Sunday, May 14, 2006

ریش


دبیرستان بودم که چند تا شویدک رو چونه ام سبز شد. فکر میکردم عجب اتفاق مهمی برای بشریت افتاده. دلم می خواست زودتر صورتم پر شه.
چند وقتی هست که حال و حوصله اصلاح کردن ندارم. حس ندارم خط ریش ها رو همتراز بزنم. اصلا اگه ریش پرفسوری متقارن نباشه چی میشه همونجور که قلب وسط نیست ریش هم درست وسط نباشه. خلاصه وقتی ریش نداری دوست داری صورتت پر باشه و وقتی که داری بیشتر اسباب دردسر هستن تا خوشحالی.
خیلی چیزهایی که تو زندگی دنبالشون یه عمر دویدیم وقتی بهشون میرسیم می بینیم اونی که تو ذهن خودمون ساختیم نبوده.

2 ایده از دیگران:

یه مرد امیدوار said...

آقا ما کلی با اون داستان لولا و اون چند تا شیویدک کیف کردیم. هم به فکر فرو رفتیم و هم خندیدیم. ممنون. چسبید دوست خوبم

yekyareashena said...

نمي دانم چرا اينقدر از ريش پرفسوري بدم مي آيد.