهو

این Nedstat Basic هم عجب چیز خداییه . اطلاعاتی میده که میتونه خیلی به درد بخور باشه ( برای کسی که بخواد استفاده کنه . ) امروز برای اولین بار قسمت How رفتم و متوجه شدم یه بنده خدا سرچ کرده فیلم مرسدس کیمیایی و بعد اومده تو وبلاگ من . برام سوال پیش اومد وبلاگ من چندمین صفحه پیدا شده است . با گوگل سرچ کردم اصلا پیداش نکرد . اما با یاهو که سرچ کردم لینک 4 بودم . یه بنده خدای دیگه سرچ کرده پروژه های کوچک شیمی . گوگل باز هم پیدا نمیکنه اما یاهو لینکه سومه .( Nedstat Basic گفته بود با یاهو سرچ کردن .)
سوال مهم اینه که یاهو بهتر است یا گوگل ؟

مشکل کامنت

یه مشکل دارم با این کامنتها که سوال می پرسن ( آخه قشنگ خیلی کامنت داری که فقط با اونهایی که سوال می پرسن مشکل داری ) . نمی دونم زیر همون کامنت باید جواب بدم یا باید توسط میل و کامنت تو وبلاگ فرد مورد نظر پاسخگو باشم .

مشکل مردم

بابا میگه مشکل مردم این نیست نون و پنیر می خورن . مشکل از اونجا شروع میشه که حسرت نون و کره و پنیر همسایه رو بخورن .

ذهن ناخودآگاه - ابولهب

دیشب تو خواب اون پسره رو که گفتم قاطی کرده و بخشیدمش از طبقه دوم یه خونه پرت کردم پایین . حالا که بی خیال شدم تازه ذهن ناخودآگاه قر و قمبیل میاد .

شطحیات ابولهب هم رفت تو لیست reading daily من . از همه نوشته هاش خوشم نمیاد اما بعضیاش خیلی کره است .

futurist

امروز مستند پنج برنامه ای به اسم " مهندسی غیر ممکن " داشت . راجع به ایده ساخت بزرگترین کشتی دنیا . نکته جالب مصاحبه با فردی بود که بیشتر عمرشو برای طراحی شهرهای آینده در اقیانوسها ( زمانی که خشکی ها دیگه جایی برای زندگی ندارن ) صرف کرده بود . شغل این بابا رو نوشته بود Futurist که شکر خدا معادل فارسی براش نداریم .
فرق کشورهای در حال توسعه با توسعه یافته در اینه که دسته اول باید مشکل برنامه ریزی چهار ساله رو حل کنن و دسته دوم برای ایده های 100 ساله دیگه باید از الان فکر کنن .

اصلا فکر نمی کردم این شکلی باشی

تا همین دیروز روال اینجوری بود که من اول آدم هایی رو که به صورت حقیقی میشناختم تو مسنجر add می کردم و بعد تو دنیای مجازی باهاشون ارتباط برقرار می کردم . بگذریم از این نکته که بعضی آدمها حقیقی و مجازیشون تومنی دوزار با هم فرق داره . ( یه بار شنیاکی بهم گفت وقتی چت می کنی خیلی آدم مزخرفی میشی .) اما دیشب با یه بنده خدایی که از طریق وبلاگش آشنا شده بودم ، داشتم چت می کردم . تجربه خارق العاده ای نبود اما حداقل فهمیدم چه مزه ایه .
راجع به تخیل و خلاقیت خیلی حرف برای گفتن دارم اما مطمئنم اگر آدمهایی که فقط از طریق وبلاگشون میشناسم ، جایی ببینم ، این جمله رو بگم : اصلا فکر نمی کردم این شکلی باشی .

هر روزتان نوروز باد

دم سال تحویل که میشه ایرانی ها حس و حال خاصی بهشون دست میده . معمولا کارهای سال گذشته رو به یاد میارن و برای سال جدید آرزوهای خوب می کنن . به نظرم آدمها هر روز می تونن به کارهایی که انجام میدن فکر کنن . هر روز می تونن برای همدیگه آرزوی های خوب بکنن و لزومی نداره این اتفاقات یه روز خاص بیافته . به نظرم هر روز که آدم بتونه برای خودش برای همه آدمها آرزوهای خوب داشته باشه همون روز نوروز میشه .
تو این دنیا ماشینی که گیر افتادیم و نمی فهمیم کی صبح شده و کی شب میشه و کلا داریم چه غلطی می کنیم همین که یه روز همه برای همدیگه آرزوهای خوب بکنیم خودش غنیمتیه . این حرفهای ایده آل گرا که هر روز می تونه نوروز باشه هم اصلا به این معنی نیست که این آیین پر مغز سنتی خودمون رو دست کم بگیریم ، فقط معنیش اینه که تو سنتها گیر نکنیم .

سال خوبی داشته باشین و هر روزتان نوروز باد

تخیل - فیلم - کتاب

من اساسا از فیلمهایی خوشم میاد که ایده های جذاب داشته باشن یا حرفی برای گفتن ( هر دو چه بهتر ) . به عنوان مثال یکی از بهترین فیلمهایی که دیدم ( تو ارکات کامیونیتی درست کردم که خودم تنها عضوش بودم .) کتاب زندگی " Book of Life " ساخته هال هارتلی هستش . متاسفانه در ایران نه کارگردان شناخته شده است و نه فیلمهاش . این فیلم ایده عالی داره . مسیح بر میگرده دنیا رو تعطیل کنه اما آخرش با شیطون رو هم میریزن خدا رو دودره می کنن به علاوه کلی مطلب تکنیکی و محتوایی که تا چند سال بعد از دیدن فیلم میشه روشون فکر کرد . در نتیجه با این فیلم خیلی حال می کنم . Run Lola Run یکی از فیمهای محبوب منه . ایده ساده است چند ثانیه این ور اون ور چه تاثیری تو زندگی میذاره . همین جور henry fool ایده هل دادن از پایین به جای هدایت از بالا . و خیلی ایده های دیگه که تو فیلمهایی مثل snatch , memento , fight club , Last temptation of christ , seven , night on earth ,following , coffe & cigarettes , irreversible , reservoir dog , pulp fiction , ghost dog , .... منو جذب کردن . ایده ها لزوما تخیلی نیستن بلکه فقط می تونن سینمایی باشن و از سینما به درستی استفاده کنن .
از بیشتر فیلمهای تخیلی بدم میاد چون ایده خاصی ندارن به علاوه حرف خاصی هم نمی خوان بزن فقط می خوان بیننده رو مرعوب جلوه های ویژه بکنن و بگن ما اینیم . به نظر من جای این جور تخیل ها تو مدیوم سینما نیست بلکه کتاب جایگاه این نوع ارتباطه . به عنوان مثال کسایی که هری پاتر یا ارباب حلقه ها رو خوندن می گن فیلم خیلی مزخرف بود . چرا که خواننده کتاب رو بازآفرینی می کنه و با تخیل خودش وقایع رو می بینه در نتیجه قوه تخیل تقویت میشه اما فیلمها اساسا این قوه رو کور می کنن . ( اگه بعد از دیدن فیلم هری پاتر تصمیم بگیری کتاب رو بخونی هر وقت به واژه هری پاتر میرسی عکس اون پسره تو فیلم تو ذهنت میاد . )
متاسفانه وضع کتاب خوانی تو مملکت ما اونقدر افتضاحه که کمتر کسی حس و حال خوندن کتاب های علمی تخیلی و تخیلی که اساسا تقویت کننده خلاقیت هستن رو داره . ما اساسا کپی کارهای خوبی هستیم تا صاحبان ایده های نو .

خوندن در مدح تخیل خالی از لطف نیست .

تجربه جدی

اولین تجربه جدی کار با فلش بد از آب درنیومد . خودم که خوشم اومد .

کار بی ربط

عجب زندگی دارم من . پروژه های دانشگاهی که کلی کار می برن رو ول کردم نشستم یه روز و نیم انیمیشن سال نو مبارک درست کردم . وقتی کار بی ربط می کنم فقط برای ناهار و شام از پشت کامپیوتر پا می شم اما وقتی نوبت کارهای دانشگاه میشه به ازای هر یه ربع فعالیت 45 دقیقه استراحت می کنم .

کینه

یه پسره بود دوره راهنمایی نه رابطه ام باهاش بد بود نه خوب . اما چون فوتبال هر دومون خوب بود و تو تیم کلاس و مدرسه همبازی بودیم زیاد با هم حرف می زدیم . گذشت ، یکی از روزهای آخر دوره پیش دانشگاهی اومد به من گفت تو راهنمایی به مادرم فحش دادی ، یادش میافتم و نمی تونم درس بخونم . اون موقع یادم نیومد همچین کاری کرده بودم یا نه اما ازش عذر خواهی کردم و گفتم بچه بودیم بگذر . سه روز بعدش تو کلاس نشسته بودم گفت بیا بیرون کارت دارم رفتم بیرون از راه پله ها داشتم می رفتم پایین یهو یه مشت حواله ما کرد و شلوار ما رو جر داد و در رفت . من هاج و واج مونده بودم که چی شد .
یکی از شب های قدر ( بعد اون قضیه ) نیت کردم هر کی در حقم بدی کرده ببخشم . اما تا همین امروز نبخشیده بودمش و مطمئن بودم اگه یه روز یه جا ببینمش حسابم رو باهاش صاف می کنم.
امروز با بچه های دوره دبیرستان جمع شدیم و تو پارک فوتبال زدیم . از یکی از بچه ها پرسیدم از برو بکس چه خبر ؟ آمار چند تا از بچه رو داد بعد گغت فلانی رو یادته . گفتم آره چطور مگه ؟ گفت : تو دانشگاه ما بود افسرده شده بود ، دو ترم مرخصی گرفت ، خوب نشد الان هم رسما دیوونه شده .
نمی دونم چرا اون کینه از بین رفت . نمی دونم چرا اگه تو خیابون ببینمش دیگه دلم نمی خواد لبه اون قضیه رو باهاش تو بذارم .
چقدر خوب بود قبل از این که بفهمم قاطی کرده می بخشیدمش .نه بعدش .

shit - shit

گند زدی احمق . از این ابلهانه تر نمی شد . خیلی خری .

بر باد رفته

امروز یکی از دخترهای دانشکده تو اتاق سازمان مهندسی نشسته بود گریه می کرد . می گفت من دیگه دانشگاه نمیام . عمرم تلف شد . بگذریم از اینکه فکر می کنم آدمها باید خیلی محکمتر از این حرفها باشن اما می خواستم بهش بگم وضع من هم بهتر از تو نیست اما فرقه من اینه که بلد نیستم گریه کنم . اما مثل همیشه نگفتم بهونه اینه که شرایط مناسب اینجور حرفها و بحث های جدی نبود .
یه خرده فکر کردم چرا من ، اون بنده خدا و خیلی دانشجوهای دیگه به اینجا می رسیم . سال اول شاد و شنگولیم . سال 2 و 3 می گیم آخرش که چی ؟ سال چهارم میگیم وقتمون به بطالت گذشت .
1- ما ایرانی ها برای دیگران زندگی می کنیم نه برای خودمون . من چرا دبیرستان انسانی نرفتم و ریاضی خوندم ، چون اگه انسانی می رفتم بقیه بهم می گفتن احمق . برای این کنکور شرکت کردم که بقیه بهم نگن احمق . برای کنکور سراسری ریاضی یه سال خوندم رتبه ام شد 2600 ، بعد از ظهر کنور ریاضی بدون اینکه هیچی برای هنر خونده باشم و اصلا بدونم از چه زمینه هایی سوال میاد رفتم سر جلسه رتبه ام شد 2200 . چرا من یه سال برای هنر نخوندم ؟ چون بقیه بهم می گفتن احمق . چرا تو انتخاب رشته مدیریت ها رو بالا نزدم ؟ چون دیگران بهم می گفتن احمق . الان چرا انصراف از تحصیل نمی دم چون بقیه بهم می گن احمق . زندگی من پر از اینکه مبادا طبق نظر دیگران رفتار نکنم و احمق بشم .
2- از همون اول برای دانشجو شدن و دانشگاه رفتن هدف خاصی نداشتم . چون می تونستم برم رفتم . شاید برای اینکه سربازی نرم . نمی دونم اما بی هدف بودم . این بی هدف بودن باعث میشه آدم تو از کارهایی که می کنه لذت نبره و احساس موفقیت بهش دست نده چون هیچ معیار و سنجه ای برای میزان موفقیت نداره که احساس بکنه موفق هستش یا نه . اونهایی هم که هدف دارن دیر یا زود می فهمن دانشگاههای ما محل تحقق هدفها نیستن . محل له شدن آرزوهان .
3- دانشگاه اصلا اون چیزی نیست که تو ذهن یه دانش آموز دبیرستانیه .دانشگاه اصلا اون جوری نیست که باید باشه . استادها همشون یه چیزیشون میشه . دانشجوها بعد از چهار سال نشون میدن که دانشجو نیستن . کلا هیچ چیزی سر جای خودش نیست .
4- چند تا پست پایین تر نوشته بودم علایق ما همیشه جاده خاکی های مسیر زندگیمون هستن . وقتی آدم دنبال علایق خودش نرفت یا اگه به صورت فرع بهشون نگاه کرد و همیشه تو ذهنش موند که اگه دنبال اون چیزهایی که دوست داشتم می رفتم موفق تر بودم این حس عمرم تلف شد سراسر وجودشو می گیره . ( بگذریم که تا دوره جوانی به ما فرصت ندادن استعداد های خودمون رو بشناسیم و بعضا به چیزی علاقه داریم که استعدادشو نداریم و بر عکس )

الان که دارم می نویسم دلم می خواد این نوشته رو اون بنده خدا هم بخونه . یکی از معدود نوشته هایی که دلم می خواد یکی بخوندش . اما چون هیچ رابطه خاصی با هم نداریم ( حتی سلام علیک ) نمی تونم حدس بزنم چه برداشتی می کنه . اما احتمال زیاد لینکشو براش می فرستم .

تبلیغات

علی الحساب شرق روزنامه خوبیه . تبلیغات هم خوبه . پول که عالیه . پس چرا از تبلیغات تمام صفحه روزنامه شرق که بوی پول میده خوشم نمیاد .

جاده خاکی

دیروز کتاب " جامعه شناسی خودمانی " رو خوندم . یک کم هم رو طرح نهایی سجاد کار کردم . شب تا ساعت دو و نیم مشغول " زمین میلرزد " وسکونتی بودم . امروز هم کتاب " خانه خیابان مانگو " رو خوندم .
کی اهمیت میده گزارشکار خواص مکانیکی و اصول استخراج رو ننوشتم .
چرا ما همیشه علایقمون جاده خاکی های مسیر زندگین .
شاید زدم تو جاده خاکی

خودکشی

اراده بر دیگر اراده نکردن

روابط دخترها و پسرها در دانشگاه

سوال اساسی اینه که تو دانشگاه رابطه دخترها و پسرها چه تعریف و دسته بندی هایی داره ؟
طبیعیه که به واسطه شخصیتهای فردی ، شرایط خانوادگی و اجتماعی و خیلی پارامترهای دیگه نحوه رفتار و تعقل آدمهای مختلف متفاوته و یه دسته بندی کلی که همه موارد رو شمال بشه وجود نداره .
به نظرم چند مورده که افراد رو به سمت این روابط سوق میده : الف : عده ای دنبال کسب تجربه هستن . بدین معنی که قبل از روابطی که احتمالا منجربه ازدواج میشه شناختی از جنس مقابل باید وجود داشته باشه و احتمالا بدون شناخت کلیت رفتار و علایق و نحوه برخورد جنس مخالف ( و نه لزوما شخص خاص ) در زمینه های مختلف وارد زندگی زناشویی شدن منجر به مشکلاتی میشه . ب: فرد حس می کنه فرد دلخواهشو پیدا کرده و می ترسه اونو از دست بده و بعدا نتونه جبران مافات بکنه درنتیجه سعی می کنه با برقراری ارتباط فرد مقابل رو متوجه خودش بکنه . ج : عده ای صرفا دنبال romance لزوما هستن و به نحوی خلا روابطی که مابین هر زن و مردی وجود داره ( به هیچ وجه sexمنظورم نیست ) رو پر می کنن . د : عده ای اساسا دنبال لذت جنسی هستن تعابیر مختلف و حد مرز های مختلفی ( از لاس زدن تا خیلی چیزهای دیگه ) رو برای خودشون قائل هستن .

با مورد " د" به صورت کلی مخالفم چون اساسا بر مبنای دروغ و نامردی و خودخواهی افراطی بنا شده و به نظرم هر آدم سلیمی از این موارد باید دوری کنه . مورد "ج " عمدتا زمانی که هر دو نفر از اول بدونن دنبال چی هستن مفید واقع میشه و اگر طرف مقابل برداشت اشتباهی از نوع روابط داشته باشه و بفهمه که طرف مقابل اصلا به فکر ازدواج و روابط به شکل جدی و زناشویی نیست خیلی ضربه سنگینی میخوره . به علاوه این روابط در بین افرادی که کمتر اعتقاد مذهبی دارن دیده میشه و بعضا به واسطه شناخت بیشتر و تغییر تعریف روابط منجر به ازدواج هم میشه . سیستم چندین سال رفاقت که همه و خانواده دو طرف از قضیه خبر دارن و هرچی می گن ازدواج بهونه میارن ، بهترین شکل اینگونه روابطه . به واسطه اعتقادات مذهبی و شرایط خانوادگی این سیستم رو دوست ندارم . مورد " ب " به واسطه اینکه دو طرف دقیقا نمی دونن چی می خوان بعضا خیلی پیچیده میشه و گاهی به اتفاقات عجیب و غریب مثل خودکشی و فرار به خارج از کشور و از این جور چیزها ختم میشه . از اونجایی که معمولا پسرها بعد از فارغ التحصیلی 2 سال سربازی و 2 سال زمان برای مشغول شدن به طور جدی نیاز دارن و دختر ها در این مدت کار خاصی ندارن . دربهترین حالت خانواده ها یه جورایی کج دار و مریز می کنن و خرج و مخارج رو میدن تا بالاخره کارها به قرار آید . اما اگه پسر حاضر به گردن کج کردن جلوی خانواده نباشه معمولا جملاتی مثل دورغ می گفتی دوستت دارم و ... از طرف دختر شنیده میشه . من هیچ وقت به خودم نمی خرم که پدرم لطف کنه برام زندگی کنه و حال و حوصله خودکشی و فرار رو هم ندارم پس این مورد هم به کارم نمیاد . تنها موردی به صورت منطقی نمی تونم نفی کنم " الف " هستش یعنی شناخت از نحوه رفتار جنس مخالف رو لازم می دونم اما راهبرد عملی برای این تجربه ندارم . خیلی ساده تا حالا جرات نکردم به کسی بگم بیا آزمایشگاه روابط دختری پسری داشته باشیم و بعد از تموم شدن آزمایشگاه تو سی خودت من سی خودم . نکته ظریف تعیین حیطه تجربه است چون خیلی ها sex رو جزئی از تجربیات لازم می دونن که علی الحساب بااعتقادات مذهبی جور در نمیاد .شاید اون چیزی که چند وقته ذهنمو مشغول کرده همین تست و تجربه باشه به صورتی خط های قرمز خودم رو رد نکنم و طرف مقابل هم بفهمه من چی می گم و چی می خوام .

لذت بحث کردن

عمرا فکرشو نمی کردم با بچه های دانشکده بشینیم و خیلی جدی و بدون شوخی و مسخره بازی راجع به sex و romance و زن و رابطه زن و مرد بحث کنیم و اصلا به ذهنم نمی رسید انقدر نظرات قابل استفاده حداقل برای من داشته باشن . کلا این خیلی خوبه که هر کس نظرات و عقاید آدم های مختلف رو تو زمینه های مختلف بدونه حداقل خاصیت این کار اینه که آدم با جهان بینی آدم های مختلف آشنا میشه .
معمولا اینجوریه که این جور بحثها به انحراف کشیده میشه و یا هر کسی نظرات خودشو می خواد زورکی به بقیه بقبولونه اما این موارد پیش نیومد . بعضی از مواقع که حداقل شعور بحث کردن تو یه جمع وجود داره آدم از بحث کردن کلی لذت می بره و کلی جلو میافته .
این باعث شد یه خرده راجع به نحوه تفکرم در مورد این قضایا بازنگری کنم و یه جورایی کلاسه بندی بکنمشون .

دو بیتی

چند روز این دوبیتی بی مناسبت دو گوشم زنگ میزنه :

چه شود به چهره زرد من ، نظری برای خدا کنی
که اگر کنی همه درد من ، به یکی نظاره دوا کنی
تو کمان کشیده و در کمین ، که زنی به تیرم و من غمین
همه غمم بود از همین که خدای نکرده خطا کنی

شبانه

تنهایی شب رو خیلی دوست دارم . وقتی همه خواب هستن و من مشغول کارهای خودم . بیشتر شبها پشت کامپیوترم ، بعضی وقتها هم پشت میزم درس می خونم یا چیزی می نویسم . گاهی هم میشه چراغ رو خاموش می کنم و می شینم فکر می کنم ، راجع به چیزهایی که تو ذهنمه ( نه لزوما راجع به یه چیز فیکس و مشخص ) . یه مشکلی که عمدتا بهش دچار هستیم اینه که خیلی از کارامون از روی عادت انجام میشه و هیچ وقت راجع بهشون به صورت اساسی و زیر بنایی فکر نکردیم . گاهی این عادتها اونقدر بدیهی میشن که به نظرمون میرسه فکر شده هستن در حالی که خیلی وقتها نیستن و پر از اشکال با معیار های عقلی خودمون هستن . یه دسته از مهم این عادتها که اخیرا زیاد بهشون فکر می کنم اعتقادات دینی و مذهبی اند که اتفاقا هم پیچیدگی زیادی دارن و هم اصلاحشون خیلی مشکله . نماز از روی عادت ، روزه از روی عادت ، ... دینداری از روی عادت . اما دین بدون تعقل که دین نمیشه . آدم می تونه از روی عادت ادای دینداری رو دربیاره اما نمی تونه دیندار باشه .

تصحیح و پوزش

فهمیدن اینکه وبلاگ ما اونقدرها هم بازدید کننده نداره که اگه یه جاش اشتباه نوشتم معذرت بخوام ( به قول ژورنالیست ها یه تصحیح و پوزش بنویسم ) کار شاقی نیست . اما بعضی وقتها اصولگرا بودن هم بد نیست . آدم از اینکه اشتباه کرده از صدق و درستی پوزش می خواد نه از آدمهایی که جلوشون اشتباه رو مرتکب شده .
تو یه پست نوشته بودم که امید بخش ترین آیه قرآن برای من آیه 53 سوره زمر هستش ، البته هنوز هم هست و نوشته بودم قول اما علی (ع) هم همینه اما متوجه شدم اشتباه می کردم .
ابوالفتح می نویسد : یک روز امیرالمومنین علی (ع) روی به اهل کوفه کرد و گفت شما که از اهل عراقید گوئید امیدوارتر {=امیدبخش تر } آیتی در قرآن این آیت است که " قل یا عبادی ..." (زمر 53 ) ، گفتند بلی ما چنین گوئیم . گفت و ما که اهل بیتیم گوئیم امیدوارتر آیتی که در قرآن است این است : " و لسوف یعطیک ربک فترضی " ( ضحی 5 ) و مراد به او { از آن } شفاعت است . ( قرآن مجید - ترجمه و توضیحات بهاالدین خرمشاهی ) .
به اعتقاد بسیاری مقام شفاعت به پیامبر پس از همین آیه داده شده است که منشا امیدواری اهل بیت و شیعیان است .
به نظرم آدم تو مواردی که به اعتقادات مردم مرتبط میشه بهتره اشتباه نکنه و اگه کرد تصحیح کنه .

استاندارد

وقتی خیلی ساده میشه فایر فاکس رو دانلود کرد و عین باقلوا ازش جواب گرفت ( توصیه به کاربران فایرفاکس : ورژن 1.0.1 رو حتما دانلود کنید ) ، چرا 2 ساعت مجبور شدم با این اکسپلورر بی خاصیت ور برم تا بالاخره دیگه از این خطا های مزخرف و بی در و پیکر نده و عین بچه آدم باز شه ؟ چرا واقعا چرا؟ به دلیل اینکه ما ایرانی ها آدمهای غیر استانداردی هستیم و از هر چیزی که غیر استاندارد باشه خیلی خوشمون میاد . سایت بورس و کلی از وبلاگهای پرشین بلاگ و تعداد زیادی از سایتهای شخصی ایرانی فقط تو اکسپلورر قابل دیدن هستن و تو فایرفاکس صفحه عین بچه آدم بار گذاری نمیشه . ( فاجعه اینکه یه صفحه ای که با php nuke درست شده بود تو فایر فاکس قل و قاچ میشد ) درنتیجه خیلی از سایتها و و بلاگ ها رو از دست میدم چون دلم راضی نمیشه از IE استفاده کنم .من فکر می کنم IE رو با سیستم سرندی درست کردن ( سرند همون الک خودمونه ) یعنی اول یه بدنه کاملا سوراخ که همه چیز ازش رد میشه دستشون گرفتن ، بعد هرجا که که فکر کردن چیزی نباید رد شه سیم کشیدن تا مانع عبور بشه . بعد با ویندوز مزخرفشون این سرند بی در و پیکر رو کردن تو پاچه دنیا . برا هر کی کم قسم می خوری فایر فاکس عالیه میگه مگه اکسپلورر چشش ؟ چش نیست !!!
نتیجه : اگه یه بنده خدایی هر روز سایت بورس رو می خواد نگاه کنه براش مهم نیست با چی نگاش می کنه حتی اگه دو روز بالا منبر بری که فایر فاکس خداست و IE درپیت ، فرقی به حالش نمی کنه . درنتیجه مجبور میشی دو ساعت وقت عزیزت رو تلف کنی .

تحلیل حسش نیست

یه بازیکن تنیس حرفه ای رو در نظر می گیریم . چه عواملی باعث میشه که حس تمرین کردن داشته یا نداشته باشه . اولین دلیل فیزیولوژیک فرده . به این معنی که به واسطه بعضی از فعل و انفعالات در طول شبانه روز مثل نوع غذا ، مقدار خواب و ... ممکنه حس تمرین وجود نداشته باشه . ( اونهایی که به biorythm اعتقاد دارند یه فاصله زمانی برای اینکه فرد تو حداقل شرایط فیزیکی باشه رو در نظر می گیرن ) . مورد دوم بحث هدفه. بدین معنی که به واسطه عدم وجود هدف یا به عبارت دیگر انگیزش درونی میل و رغبت به انجام کار از بین میره که با عبارتی مانند حسش نیست بیان میشه ( تنیسوری که از بازی حرفه ای اخیرا خداحافظی کرده ) . این دو عامل اخیر درونی بودن به نظرم حداقل دو عامل بیرونی هم روی این قضیه اثر می ذاره . اول وجود یا عدم وجود فضای رقابته . وجود رقیب باعث میشه فرد کمی و کاستی های خودش رو حس کنه ( یه جور معیار و سنجه برای شناخت نقاط ضعف ) و شناخت نقاط ضعف پتانسیل لازم برای حرکت و رفع نواقص رو ایجاد می کنه . بعضی وقتها توهم وجود رقیب باعث تلاش و حرکت رو به جلو میشه ، بدون این که نقطه ضعفی شناسایی بشه فرد در جهت تقویت و تکامل برای جلوگیری از شکست احتمالی حرکت می کنه . مورد دوم: فضا و اتمسفر اطراف یک موضوع روی میزان تلاش فرد اثر می ذاره به عنوان مثال این تنیسور مسابقه با فردی داره که هیچ شناختی راجع بهش نداره اگه افراد دور و برش خیلی ساده حالیش کنن که فقط جوری بازی کن که ضایع نبازی با اینکه بهش بفهمونن اگه یه خرده بجنبی می تونی ببریش روی حس داشتن یا نداشتن تمرین اثر زیادی می ذاره .

نتیجه گیری : فیزیلوژیک - هدف - رقیب و اتمسفر بر روی حس داشتن یا نداشتن تاثیر می ذاره .