Wednesday, March 22, 2006

حق با شماست قیچی بزنید حذف کنید

فیلم خیلی دور خیلی نزدیک رو مجددا از سیما دیدم. فیلم حداقل در سه مقطع قیچی خورده بود. اول: در نسخه اصلی دکتر عالم به دکتر ثابتی میگه: دیگه به منشی من نگو عزیزم! اما نسخه پخش شده از سیما واژه منشی حذف شده و به عبارت: دیگه نگو عزیزم! تبدیل گردیده. دوم: دکتر عالم مشغول دیدن فیلم جشن شب قبل، از نگین میپرسه: تو کدوم یکشیونی و نگین میگه: اونی که روسری سبز داره و دکتر تو فیلم پیداش میکنه و روی چهره نگین فیلم متوقف میشه که این قسمت هم نتونسته بود از سیما به سلامتی گذر کنه. سوم: سکانس پایانی دکتر فیلم زمان بچگی سامان را می بینه که بعضی از قسمتهای آن پخش نشد (در فیلم مادر سوئدی سامان بی حجابه) البته شاید موارد دیگری هم باشه که حافظه من مرا یاری نکرده.
در هر سه مورد حضور زن حذف شده. مورد اول منشی زن است. مورد دوم نگین در مهمانی. و مورد سوم مادر سامان. به علاوه بخشی از حقایق جامعه ما نادیده گرفته شده. نگاه هرزه برخی از مردان به زنان و حضور دختر در کنار پسرها در مهمانی های خصوصی. مورد سوم که از بدایع روزگار بوده و خود عزیزان میدانند که چه چیز را نباید میدیدم. حذف کردن ساده ترین و روزمره ترین اتفاقاتی که حقیقتا به هیچ جا لطمه نمیزنه تنها نشانه کج سلیقگی عده ایه که می خواهند همه چیز را آنگونه که خودشون می پسندند نشان بدهند.
از سیما فیلم درجه R فراوون پخش میشه فقط یه خرده خانمها رو کم میکنن. این خط قرمز که ملت تحریک نشن تنها خط قرمز سینما و سیمای جمهوریه اسلامیه که هیچ کس حق نداره بهش نزدیک بشه ( به سیاست یه خرده میشه نزدیک نشد فقط کار خیلی بالا نگیره) . آقایون فیلمی که با خاطر خشونت درجه R گرفته رو با حذف خانمها پخش میکنن در حالیکه صحنه های خون و خونریزی و ترکیدن به سادگی نشون داده میشه. ماتریکس(1) با حذف بازوهای برهنه ترینیتی و تنها صحنه معاشقه از شبکه 4 سیما پخش شد در حالی که بچه های 6-7 ساله کشته شدن یه لشگر پلیس رو دیدن.
اساسا این که سینما و سیمای ما درجه بندی نداره و فیلم برای همه بزرگ و کوچیک یکسان پخش میشه خطرناکه ( من به عبارت این فیلم برای افراد کمتر از 15 سال توصیه نمیشود درجه بندی نمیگم) همه را با یه چوب روندن خطرناکه. دیدن صحنه های خشن برای بچه های کم سن و سال خطرناکه. مردهای گنده تو شرکت و اداره با استفاده از اینترنت دنبال فیلمهای چند دقیقه ای آنچنانی باشن هم خطرناکه. حذف حقایق جامعه و نادیده گرفتن ساده ترین اتفاقاتی که کنار ما میگذره تنها به احمق جلوه کردن جامعه ما کمک میکنه.
در چند سال اخیر رویه پخش فیلم سیما تغییر کرده اما آنچه بیشتر دیده میشه خشونت و خشونته. سکس ( شرمنده از بشریت که میگم سکس اما منظورم لباس آستین حلقه ایه خانمهاست) از فیلمها دراومده رفته تو کامپیوتر و بازارهای سیاه پخش فیلم. تئوری نمیدم عزیزان فلانجور فیلم پخش کنید که ملت تمام مشکلاتشون رفع بشه و همه به خوبی و خوشی زندگی کنن حرفم اینه که این روش غلطه. از نتایجش واضحه که غلطه. میگید نه حق با شماست قیچی بزنید حذف کنید.

Tuesday, March 21, 2006

breaking the habit

امسال هیچ پیغام سال نو مبارک برای هیچ کس نفرستادم، حتی برای دوستان و آشنایانی که اونور آب زندگی می کنند. علاوه بر اون میل های دیگران که send to everyone بودند رو هم بدون پاسخ گذاشتم کمی هم بیشتر لینک های سایت های greeting رو اصلا کلیک نکردم (بعضی از این سایتهای greeting قابلیتی دارن که وقتی صفحه مورد نظر دیده میشه به فرستنده میل میزنن که کارت شما توسط فلانی دیده شد؛ در نتیجه کلیک نمی کنم تا بدونن کارتشون رو نگرفتم.)
به هیچ وجه قصدم بی احترامی به دیگران نیست. بی احترامی به دوستانی که بعضا وقت گذاشته اند و مطلبی درخور نوشته اند یا به سایت greeting رفته اند و مطلبی برای شخص من نوشته اند را هرگز نمی پسندم. من متوجه هستم که این عملشان نشان دهنده توجه ایشان به بنده است اما خسته شده ام از کلیشه ی تکرار شونده هر ساله. آیا واقعا متد و روش دیگری برای ابراز صمیمت و علاقه وجود ندارد. من به یاد شما هستم را نمی توان به روز دیگری غیر از اول فروردین موکول کرد. خودمان هم می دانیم آرزوی سال خوش و پر از موفقیت و بهروزی و ... در بیشتر مواقع از دل نیامده است، تنها زبان کمکی جنبیده یا انگشتان به رخوت چند کلیدی را فشار داده اند.
امسال سعی کردم تمام دوستان را تک تک به خاطر بیاورم و دعای سال خوب را از قلبم بگذارانم عده ای هم به یادم نیامدند که هیچ. این روش چون صورت ندارد دیگران از آن چیزی نمی فهمند اما این کار را ترجیح میدم به تبریک پر صورت بی سیرت.

اضافات افاضات: سال پر از انرژی هسته ای حق مسلم ماست داشته باشید.

Monday, March 20, 2006

امتحانی

هم امتحان دیگه برای اطمینان از درستی English for check این یارو میکروسافت ورد.!!

Saturday, March 18, 2006

اراده می کنم که دیگر اراده ای نکنم

هرچند شما نمی توانید مرا ببینید من همواره به تماشای شما نشسته ام .
از آنچه مادر میگوید تبعیت کنید و او را به زحمت نیاندازید.
اگر هر دو بزرگ شدید مناسب ترین راه برای خود بجویید و ژاپنی های خوبی شوید.
به پدر دیگران حسادت مورزید؛ پدر شما الهه ای خواهد شد و همیشه مراقب شما خواهد بود.
در کنار هم به خوبی به سر برید، درس بخوانید و به مادرتان کمک کنید.
نمی توانم اسب شوم تا با شما بازی کنم، اما در کنار هم به خوبی به سر برید.
پدر شما مردی نیرومند بود که با بمب افکنی سنگین پرواز میکرد و تمامی دشمنان را شکست میداد.
همانند پدرتان بزرگ شوید و خوانخواه مرگ من.

از طرف پدرتان
به ماسانوری و کیوکو
(متن آخرین نوشته ناوبان یکم ماسونوبو کونو به فرزندانش)

چون نوشته از ژاپنی به انگلیسی و از انگلیسی به فارسی ترجمه شده احتمالا خیلی از حس و حال متن اصلی از بین رفته. علاوه بر این متن انگلیسی بسیار ساده است. ( مترجم انگلیسی اشاره کرده که متن خطاب به بچه های 2 و 5 ساله است و بسیار ساده نوشته شده اما من آگاهانه در ترجمه به فارسی قدری متن رو فاخرتر نوشتم)

از اونجایی که مساله اراده برام خیلی مهمه و فکر میکنم دنیا چیزی جز مجموعه اراده های بشری و الهی نیست چند مدتیه برای خودم یه پروژه مانند تعریف کردم با عنوان " اراده می کنم که دیگر اراده ای نکنم" بیشتر نگاهم متوجه کسایی که برای اعتقادشون حاضرن همه چیزشون رو فدا کنن. از اول بررسی گفته های سه گروه عمده تو ذهنم بود . 1- گروههای معروف کیمیکازه ژاپنی که در جنگ جهانی دوم با هواپیما خودشون رو به ناوهای آمریکایی می زدن 2- شهدای جنگ تحمیلی خودمون و 3- شهدای فلسطینی. اگه تونستم به هیتلر هم می پردازم چرا که اراده پولادینش منو شیفته خودش کرده ( از هیتلر خوشم میاد خیلی زیاد هم خوشم میاد ).
فعلا مشغول گروه اول هستم که حدودا اطلاعات به درد بخوری پیدا کردم. متاسفانه از وصایای شهدای خودمون چیز زیادی رو وب پیدا نکردم ( اول فکر می کردم کلی مطلب دم دسته اما انگار اینطور نیست نمی دونم با وجود این همه خرج و برج برای حفظ ارزشهای دفاع مقدس نمیشد ده تا وصیتنامه اسکن بشه - تایپ کردن پیشکش) از گروه سوم هم منطقا اطلاعات به سختی به دست خواهد آمد. امیدوارم عین خیلی از این پروژه ها که شروعش سریع پیش میرم وسطش بی خیال نشم.

اضافات افاضات : اگر منبعی برای وصایای شهدای خودمون سراغ دارید (ترجیحا روی وب) به بنده خبر بدین.

Thursday, March 16, 2006

دیگی که برای ما نجوشه سر سگ توش بجوشه

دیشب سیما گزارشی از پیشرفت چشمگیر ایرانیان در زمینه پزشکی پخش کرد و اعلام کرد که ایرانیان به تکنولوژی (Somatic cell nuclear transfer) دست پیدا کرده اند ( ترجمه دقیق رو باید از 1پزشک بپرسید اما کاربردش میشه تولید موجودات زنده به صورت مصنوعی) با پزشکان مختلفی هم که درگیر این پروژه بودند مصاحبه کرد. و توضیح مختصری راجع به اهمیت این موضوع دادند. نهایتا اینکه ایران هشتمین کشوریه که اقدام به همچین کاری کرده که در کنار فناوری سلولهای بنیادین، توانایی محققین ایرانی در زمینه پزشکی رو نشون میده.
اینجا می تونید اسامی موجوداتی که به این روش تولید شده اند رو ببینید. معروف ترین موجود این لیست دالی گوسفند معروف بریتانیایی است. که عکش بر روی بسیاری از مجلات معتبر جهان چاپ شد. دالی به واسطه اینکه اولین پستانداری بود که به این روش تولید شده بود بسیار مورد توجه قرار گرفت. - مختصر زندگی دالی-
موقعی که دالی بحث روز جهان شده بود سیمای ایران به شدت با انجام چنین فعالیتهایی مخالفت کرد و اعلام کرد که پاپ ژان پل دوم (خدا بیامرز) هم گفته از این کارها نکنید و کلی حکایت که نباید در صنع خدا دست برد و از این داستانها. حالا همین سیما خبرنگارش رو فرستاده تو آغل میش هایی که در رحمشون سلولهای خاص گذاشته شده و آقای خبرنگار با شور خاصی میگه یکی از این میشها خبرساز ترین موجود سال آینده ایران خواهد بود.
چرخش موضع در کمتر از 10 سال ناشی از یه حقیقت ساده است. دیگی که برای ما نجوشه سر سگ توش بجوشه. مگه در تاریخ ما نیومده که وقتی میکروفون و بلند گو پاشون رو تو این مملکت گذاشتن آقایون گفتن استفاده از این ابزار حرامه یعنی هر کی استفاده کنه با خدا مخالفت کرده اما حالا نمیشه میکروفون رو از دستهای مبارکشون گرفت. داستان تکنولوژی های دیگه هم همینه اگه ما منتفع میشیم خوبه اما اگه نشیم بهتره هیچ کس دیگه هم منتفع نشه.
به هر حال به همه محققین عزیز خسته نباشید میگم.

اضافات افاضات: خوندن این مطلب هم خالی از لطف نیست.

Tuesday, March 14, 2006

چهار شنبه سوری

1- مامان جون که از آمریکا برگشته بود می گفت تو حاشیه شهرهای آمریکا مکانهایی وجود داره که آدمها حق دارن هر کاری دلشون می خواد بکنن. لخت بشن، گروپ سکس علنی داشته باشن، ساکسیفون بزن و هر چی که میشه تصور کرد.
2- راجع به هاید پارک لندن کمابیش شنیدیم که هر کی هر چی دلش می خواد می تونه بگه راجع به هر موضوعی می خواد راحت اظهار نظر بکنه بدون اینکه به تریش قبای کسی بر بخوره.
3- فارغ از اینکه هر حکومتی یه عده همیشه مخالف داره عموم مردم از آدمهای حکومتی خوششون نمیاد حتی اونهایی که خودشون انتخاب کردن، چون صاحب قدرت شده اند و معمولا مردم قدرت رو برای خوشون می پسندن و نه دیگران برای همین همیشه باید فضایی برای ابراز این عدم رضایت وجود داشته باشه، متداول ترین راه کاریکاتوره یعنی اغراق کردن در زشتی های فرد مذکور. که فراوون تا حالا دیدیم. تو بعضی از کارهای روان اتکینسون ( مستر بین ) شوخی با خانواده سلطنتی صریح ترین شکل رو به خودش میگیره بریدن سر پرنس چالرز یا بررسی ماتحت ملکه برای تعیین هویت و امثالهم.
4- جامعه نیاز به شادی و امیدواری داره. باید همواره دلیلی برای شادی مردم وجود داشته باشه. مهم نیست بهونه اش چیه مهم اینه که باید وجود داشته باشه. باید این امکان وجود داشته باشه خانواده در کنار هم باشن و از اوقات خودشون لذت ببیرن .بزنن برقصن دور هم باشن و ...

جامعه ما جایی نداره که اگه خواستی عربده بکشی راحت باشی و کسی به کارت کاری نداشته باشه. تو این جامعه حق انتقاد به آدمها داده نشده ( به نظرم جامعه علاوه بر انتقاد نیاز به فحش دادن هم داره - البته با رعایت یه سری چارچوبها ) وبلاگی که روزی 2 نفر هم خواننده نداره با اسم مستعار مینویسه که نکنه یه روزی بلایی سرش بیاد. تو جامعه ما اجازه شوخی کردن با مقامات وجود نداره و اگر هم با ایما و اشاره تمساح و مارمولک و خرچسونه بکشی رو سرت خراب میشن. جامعه ما فضایی برای شادی دسته جمعی کمپینگ و با هم بودن نداره.
اما اینکه این فضاها وجود نداره معنیش این نیست که نیاز به عربده کشیدن، انتقاد کردن، شوخی کردن و با هم شاد بودن از بین رفته معنیش اینه که آدمها تمام کارهاشون میذارن برای اولین فرصتی که گیر میارن و تمام نیازها رو همزمان با هم پاسخ میدن و برای همین اوضاع از کنترل خارج میشه همه چیز با همه چیز قاطی میشه و ملت نمی فهمن آخر سر چه غلطی می خوان بکنن. به نظر من عمده رفتار نابهنجار تو جامعه ناشی از اینه که راه به هنجاری براش وجود نداشته و اگه چهارشنبه سوری به این شکل دراومده ناشی از فضای تنگیه که فشار بسیار بالایی داره و وقتی همه فشار ناگهان می خواد آزاد بشه تبدیل به انفجار میشه چهارشنبه سوری میشه.

Saturday, March 11, 2006

آرامش و آسایش


1- چند سال پیش دو واحد اخلاق پاس کردم؛ از اونجایی که سر استادش به تنش میارزید یه چیزهایی یاد گرفتم که فکر میکنم تو زندگیم به درد می خوره. چند جلسه اول بحث راجع به این بود که انسان تو زندگیش دنبال چیه؛ اون چیه که به حرکت انسان معنی میده. یکی از مواردی که مورد توجه قرار گرفت «آرامش و آسایش» بود. هر چند برای ارائه تعریفی جامع و مانع از آرامش و آسایش، گشایشی حاصل نشد اما اکثریت توافق داشتند که آرامش و آسایش می تونه غایت زندگی بشر باشه. به نظر بعضی ها اگه تو این جهان آرامش و آسایش به کمال وجود می داشت دیگه نیازی به بهشت نبود. اما به نظر میرسه تو این دنیا هیچ وقت رضایت صددرصدی از زندگی حاصل نمیشه و برای همینه که همیشه تلاش برای ایجاد وضعیت بهتر وجود داره.
2- اینکه خیلی ها از دارا و ندار - فرهنگی و غیر فرهنگی - با سواد و بی سواد می خوان این کشور رو ترک کنند به این بر میگرده که تو این کشور آرامش وجود نداره. کوچیکترین کاری که قراره انجام بشه با کلی اصطکاک و کنتاکت پیش میره. یه بخشی از فرار مغزها به کمبود امکانات بر میگرده اما به نظرم دلیل اصلیش اینه که نمی تونن یه کار رو با آرامش و آسایش انجام بدن.
3- به شخصه برای اینکه بردار مکان خودم رو تو این شهر و بی درو پیکر تغییر بدم با کلی مشکل مواجه میشم. اگه پیاده برم فارغ از هوای گندی که باید تنفس کنم هر صد متر یه بار یه چهره رنگ و رو پریده ازم پول می خواد یا یکی نشسته پای زخم و زیلیش رو هوا کرده چه می دونم سر ظهر مامور شهرداری جارو کردنش گرفته خاک هوا میکنه و هزار جور کوفت و زهر کار دیگه. اگه با اتوبوس برم دو حالت پیش میاد حالت اول: اتوبوس ایکاروس ( همین آکاردئونی ها) سوار میشم که به سلامتی صدی نود دود رو تو می دن و دقیقا مونو کسید و دی اکسید کربن وارد ریه ها میشه که موجب سردرد واحساس خستگی میشه؛ حالت دوم: اتوبوس ایران خودرو دیزل سوار میشم که وسطش جای یه آدم اسلیم (slim) بیشتر نیست و وقتی هیکلهای دو ایکس لارژ ایرانی سوار و پیاده میشن به سلامتی هر کروم یه حالی به آلت تناسلیشون میدن و رد میشن خلاصه فیضیه است تا اتوبوس. با تاکسی که اینور اونور میری دقیقا حس میکنی که یارو داره سرت رو کلاه میزاره و هر گهی که دلش می خواد حق داره بخوره. یا باید بذاری حقت رو بخوره یا ارزش خودت رو بیاری پایین با یه بی شعور وسط خیابون دعوا کنی ( یه بازی بازنده - بازنده واقعی). زمانی که رانندگی می کنی یا باید بپذیری که من یه آدم هستم اما رانندگی تو این شهر فقط شتری امکان داره یا قوانین رو عین بچه آدم رعایت کنی و دیگران به چشم گوساله نگاهت کنن و بوقهای ممتدی رو که میزنن نشنیده بگیری.

واقعا برام مساله است آیا تو این شهر میشه با یه مکانیزمی از یه نقطه به یه نقطه دیگه رفت بدون اینکه اعصاب خردی به وجود بیاد ! نه واقعا میشه ! این آرامش و آسایش به نظرم مهمتر از اونیه که از کنارش راحت رد بشیم. چه برسه به اینکه هر روز با تانک از روش رد بشن.

Wednesday, March 8, 2006

پارادوکس


می خواستم یه مطلب در مورد فمنیسم ایرانی بنویسم اما چیزهایی که تو ذهنمه جفت و جور نشدن. برای اینکه عریضه 8 مارسی خالی نباشه عکس بالا را گذاشتم. پارادوکسی تو این اثر هست که خیلی توجه منو جلب کرده.

Sunday, March 5, 2006

سوال مدت دار


سر جلسه کنکور چندین بار این عبارت تو ذهنم تکرار شد:
الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی نور
(خدا ولی کسانی است که ایمان آورده اند ایشان را از تاریکی به نور هدایت میکند)
این دو روزه تو این فکرم که چرا این به ذهنم می رسید و من باید چه نتیجه ای از این داستان بگیرم .
از اون سوالهایی که حداقل چند مدت باید بگذره تا جوابش رو پیدا کنم.

Sunday, February 26, 2006

نخبه-2

نخبه بودن سخته

Tuesday, February 21, 2006

تار سیبیل، ریاضی، کاغذ چاپاری - واگویه های یک ذهن مشعشع

1- قدیمتر ها زمانی که مردها یه خرده مردتر بودن، حرف مرد حرف بود، دلها صافتر بود، پول همه چیز نشده بود، زندگی ها ساده تر بود وقتیپول کم میاوردن سیبیل گرو میذاشت. یه تار سیبیل از صورت جدا میکردن و میرفتن. طرف معامله مطمئن بود که این سیبیل طرف رو برمیگردونه. می دونست که اون یه تار سیبیل نقد میشه. دیر یا زود تار سیبیل پول میشه. یه جور جادوگری بود. کیمیاگری بود ؛ مویی طلا میشد. دنیایی که برای خودمون ساختیم کیمیاگری قدیمیها رو باور نداره . چون از نامردهای روزگار دیده که هزار من چک و سفته هم دردی از کسی دوا نمیکنه. پولت رو می خورن یه آب هم روش این هم یه جور جادوگریه .اما جادوگریه کثیفیه.

2- دستگاههای خود پرداز اساسا مطلوب هستن اما برای آمریکا طراحی شدن نه ایران. برای کشوری که اسکناس 100 دلاری داره نه برای ما. اگه فرض کنیم قدرت خرید 10 هزار دلار معادل 10 میلیون تومن باشه و این پول رو از دستگاه خود پرداز تو آمریکا بگیریم 100 تا برگه شمرده میشه اما تو ایران با پرداخت اسکناس 1000 تومنی باید 10 هزار برگه شمرده بشه . مقایسه بین 100 و 10.000 دو نکته مهم در بر داره اول اینکه برای انجام کار مشابه در ایران 100 برابر زمان بیشتر صرف میشه . دوم اینکه اگه عمر مفید این دستگاهها تو آمریکا 100 سال باشه ایران یه ساله خراب میشن.
وضع ما همینه اونها ابر قدرتن چون از زمان 100 برابر بهتر استفاده میکنن و دستگاههاشون 100 برابر بیشتر عمر میکنه. چون فکر کردن و طراحی کردن و ما تقلید کردیم. ریاضی سیاست نیست اما می تونه باشه.

3- چند بار پرداخت پول به سایتهای اینترنتی اون ور دنیا رو تجربه کردم. دفعه اولش خیلی حس جالبی داشتم. مسترکارت یکی دیگه بود و داشتم خرج میکردم کلی بهم خوش گذشت . چون به آدمهای اون ور دنیا میشه اعتماد کرد خرج کردن لذت بخش میشه اما تو ایران چون اعتماد وجود نداره خرج کردن اینجوری عین کابوس میمونه.
رفیقم امسال کنکور سراسری ارشد رو اینترنتی ثبت نام کرده بود . بعدا فهمید اطلاعاتش ثبت نشده در حالی یه صفحه خوشگل اومده بود که اطلاعات شما ثبت شده و مونده بود بره خفت کی رو بچسبه که با یه سال زندگی من دارید بازی میکنید . بابابزرگهامون ها سیستم چاپار رو راه اندازی کردند . در دوران دیجیتال کماکان این سیستم برامون مناسبتره . کاغذ بدن . مهر بزنن . انگشت بزنیم . کاغذ خیلی چیز بهتریه کلا.

اضافات افاضات: اینها حرفهایی بود که تو دلم مونده بود . این نوشته آچار فرانسه مجبورم کرد بنویسمشون.

Monday, February 20, 2006

وکیل

وکیلها حرف مفت زیاد می زنند اما مفت حرف نمی زنند

Saturday, February 18, 2006

انتخاب رنگ صفخات وب

چندی پیش آچار فرانسه لینکی گداشته بود برای انتخاب رنگ های هماهنگ برای طراحی صفحات وب. به نظرم اینجا خیلی کاملتر از اونه.

Tuesday, February 14, 2006

سس فلفل

در روزگاری نه چندان دور، سفرای ممالک شوروی سابق (روسیه فعلی)، آمریکا و انگلیس جهت اطلاع از منابع نفطی ایران در معیت هم به خاک حوزستان نزول اجلال فرمودند. بر خود فرض نموده که از ذائقه و طبع مردمان آن دیار مطلع گشته آیندگان را سودی عظیم فرا روی نهند؛ حسب حال به خوردن سمبوسه کمر همت بستند. جناب سمبوسه فروش به رسم مالوف ایرانیان، مهمان نوازی را به غایت رسانیده، به عالیجنابان سفرای ممالک اجنبی علاوه بر سمبوسه اعلا مقادیر متنابهی سس فلفل مرحمت نمود. آن سه که سرد و گرم روزگار چشیده بودند و فراست و کیاستی درخور داشتند به لمحه البصری دریافتند که استعمال آن هرچند داخلی است اما تا فیها خالدون ماتحت را به آتش خواهد کشید که گدازه های آن نمود بیرونی یافته در حوزه های گازی جنوب به انفجار می انجامد. بر آن شدند تا کیاست خود را به رقابت گزارند. در دم گربه گرسنه ای که پوستی بر استخوان می نمود یافتند و شرط کردند آنکه سس فلفل به گربه بخوراند اطمعه و اشربه ای چند مهمان دو تن دیگر باشد. به محض انعقاد کلامشان ( کجایی کرباسچی؟) سفیر شوروی جستی زده گربه را در ربود، پا بر سرش گذاشته همی فشرد تا گربه به فغان افتاد و دهان تا بناگوش باز نمود، سفیر خنده ای کرد، تابی بر سبیل داده سس فلفل به حلق گربه ریخته دهانش ببست. گربه تا از ید آن فاجر خلاص گردید هر آنچه در دهانش بود بازپس داد. سفیر آمریک گربه مظلوم را نوازشی چند کرد و انبوهی سس فلفل بر روی قطعی از سمبوسه خویش نهاد و بر گربه عرضه کرد. گربه از بوی غذا به وجد آمده، طاقت سس فلفل نداشت همی دور آن میگشت تا با حذر از سس کمی از گرسنگی خود بکاهد اما از سس گریزی نبود به ناچار روی از آن برتافت. چند قدم فاصله از ایشان نگرفته بود که سفیر انگلیس در برش گرفت. همی گربه بر خود مالیده نوازشش می کرد هر آنچه که بر گربه لذت بخش بود انجام داد تا گربه با او مانوس شد. سفیر کبیر در فرصتی مغتنم کثیر سسی به ورودی مقعد گربه مالید و رهایش کرد . کمی گذشت و مقعد مبارک گربه سوزناک گردید هر آنچه دوید افاقه ای بر رفع سوزش نکرد برای رفع سوزش ماتحت به ناچار تمامی سس فلفل را لیسید و نوش جان نمود. سفرای شوروی و آمریک بر کیاست سفیر کبیر انگلیس احسنت گفته جهت ابراز احساسات دست یمین خود را مشت کرده و به آرامی انگشت وسط را بالا آوردند. سفیر کبیر انگلیس خنده ای کرد و گفت اطعمه و اشربه ای را که باختید زود بدید یا از تو خشتکتون می کشم بیرون.
قصه ما به سر رسید سیاست انگلیس به نقطه خطر رسید
پایین رفتیم خلیج همیشه فارس بود بالا رفتیم دریای همیشه خزر بود بیچاره گربه روی نقشه که آخرش هم اونش سوخت هم اونش.

Saturday, February 11, 2006

دنیای دری وری

دنیا دری وری یعنی دنیایی که احترام به عقاید و نظرات دیگران و آزادی بیان با کرم ریختن و انگشت تو جای حساس مردم کردن یکی میشه.
چاپ مکرر کاریکاتورها کم بود . تی شرت 19 دلاری هم میفروشن.

Friday, February 10, 2006

It Happened One Night

دیشب یه سری به صالح زدم ببینم بالاخره راجع به فرهنگ قشنگ لینک دادن و لینک و گرفتن چیزی نوشته یا نه . یه نوشته جدید داشت با سه تا کامنت . کامنت هاش رو باز کردم که ببینم چی نوشتن . یکی از کامنتها رو دیزی-راکر نوشته بود . کمی قبل تر هم مهدی حکیمی کلی از این بنده خدا تعریف کرده بود که نمی دونم برای دو در دو بنر ، یا اکستنشن برای فایر فاکس یا یه چیزی تو همین مایه ها درست کرده . به علاوه از اون اسمهاییه که آدم بدش نمیاد بدونه پشت این اسم کی خوابیده. خلاصه مشغول خوندن نوشته اش راجع به گرمی ، دانلود Sometimes you cant make it on your own و صفحه about بودم که نکته ای توجه ام رو جلب کرد. آیا نیک نیم من رو کس دیگه ای هم استفاده کرده یا نه؟ خلاصه دست به دامن گوگل شدم و جستجو کردم "اکساویچه" تازه متوجه شدم که طبق قوانین جمهوری اسلامی حق سرچ کردن همچین عبارت مستهجنی رو ندارم - لابد باید نیک نیم رو اک.اویچه بذارم تا بی ناموسیش گرفته شه - سی جی ای پروکسی و سرچ مجدد . با کمال تعجب دیدم بعد از وبلاگ خودم ، دومین وبلاگی که این واژه قشنگ رو نوشته همین دیزی راکر گرامیه . جل الخالق .
سوال : من که با این بنده خدا صنمی نداشتم و تازه همین الان فهمیدم چه راکر باحالیه و برای بنده واجبه که این آهنگها رو دانلود کنم با این وجود این عزیز ما رو از کجا گیر آورده ؟
جواب : وقتی همین جوری سرتو میندازی پایین تو وبلاگ مردم کامنت میذاری که تاهوما خوب - اکسپلورر بد . معلومه که ندونی خودت رفتی گیر دادی و لازم نبوده کسی گیرت بیاره .

نتیجه منطقی : دنیا روال منطقی داره و پر ار علت و معلوله فقط باید منطقش رو پیدا کنی.
نتیجه وبلاگی : کامنت میذارین یه نشونی از خودتون به جا بذارین.
نتیجه موسیقیایی : با دیزی راکر باشید انگار مطالب قابل توجهی می نویسه.
نتیجه مخاطب محور : اگر نفهمیدین چی شد مهم نیست اونی که باید بفهمه؛ می فهمه.

نخبه

نخبه بودن سخته

Monday, February 6, 2006

قر و قاطی


چند روزیه همه چیز با همه چیز قاطی شده . شورای امنیت ، ایران هسته ای ، دانمارک جریحه دار کننده ، ایام الله دهه فجر ، دهه اول محرم و چند تا چیز دیگه . من هم که مرده اظهار نظر در همه موارد مرتبطه و غیر مرتبطه از زور زر نزدن دارم خفه میشم . فی المجلس اهم عرایض رو میارم تا عقده ای از دنیا نرم
1- خطاب به برادر درخشان : اگه ادیسون برق رو اختراع نمی کرد یکی دیگه می کرد.
2- احتمالا اونهایی که اجازه دادن ملت برن بقیع؛ با خلبانهای جنگنده های آمریکایی می خوان بیان پابوس امام رضا
3- ما از شورای امنیت به یونسکو و فائو شکایت می کنیم.
4- ای دانمارک! ای الدنگ! ای جریحه دار کننده! تف به قبر اجداد وایگینگتون
5- چند سال پیش نوحه امام حسین با آهنگهای افتخاری هماهنگ میشد اما با آهنگ غیر مجاز! تردد غیر مجاز! پارک دوبل! خیلی باحالی ! قربون زخم قمه ات
5-داریوش برای شاه خونده بود : "با کتاب ترانه های من -- نه قصیده ، غزل سپاس توست" نه شاه خیلی قابل دفاعه نه داریوش هنرمند وارسته و قابل ستایش . فقط : تا بوده همین بوده تا هست چنین باشد.
6- ای اتریش! ای رئیس اتحادیه اروپا! اگه تو آزادیه بیان داری کاریکاتور میکشی ما هم آزادی بیان داریم: هولوکاست رو از تو تونبتون درآوردین. چطور اون خوبه ولی این زندانی داره.
7- خداییش خیلی دنیای احمقانه ای ساختن . ریختن افغانستان گفتن بن لادن ( نفر شماره 1) اینجاست. بعد از چند سال شرق مطلب میزنه مرد شماره 4 القاعده دستگیر شد. بی اجازه میریزن تو خاک پاکستان ایمن الظواهری (مرد شماره 2 ) رو بگیرن فرداش یارو پیغام میده جرجی بین مسلمون شو با هم برادر شیم. این وسط مرد شماره 1 تو کوهها با خانوماش لشگر درست میکنه (شماره های کم و کسر شده 15 سال زمان احتیاج دارن ). ریختن تو عراق گفتن اینجا بمبهای بدی هستش بعد از 2 سال گفتن ای بابا عوضی اومدیم این یارو عنچوچکه ابو مصعب زرقاوی رو علم کردن هی میگیرنش هی ول میکنن . هی میگیرن هی ول میکنن . حالا هم میگن ایران داره کارهای بد بد میکنه لابد چند سال بعد اکساویچه میشه آدم خفنه کی یا داره لشگر سازی میکنه یا هی میگیرنش هی ول میکنن.

Saturday, February 4, 2006

خوشبخت ترین زن دنیا

زنهایی که شوهرشون بوکسور حرفه ایه از خوشبخت ترین زنهای دنیا هستند چون:

هر چند ماه یک بار کمپلت ریخت شوهرشون عوض میشه

Thursday, February 2, 2006

احیای اسلام

هر حکومت برای آنکه پایدار بماند نیازمند آن است که اهدافی را برای خود و شهروندانش مشخص کند تا با استناد با اهداف تعیین شده میزان موفقیت خود را اندازه گیری کرده و به افراد جامعه نشان دهد. به نظر میرسد که تمام اهداف جوامع مختلف را بتوان تحت عنوان سعادت افراد جامعه خلاصه کرد. نظامهای کمونیستی و کاپیتالیستی هرکدام نسخه خاصی برای سعادتمندی افراد جوامع خود پیچیده اند که آن نسخه مشتمل بر مجموعه ای از اهداف کلان-نگر می باشد.
در زمان پهلوی دوم، «احیای شکوه ایران قبل از اسلام» به عنوان یکی از مهمترین اهداف کلی جامعه برای سعادتمندی مطرح بود و بسیاری از فعالیتها مانند تغییر تاریخ هجری شمسی، جشنهای 2500 ساله و ... در همین راستا صورت می گرفت. هنر امام خمینی در آن بود که این هدف را در تقابل با اسلام قرار داد و هدف جامعه مورد نظر خود را «احیای اسلام» بیان کرد. به همین دلیل قیام امام حسین (ع) که با هدف احیای دین پیغمبر - اسلام- صورت گرفته بود ، تبدیل به کلیدی ترین منشا اقدامات انقلابیون شد. جامعه ایران هم نشان داد که به اسلام مقیدتر است تا پان ایرانیسم.
شعارهای ساده زیستی مسئولین، احیای سنت علوی در حکومت و ... کماکان برای عموم مردم جامعه ما شیرین است حتی اگر این شعارها بعضا با موضع گیری های غیر عادی در شرایط حساس سیاسی و اقتصادی همراه شود. به نظر میرسد مخالفین نظام جمهوری اسلامی چندان به این نکته توجه نمیکنند و کماکان به دنبال آن هستند که ایرانی بودن جامعه را مهمتر از اسلامی بودن آن جلوه دهند و بعضا برای رسیدن به این هدف به تخریب اسلام به خصوص در مورد حقوق فردی می پردازند.افرادی که در کانالهای به اصطلاح لس آنجلسی مشغول به اصطلاح مبارزه هستند بیشتر به دلقک میمانند تا مبارز. همین افراد به عنوان یکی از ابزار تبلیغاتی نظام جمهوری اسلامی عمل میکنند و رسانه ملی هر از چند گاهی به جامعه ایران مخالفین خود را در قالب برنامه های طنز نشان می دهد؛ که به حق شایسته نیست به جد گرفته شوند. اما نخبگانی که منتقد حکومت هستند بیشتر به بحثهای کلاسیک دموکراسی و ابزار مهار قدرت در جامعه اسلامی و ... مشغولند که اساسا گوش شنوایی چندانی نمی یابند و از اینکه جامعه به آنها توجه نمی کند می نالند.
تاکنون کمتر به نقد حکومت فعلی بر اساس موازین خود پرداخته شده است. بررسی کارامدی سیستم موجود برای احیای اسلام چندان مورد توجه قرار نگرفته است و اتفاقا نقطه ای است که هم می تواند باعث بهبود شرایط موجود با افزایش پاسخ خواهی افراد جامعه شود و هم میتواند برای مخالفین ابزار تخریب حکومت شود. بر اساس شرایط موجود جامعه نه تنها انقلابی صورت نخواهد گرفت بلکه شورشهای پراکنده هم شاهد نخواهیم بود چرا که عموم جامعه ایران اهداف تعیین شده نظام جمهوری اسلامی را مثبت میدانند. در نتیجه چه آنان که قصد بهبود و اصلاحات را دارند و چه آنان که قصد و تخریب و براندازی دارند باید از شعارها و گفته های مسئولین برای بیان نقص ها (جهت اصلاحات) و ناکارامدی نظام (جهت براندازی) استفاده کنند که به نظر میرسد هیچ کدام از این گروهها به این موضوع توجه چندانی ندارند.